Σύμφωνα με την Απόφαση της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων της Χώρας της 8/5/2020 : “Το δικηγορικό σώμα, στο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μέχρι την εκπνοή της προστασίας, θα επεξεργαστεί, σε συνεργασία με τους λοιπούς κοινωνικούς φορείς, συγκεκριμένες προτάσεις στην κατεύθυνση της ουσιαστικής βελτίωσης των ρυθμίσεων του ν. 4605/2019, ώστε να υπάρξει ένα δίκαιο και λυσιτελές πλαίσιο προστασίας, που θα ισορροπεί τα αντιτιθέμενα συμφέροντα και θα διασφαλίζει τα συμφέροντα των καλόπιστων οφειλετών και εν γένει την κοινωνική συνοχή.

Γεώργιος Αν.Νικολακόπουλος Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο & ΣτΕ

” Η ανωτέρω απόφαση σηματοδοτεί μία νέα σημαντική προσπάθεια του Δικηγορικού σώματος για ανθρώπινη λύση στο αδιέξοδο χιλιάδων δανειοληπτών, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν πληρώσει σημαντικό ποσοστό του ληφθέντος κεφαλαίου. Μάλιστα δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που ο οφειλέτης κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του για ένα ελάχιστο χρεωστικό υπόλοιπο!

Η παρούσα υγειονομική κρίση οδήγησε επιτέλους την Ευρωπαική Ένωση να προχωρήσει σε ενίσχυση των κρατών-μελών δυνάμει δανεισμού έως το 2% του ΑΕΠ εκάστου κράτους, με σχεδόν μηδενικό επιτόκιο! Αυτή η κίνηση δέον να ανοίξει το δρόμο για μία ρεαλιστικότερη και πιο ανθρώπινη αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων και κυρίως του φλέγοντος ζητήματος της προστασίας της πρώτης κατοικίας!

Η Ευρωπαική Ένωση δεν μπορεί να υποστηρίζει ότι με την εξαίρεση ρευστοποίησης της πρώτης κατοικίας καλλιεργείται η “κουλτούρα της μη πληρωμής” όταν οι δανειολήπτες στην Ελλάδα πληρώνουν, ακόμη και σήμερα, υπέρογκα επιτόκια (κυρίως στις πιστωτικές κάρτες και τα καταναλωτικά δάνεια)! Θέλω να ελπίζω ότι είναι ώριμο πλέον το περιβάλλον για να αναθεωρήσουμε το σκεπτικό και τη στρατηγική επίλυσης του προβλήματος των ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Ειδικότερα, δέον να πορευτούμε με κριτήρια συνδεδεμένα με το προφίλ του δανειολήπτη, αλλά και με τα αποτελέσματα από τον έλεγχο της νομιμότητας των χρεώσεων και της εν γένει συμπεριφοράς της τράπεζας. Δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε και να αποδεχόμαστε ως απολύτως ορθά τα χρεωστικά υπόλοιπα που παρουσιάζουν τα πιστωτικά ιδρύματα, χωρίς να εξετάζουμε αν οι μέθοδοι υπολογισμού τους συνάδουν με την Ελληνική και Ευρωπαική νομολογία!

Ούτε βεβαίως είναι σωστό να μην εξετάζουμε αν η τράπεζα εφάρμοσε ορθώς τον Κώδικα Δεοντολογίας των τραπεζών, τις συμβατικές της υποχρεώσεις κ.α.. Εν κατακλείδι, ο δανειολήπτης πρέπει να είναι υποχρεωμένος να πληρώσει τα νόμιμα, η τράπεζα να υποχρεωθεί να σεβαστεί την ανυπαίτια αδυναμία και την καλόπιστη συμπεριφορά του αντισυμβαλλόμενου της και η Πολιτεία να συνδράμει στη δίκαιη αντιμετώπιση του προβλήματος συνυπολογίζοντας τις καταβολές του οφειλέτη, τη νομιμότητα των τραπεζικών χρεώσεων και την απρόοπτη μεταβολή των συνθηκών.

Share This