Οι χώρες προσπαθούν να επιστρέψουν σε κάποιο είδος κανονικότητα που να μοιάζει με την προ κορωνοϊού κατάσταση, ωστόσο οι συνεχιζόμενοι περιορισμοί απειλούν τον ανθρώπινο παράγοντα που συμμετέχει στην εφοδιαστική αλυσίδα.

Πάνω από 200.000 ναυτικοί έχουν εγκλωβιστεί σε εμπορικά πλοία που μεταφέρουν κάθε είδους εμπορεύματα, από ιατρικό εξοπλισμό μέχρι σιτηρά και πετρέλαιο, με αποτέλεσμα να διατρέχουν άμεσα τον κίνδυνο ψυχικών και σωματικών νοσημάτων, καθώς οι περιορισμοί στα λιμάνια και οι ακυρώσεις πτήσεων καθιστά αδύνατη την αλλαγή πληρωμάτων για τα πλοία, σύμφωνα με το Διεθνές Ναυτικό Επιμελητήριο (ΙCS).

Αν και παραμένουν «αόρατοι» για το καταναλωτικό κοινό, οι ναυτικοί είναι εκείνοι που κράτησαν όρθιο το διεθνές εμπόριο εν μέσω της χειρότερης ίσως ύφεσης εδώ και σχεδόν 100 χρόνια.

Αν και διεθνείς φορείς όπως το ICS έχουν προειδοποιήσει ότι ο κλάδος είναι αντιμέτωπος με μια «ανθρωπιστική κρίση» που θέτει σε κίνδυνο τη ροή των αγαθών και ασκούν πιέσεις τις κυβερνήσεις προκειμένου να χαλαρώσουν τους περιορισμούς, τώρα κάποιοι πλοιοκτήτες και πληρώματα αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.

Σε κάποιες περιπτώσεις, τα πλοία εκτρέπουν την πορεία τους σε λιμάνια που, σε διαφορετικές συνθήκες δεν θα πήγαιναν για να αλλάξουν πλήρωμα – μια πρακτική που συνηθίζεται σε επείγοντα περιστατικά ιατρικής φύσης.

Στο μεταξύ, κάποιες εταιρείες ψάχνουν τρόπους να μειώσουν την πίεση στα πληρώματά τους. Η A.P. Moller-Maersk A/S, που ελέγχει σχεδόν το 1/5 του παγκόσμιου στόλου που χρησιμοποιείται για τη θαλάσσια μεταφορά αγαθών, έχει επεκτείνει τα συμβόλαια των ναυτικών και προσφέρει πλεονεκτήματα, όπως αυξημένη συνδεσιμότητα στο Διαδίκτυο και προγράμματα ψυχικής υποστήριξης.

Σύμφωνα με τον Ralph Leszczynski επικεφαλής ανάλυσης της Banchero Costa & Co, οι αλλαγές πληρωμάτων αποτελούν τη μεγαλύτερη πρόκληση για τη ναυτιλία σε αυτή την πανδημία και η προτιμώμενη λύση είναι η επέκταση των συμβολαίων, καθώς η αλλαγή δρομολογίων για να ξεμπαρκάρουν οι ναυτικοί, θα μπορούσε να προσθέσει κόστη εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων.

Υπό κανονικές συνθήκες, περίπου 100.000 ναυτικοί αλλάζουν καράβια κάθε μήνα, όταν ξεφορτώνουν και παίρνουν νέο εμπόρευμα. Το μεγαλύτερο διάστημα που ένας ναυτικός πρέπει να είναι στο πλοίο είναι οι 11 μήνες, σύμφωνα μτ η σύμβαση εργασίας των ναυτικών..

Αλλά τώρα μόνο λίγα λιμάνια επιτρέπουν πλήρη ή μερική μεταφορά πληρώματος, σύμφωνα με λίστα της Inchcape Shipping Services. Και ο προγραμματισμός πτήσεων για τους ναυτικούς τη στιγμή που πολλές αεροπορικές εταιρείες έχουν προσγειώσει τους στόλους τους, περιπλέκει περαιτέρω την κατάσταση.

Μέχρι τα μέσα Ιουνίου περίπου 150.000 ναυτικοί τον μήνα θα χρειάζονται διεθνείς πτήσεις για τη διευκόλυνση της αλλαγής πληρώματος. Περίπου οι μισοί από αυτούς θα μπουν σε πλοία και οι άλλοι μισοί θα επιστρέψουν στο σπίτι τους.

Για ένα φορτηγό χύδην φορτίου που μεταφέρει εμπορεύματα μεταξύ Αυστραλίας και Ιαπωνίας, μια εκτροπή στη Μανίλα θα αύξανε το ταξίδι κατά τις ημέρες και το κόστος αποστολής από $30.000 έως $48.000. Κάτι τέτοιο ιδσοδυναμεί με το να μεταφ΄ρεις αεροπορικώς πλήρωμα 10-15 ατόμων από τις Φιλιππίνες στην Ιαπωνία και να τους βάζει σε καραντίνα για 2 εβδομάδες – κάτι που θα κόστιζε περί τα 3.000 δολ/άτομο.

Ελλείψει κυβερνητικών αποφάσεων που να παρέχουν ταξιδιωτικές εξαιρέσεις για ναυτικούς ή να διευκολύνουν βιώσιμες διαδρομές για τον επαναπατρισμό των πληρωμάτων, είναι πιθανό ότι θα συνεχίσουμε να βλέπουμε να γίνονται εκτροπές δρομολογίων, επισημαίνει ο πρόεδρος της ICS Esben Poulsson .

Πηγή: Bloomberg

 

 

Share This