Της Allison Carragher, visiting scholar στο Carnegie Europe
Όχι, αλλά αυτό δεν οφείλεται στο ότι δεν προσπαθεί. Δείτε τις προσπάθειες εμβολιασμού της ΕΕ μέχρι σήμερα.

Η Ευρώπη έχει επενδύσει δισεκατομμύρια για να υποστηρίξει την ανάπτυξη των εμβολίων. Η ΕΕ σε μεγάλο βαθμό επέτρεψε τις εξαγωγές εμβολίων που παράχθηκαν εντός των ορίων της, ενώ οι ΗΠΑ για το Ηνωμένο Βασίλειο τις εμπόδισαν. Η Κομισιόν ήταν ιδρυτικό μέλος της COVAX Facility, στην οποία η Team Europe είναι από τα μέλη με τις μεγαλύτερες συνεισφορές. Πιο κοντά στα σύνορα της, η ΕΕ έδωσε 70 εκατ. Ευρώ σε έξι υποψήφιες προς ένταξη χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, έτσι ώστε να μπορέσουν να αγοράσουν εμβόλια.

Αλλά η βοήθεια της ΕΕ άργησε να υλοποιηθεί. Στις 28 Μαρτίου, τρεις μήνες μετά από την έναρξη της διάθεσης των εμβολίων, οι παραδόσεις της COVAX ολοκληρώθηκαν επιτέλους και το Κοσσυφοπέδιο έγινε η τελευταία χώρα στην Ευρώπη που ξεκίνησε τους εμβολιασμούς. Τα εμβόλια που προμηθεύεται η ΕΕ δεν αναμένεται να φτάσουν εκεί πριν από τον Μάιο.

Ο κύριος εσφαλμένος υπολογισμός της ΕΕ ήταν ότι πίστευε πως η χρηματοδότηση ισούται με εμβόλια. Δεν είναι μια απλή εξίσωση. Η Ένωση το έμαθε αυτό με τον σκληρό τρόπο, όταν η AstraZeneca δεν ανταποκρίθηκε στους όρους των συμβολαίων της, παρά την επένδυση της ΕΕ και την ικανότητα της να πληρώσει. Η AstraZeneca επικαλέστηκε θέματα στην παρασκευή, τα οποία επίσης έχουν πλήξει και άλλες εταιρείες που παράγουν εμβόλια.

Άλλο ένα δύσκολο σημείο είναι η προστασία των πατεντών και το φάντασμα για ένα μονοπώλιο μεγάλων φαρμακευτικών προϊόντων.

Δεν υπάρχει κάποιος τρόπος να φτιάξουν τα πράγματα γρήγορα. Για να κάνει περισσότερα, η ΕΕ θα πρέπει να στρέψει το ενδιαφέρον της στην αύξηση της παραγωγικής ικανότητας, στο να μοιραστεί την τεχνογνωσία και να εξορθολογίσει τις αλυσίδες εφοδιασμού.

Oliver Della Costa Stuenkel, βοηθός καθηγητή διεθνών σχέσεων στο Fundacao Getulio Vargas, στο Σάο Πάολο
Όπως το βλέπουμε από τη Λατινική Αμερική, ούτε οι ΗΠΑ ούτε η ΕΕ κατάφεραν να αντισταθμίσουν την πολύ αποτελεσματική διπλωματία της Κίνας με τα εμβόλια, διασφαλίζοντας ότι η Κίνα θεωρείται ως ο πιο προληπτικός παράγοντας που καταπολεμά την πανδημία.

Ο σκεπτικισμός όσον αφορά στα κινεζικά εμβόλια είναι συνηθισμένος και οι περισσότεροι Λατινοαμερικάνοι θα προτιμούσαν ένα δυτικό εναλλακτικό, αλλά ενώ η περιοχή έχει λάβει κάποια δυτική βοήθεια και εμβόλια, συμπεριλαμβανομένων κάποιων δόσεων Pfizer για τη Χιλή και AstraZeneca μέσω του COVAX για αρκετές χώρες, η ανάπτυξη του κινεζικού εμβολίου δεν συγκρίνεται.

Περίπου το 85% των εμβολίων κορονοϊού που έχουν δοθεί στη Βραζιλία μέχρι στιγμής, είναι κινεζικά, τα CoronaVac, τα οποία παρασκευάζει η εταιρεία Sinovax. Σε όλη την ευρύτερη περιοχή, το Sinopharm έχει διανεμηθεί περισσότερο.

Η κύρια αντίληψη παραμένει ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ευρώπη, είναι πολύ απασχολημένες να αντιμετωπίζουν τις εσωτερικές τους προκλήσεις, ενώ η Κίνα βοήθησε όταν πολλοί από τους πολίτες της δεν είχαν ακόμη εμβολιαστεί.

Στην Βραζιλία, ιδίως η υπόσχεση των ΗΠΑ και της ΕΕ να βοηθήσουν την Ινδία άμεσα -συμπεριλαμβανομένης της απόφασης του Biden να άρει μια απαγόρευση στις εξαγωγές πρώτων υλών για την παρασκευή εμβολίων- αλλά η αποτυχία να κάνουν το ίδιο ως απάντηση στην κατάρρευση των συστημάτων δημόσιας υγείας στη Λατινική Αμερική, παγιώνει την αίσθηση ότι η περιοχή έχει αφεθεί.

Mamane Bello Garba Hima, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Abdou Moumouni, στον Νίγηρα
Ο διεθνής ρόλος της ΕΕ στην καταπολέμηση του κορονοϊού δεν είναι αρκετός, ιδιαίτερα σε ό,τι έχει να κάνει με τον νότο. Είναι αλήθεια ότι η πανδημία έχει προκαλέσει φόβο και οδήγησε σε αποδιοργανωμένες αντιδράσεις στα κράτη-μέλη της ΕΕ και αλλού, αλλά δεν θα πρέπει να απουσιάζει και η εστίαση στα αδύναμα κράτη και αυτό δεν θα πρέπει να αφεθεί σε άλλες νέες δυνάμεις.

Θα μπορούσε κανείς εύλογα να σκεφτεί ότι οι ευρωπαϊκές φαρμακευτικές εταιρείες έχουν υπερβολική δύναμη και δεν έχουν συμφωνία βάσει αποτελέσματος με την ΕΕ ή οδηγούνται από έναν τύπο “μεγάλα κέρδη πρώτα”.

Η επανεξέταση των όρων χρηματοδότησης των φαρμακευτικών επιχειρήσεων και η μείωση των γραφειοκρατικών διαδικασιών, θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Σε τελική ανάλυση, το να είσαι ηγέτης είναι μια διαδικασία που περιλαμβάνει αυτοαξιολόγηση και το να ακούς το πως σε αξιολογούν οι άλλοι.

ΠΗΓΗ Carnegie Εurope

 

Share This