Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα «μικρό βασίλειο» της Γης και στα επιμέρους βασίλειά της (εννοώ το «βασίλειο», του καθενός κατοίκου της, είτε επιχειρηματία, είτε εργαζόμενου), «έπεσε» μια φοβερή αρρώστια, που είχε καταλυτικές συνέπειες στην Υγεία και στην Οικονομία».

Κωνσταντίνος Ιωαν. Νιφορόπουλος-Ορκωτός ελεγκτής λογιστής

Για να προστατεύσουν την Οικονομία, έκτισαν ένα κτήριο που το ονόμασαν «Κατεπείγοντα μέτρα για την στήριξη της κοινωνίας και της επιχειρηματικότητας». Εκεί καταρχήν είπαν ότι, μπορούσε κάθε επιχείρηση που είχε προβλήματα από την «οικονομική αρρώστια», να πάει και να ζητήσει βοήθεια.

Αργότερα όμως είπαν, ότι στο κτήριο αυτό μπορούν να μπουν, μόνο όσοι είχαν Κ.Α.Δ. (Κωδικός αριθμός δραστηριότητας), που περιλαμβανόταν σε μια διαταγή/κατάλογο. Δηλαδή, υπήρξε ένας κρατικός διαχωρισμός σε «Μολυσμένους» ΚΑΔ (δηλαδή αυτούς, που έχουν προσβληθεί από «οικονομικά» μικρόβια και άρα χρειάζονται, οικονομική στήριξη) και σε «Μη Μολυσμένους» ΚΑΔ, οι οποίοι δεν μπήκαν και γι’ αυτό ονομάστηκαν και «Ακάλυπτοι».

Στέκονταν, άλλοι οργισμένοι, άλλοι περίλυποι, άλλοι απελπισμένοι, στα « Ηλεκτρονικά Καφενεία» (την εποχή εκείνη είχαν απαγορεύσει τις συναθροίσεις).

Άλλοι «έσχιζαν τα ιμάτιά» τους (είχαν δίκιο) και επικαλούνταν με διάφορα ορθά επιχειρήματα (π.χ μα μόνο ένα κύριο ΚΑΔ, μπορούσαμε να βάλουμε, έχουμε και δευτερεύοντες ΚΑΔ, που έχουν σημαντική δραστηριότητα, και τέλος πάντων έχουμε σημαντική πτώση του τζίρου)

Κανείς δεν τους άκουγε, μόνο είπαν: «Μην απελπίζεστε, ο κατάλογος δεν κλείνει, θα μπαίνουν κι΄ άλλοι ….»

Κάποιοι ήξεραν, ότι όλα αυτά ήταν προσωρινά και στο «κτήριο» εκείνο να έμπαινες, έπρεπε σε λίγο να βγεις και να συγχρωτιστείς με τους άλλους ΚΑΔ, που λίγο ή πολύ ήταν «Μολυσμένοι» και άρα δεν θα «γλύτωνες».

Όμως ως πράξη δικαιοσύνης και ελπίδας, όλοι οι ΚΑΔ ήθελαν να μπουν και απαιτούσαν να τους γίνει ένα αξιόπιστο «τεστ διάγνωσης» και να πάρουν την βοήθεια που τους αναλογεί …….

Στο τέλος, κάποιοι σοφοί του «μικρού βασιλείου», αφενός έφτιαξαν ένα αξιόπιστο «τεστ διάγνωσης», που θα αντικαθιστούσε το άστοχο κριτήριο των ΚΑΔ (είχε να κάνει με παραμέτρους όπως: ποσοστό πτώσης του τζίρου, μισθολογικό κόστος, επισφάλειες λόγω κορωνοίου, κ.λπ) και αφετέρου πήραν πρωτοποριακά μέτρα θεραπείας (δηλαδή χρηματοδότησης), όπως έκτακτη εισφορά επί των καταθέσεων (;;;), έκτακτη εισφορά επί των υγιών επιχειρήσεων, κ.λπ) και έτσι σώθηκε οικονομικά, στην εποχή εκείνη της φοβερής αρρώστιας, το μεγαλύτερο μέρος των επιχειρήσεων και των εργαζομένων. Ο «μηχανισμός» αυτός τότε, ονομάστηκε «Αλληλεγγύη» …..

 

Share This