Του Gaurav Sharma

Η αγορά πετρελαίου έχει ξαναβρεθεί σε αυτό το σημείο, έχει ξαναβιώσει παρόμοια κατάσταση, αλλά ακόμη δεν έχει πάρει το μάθημά της. Για να το θέσω διαφορετικά, χρησιμοποιώντας μια ατάκα του θρυλικού πρώην παίκτη του μπέιζμπολ των New York Yankees, Yogi Berra, “Πρόκειται για ένα déjà vu, ξανά από την αρχή”.

Διότι λίγο πριν από την έναρξη της συνεδρίασης στις ΗΠΑ την Τετάρτη (22 Απριλίου), ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, απροσδόκητα, έγραψε στον λογαριασμό του στο Twitter: “Έχω δώσει εντολή στο Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών να χτυπήσει και να καταστρέψει κάθε ιρανικό πολεμικό πλοίο που τυχόν παρενοχλήσει τα πλοία μας”.

Donald J. Trump

@realDonaldTrump

I have instructed the United States Navy to shoot down and destroy any and all Iranian gunboats if they harass our ships at sea.

Δεν είναι γνωστό ποια ήταν η αφορμή που οδήγησε τον Αμερικανό πρόεδρο σε αυτή την ανάρτηση, αλλά αυτό δεν απασχόλησε διόλου τη κλυδωνιζόμενη αγορά πετρελαίου. Μέσα σε λίγα λεπτά, τόσο το συμβόλαιο παράδοσης Ιουνίου του αμερικανικού αργού (WTI), όσο και το αντίστοιχο συμβόλαιο του Brent, που αποτελεί παγκόσμιο δείκτη αναφοράς, άλλαξαν “γραμμή πλεύσης” στην Ευρώπη και από το “κόκκινο” όπου βρίσκονταν πέρασαν σε θετικό έδαφος, με αφορμή την τελευταία αυτή γεωπολιτική ένταση.

Μόλις δύο ώρες μετά το μήνυμα του προέδρου, στις 10:00 ώρα ΗΠΑ, το συμβόλαιο Ιουνίου για το WTI “χτύπησε” τα 14,43 δολάρια το βαρέλι (καταγράφοντας “άλμα” 24,72%) και το Brent έφτασε τα 21,50 δολάρια το βαρέλι (με άνοδο 11,23%). Αμφότερα τα συμβόλαια παρέμειναν σε ανοδική τροχιά μέχρι και τη λήξη της συνεδρίασης, με το WTI να κλείνει την Τετάρτη στα 13,78 δολάρια το βαρέλι, με κέρδη 2,21 δολαρίων ή 19,1% και το Brent να τερματίζει στα 20,37 δολάρια, με άνοδο 1,04 δολάρια ή 5,4%.

Το πού οφείλεται το χθεσινό “ράλι” παραμένει ακατανόητο, δεδομένου ότι τα θεμελιώδη μεγέθη της πετρελαϊκής αγοράς δεν έχουν αλλάξει ουσιαστικά, ενώ και οι προβλέψεις για τη ζήτηση αργού βραχυπρόθεσμα παραμένουν ζοφερές. Για ορισμένους οφείλεται στην αλλοπρόσαλλη λογική ότι μια αψιμαχία μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν στον κρίσιμης σημασίας θαλάσσιο διάδρομο των Στενών του Ορμούζ, από όπου διέρχεται το ένα τρίτο των παγκόσμιων ποσοτήτων αργού, θα μπορούσε να οδηγήσει στην “εξαφάνιση” από τις γραμμές εφοδιασμού 18-20 εκατ. βαρελιών ημερησίως.

Οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο είναι μηδαμινές, αλλά ακόμη και στην απίθανη περίπτωση που αυτό συμβεί, η μείωση δεν θα εξισορροπούσε και πάλι την κορεσμένη αγορά, που σήμερα “λυγίζει” υπό τον φόβο ότι το πλεόνασμα των 30-35 εκατ. βαρελιών πετρελαίου που παράγεται ημερησίως μπορεί να παραμείνει στα αζήτητα μέχρι τον Ιούλιο, εξαιτίας του βραχυπρόθεσμου εκμηδενισμού της ζήτησης που έχει προκαλέσει η πανδημία του κορονοϊού.

Ακόμη και μαζί με τις περικοπές της παραγωγής κατά 9,7 εκατ. βαρέλια την ημέρα που ανακοίνωσε πρόσφατα ο OPEC+, μια ενδεχόμενη διακοπή των γραμμών εφοδιασμού εξαιτίας μιας έντασης στα Στενά του Ορμούζ, και πάλι δεν θα ήταν αρκετή για να αντισταθμίσει το πλεόνασμα που υπάρχει στην αγορά.

Επομένως, το χθεσινό “άλμα” του αργού ήταν αναίτιο και σίγουρα θα έχει την ίδια ατυχή κατάληξη όπως και η ανοδική αντίδραση που προκάλεσε η προηγούμενη παρέμβαση του Τραμπ πριν από το Πάσχα. Εκείνη που έφερε και πάλι στο ιδίο τραπέζι τα μέλη του OPEC+ και οδήγησε στην απόφαση για την προαναφερθείσα περικοπή της παραγωγής. Μια απόφαση όμως που ελήφθη πολύ αργά για να σώσει την κατάσταση τον Απρίλιο και τον Μάιο, και η οποία παραμένει πολύ κατώτερη των περιστάσεων ώστε να σώσει τον Ιούνιο, με βάση τα γεγονότα των τελευταίων 48 ωρών.

Το μόνο που κατάφερε η χθεσινή παρέμβαση του Τραμπ ήταν να αναβάλει βραχυπρόθεσμα την κατάρρευση. Γιατί; Διότι οι μικροεπενδυτές και οι διαχειριστές των κεφαλαίων τους, ειδικά τα ETFs, δεν μαθαίνουν ποτέ από τα λάθη τους. Υπάρχουν βέβαια κάποιες ενδείξεις αποστασιοποίησης από την αγορά, όχι όμως αξιοπρόσεκτες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια του ντάμπινγκ (σ.σ. πώληση με ζημία) των συμβολαίων από τους διαχειριστές κεφαλαίων τη περασμένη Δευτέρα (20 Απριλίου), κίνηση που οδήγησε το συμβόλαιο Μαΐου του αμερικανικού αργού για πρώτη φορά στην ιστορία του σε αρνητικές τιμές, το 60% των συμβολαίων παράδοσης Ιουνίου του WTI διακρατούνταν από ETFs. Αυτό το ποσοστό έχει μειωθεί σύμφωνα με τα στοιχεία του Dow Jones, που δείχνουν ότι πλέον το χαρτοφυλάκιο του ETF USO περιλαμβάνει σήμερα κατά 40% συμβόλαια Ιουνίου, κατά 55% συμβόλαια Ιουλίου και κατά 5% συμβόλαια Αυγούστου για το WTI.

Αυτό θα μπορούσε να αποτελεί μια ανακούφιση για τους κατόχους βραχυπρόθεσμων θέσεων, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να διασφαλίσει ότι το συμβόλαιο Ιουνίου -το οποίο λήγει στις 19 Μαΐου 2020- δεν θα παρασυρθεί επίσης σε αρνητικές τιμές. Ούτε ο Ντόναλντ, ούτε τα βραχυπρόθεσμα ράλι δεν μπορούν να αποτρέψουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, δεδομένου ότι αυτό που κατακρημνίζει τις τιμές του αργού είναι η ανύπαρκτη ζήτηση

Η ανάκαμψη θα έρθει και οι τιμές θα σταθεροποιηθούν, αλλά όχι πριν το τέλος του δεύτερου τριμήνου ή τις αρχές του τρίτου, ενώ ένα σταθερό επίπεδο της τάξης των 40 δολαρίων το βαρέλι θα παραμείνει ανέφικτος στόχος μέχρι τις αρχές του 2021 – όλα αυτά βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι η παγκόσμια κοινότητα θα μπορέσει να αντιμετωπίσει την πανδημία του κορονοϊού.

Share This