Αυστηροί έλεγχοι στο δρόμο, μετρημένες μετακινήσεις αλλά και συγκροτημένη συμπεριφορά συνθέτουν την καθημερινότητα στο Λονδίνο όπως την περιέγραψε ο Αχιλλέας Περιπατόπουλος  μιλώντας SBC και τη Σοφία Μύτιλη.

Είμαι κάτοικος Λονδίνου τα τελευταία 15 χρόνια όπου ζω και εργάζομαι στον χρηματο-oικονομικό κλάδο σε μεγάλη τράπεζα. Δυστυχώς απο το δημοψήφισμα για το Brexit και έπειτα υπάρχει μια παρακμή σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο και αυτό αντικατοπτρίζεται και στο τρόπο αντιμετώπισης της πανδημίας. Ενδεικτικά ο πρωθυπουργός Boris Johnson, στις 12 Μαρτίου μας είπε οτι λόγο του ιού κάποιοι θα χάσουν αγαπημένα πρόσωπα! Μετά μας είπε για την ανοσία της αγέλης σαν στρατηγική και συμπληρώνω εγώ οτι όποιος δεν έχει δυνατό ανοσοποιητικό πεθαίνει. Τόσο απλά!

Μια εβδομάδα αργότερα ανακοινώνει αρκετά καθυστερημένα μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας και ζητάει απο τους “non-essential workers” δηλαδή όσους δεν χαρακτηρίζονται ως απαραίτητοι να μείνουν σπίτι. Άρα άφησε στη διακριτική ευχέρεια των εταιρειών να θεωρήσουν εάν πρέπει οι εργαζόμενοι να γυρίσουν στις δουλειές τους ή να παραμείνουν στα σπίτια τους. Αυτή η ασάφεια προκάλεσε μεγάλους τριγμούς ειδικά στο κατασκευαστικό κλάδο αφού κάποιες εταιρείες ζήτησαν απο τους υπαλλήλους τους με ηλικίες 40, 50 και 60 χρονών να επιστρέψουν στην εργασία τους και φυσικά με κίνδυνο να κολλήσουν τον ιό.

Νομίζω οτι  ο τρόπος αντιμετώπισης της κυβέρνησης δεν αντικατοπτρίζει το μέγεθος μιας G7 χώρας και δεν εμπνέει ασφάλεια στους πολίτες οι οποίοι απο την άλλη συνωστίζονται στα τρένα και κατα την γνώμη μου δεν παίρνουν μέτρα να προστατευτούν απο τον ιό. Είναι αλήθεια οτι υπάρχει μια σύγχυση στον κόσμο και κατά την γνώμη μου οφείλεται στην έλλειψη επικοινωνίας μιας και δεν υπάρχει ενημέρωση όπως συμβαίνει στην Ελλάδα με τον αξιότιμο καθηγητή κύριο Τσιόδρα.

Εδώ θα ήθελα να πω οτι χωρίς να ανήκω σε κανένα κομματικό χώρο στην Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση πήρε πολύ νωρίς μέτρα, με οργανωμένο τρόπο και έβαλε την υγεία των πολιτών της πάνω απο απ’όλα χωρίς να υπολογίσει το τεράστιο κόστος στην οικονομία της η οποία προσπαθούσε να ορθοποδήσει. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα είχα προγραμματισμένη πτήση για Αθήνα στις 20 Μαρτίου και με πήραν τηλέφωνο απο το γραφείο πολιτικής προστασίας στην Ελλάδα να μου πουν για τον ιό και για την καραντίνα. Αυτό ειλικρινά ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου αφού δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες ενέργειες καμία ελληνική κυβέρνηση.

Απλά σκεφτείτε ότι η Αγγλική κυβέρνηση δυσκολεύτηκε αρκετά πρίν αποφασίσει οτι η υγεία των πολιτών της προέχει της οικονομίας. Όσον αφορά την εμπειρία μου με τον ιό να ξεκαθαρίσω οτι δεν θεωρούμαι επίσημο κρούσμα αφού αρνήθηκαν να μου κάνουν το τέστ. Αυτό γίνεται μόνο σε όσους γίνεται εισαγωγή στο νοσοκομείο.

Εγώ πιθανότητα νόσησα στο χώρο της εργασίας μου αφού είχαμε τουλάχιστον 100 κρούσματα στο κτήριο και 3 στον όροφο μου. Ο περισσότερος κόσμος τριγύρω μου έβηχε οπότε ήταν θέμα χρόνο να κολλήσω τον ιό. Τις πρώτες 5 μέρες που εκδηλώθηκε ο ιός είχα συνεχώς νέα συμπτώματα. Ξεκίνησε με εξάντληση, ρίγος και έντονο πονοκέφαλο, συνεχίστηκε με χαμηλό πυρετό, βήχα, σφίξιμο στο στήθος και δυσκολία στην αναπνοή και ολοκληρώθηκε με την έλλειψη της αίσθησης όσφρησης και γεύσης σε ποσοστό 100%. Δεν μπορούσα να μυρίσω άρωμα ακόμα και εάν το έβαζα μέσα στη μύτη μου!. Την 5ή μέρα επισκέφτηκα το πιο κοντινό μου νοσοκομείο με μάσκα όπου ο γιατρός για λόγους ασφαλείας δεν με εξέτασε αλλά μου ζήτησε να βγώ έξω απο το κτήριο για να με πάρει τηλέφωνο και να κρίνει την κατάστασή μου. Όντως με πήρε τηλέφωνο, συζητήσαμε λίγο το ιστορικό μου και τα συμπτώματα μου και μου ζήτησε να ξεκουραστώ στο σπίτι για μια βδομάδα. Αφού επέστρεψα στο σπίτι πήρα τηλέφωνο το 111 που είναι ο αντίστοιχος ΕΟΔΥ στην Ελλάδα για να τους εξηγήσω οτι εργάζομαι με 700 άτομα στον ίδιο όροφο και οτι θα ήταν καλό να κάνω το τεστ για να ενημερώσω τους συναδέλφους μου εάν επιβεβαιωμένα είμαι φορέας του ιού. Αφού μου εξήγησαν οτι αυτό γίνεται μόνο στις εισαγωγές μου είπαν να το κάνω ιδιωτικά εάν μπορώ. Η μόνη κλινική που το έκανε είχε κόστος 390 λίρες, περίπου 440 ευρώ. Προφανώς και δεν έκανα το τέστ. Την επόμενη μέρα (6η) ο δύσπνοια έγινε χειρότερη οπότε αναγκάστηκα να ξανακαλέσω το 111 και τους εξήγησα οτι δεν είχα σκοπό να πάρω την θέση κάποιου που ήταν σε χειρότερη μοίρα απο εμένα αλλά ζητούσα μια συμβουλή σε ποιο σημείο θα έπρεπε να καλέσω σε βοήθεια εάν η κατάσταση μου χειροτέρευε. Με ρώτησαν εαν είχα υψηλό πυρετό και έαν έβηχα. Τους εξήγησα οτι είχα βήχα αλλά δεν είχα ποια πυρετό εξηγώντας παράλληλα οτι την προηγούμενη μέρα είχα χάσει την γεύση και την όσφρησή μου που ήταν χαρακτηριστικό του ιού τουλάχιστον σε άλλες χώρες. Μου είπαν οτι δεν είχαν ενημέρωση για άλλα συμπτώματα και οτι τους ζήτησαν να ακολουθούν συγκεκριμένες οδηγίες άρα δεν μπορούσε να με βοηθήσει! Μέσα στο άγχος μου να μιλήσω με κάποιον γιατρό για να με συμβουλέψει, μίλησα με έναν παθολόγο και μια πνευμονολόγο στην Αθήνα και πραγματικά με καθησύχασαν, μου εξήγησαν τι να προσέξω στην αναπνοή μου και μου έδωσαν το ελεύθερο να τους πάρω τηλέφωνο εάν η κατάσταση χειροτέρευε. Η κατάσταση μου απο την 6η μέχρι την 9η μέρα έμεινε σταθερή με δυσκολία στην αναπνοή αλλά απο την 10η μέρα τα συμπτώματα άρχισαν να υποχωρούν. Σήμερα στην 14η μέρα αισθάνομαι καλά, με το μοναδικό σύμπτωμα την έλλειψης όσφρησης και γεύσης που έχει επιστρέψει σε ένα ποσοστό της τάξης του 5-10%. Σε όλη μου την περιπέτεια είχα κοντά μου …. φίλους και απο μακρυά που μιλούσαμε στο τηλέφωνο την οικογένεια μου, που με στήριζαν και αρκετοί προσφέρθηκαν να μου φέρουν τρόφιμα εάν χρειαζόμουν ή οποιαδήποτε άλλη βοήθεια.

Θα ήθελα να κλείσω κ.Μύτιλη την συνέντευξή μας λέγοντας ότι ο ιός αυτός δεν έχει καμία σχέση με την γρίπη ή το κοινό κρυολόγημα. Είναι ένας ιός, επιθετικός θα έλεγα, που εαν ο ασθενής δεν προσέξει μπορεί εύκολα να εξελιχθεί σε πνευμονία με ότι συνέπειες μπορεί να έχει αυτό για την υγεία του. Μεγάλη προσοχή απ’όλους! Καλή συνέχεια…

 

 

Share This