Υπερημερία εργοδότη υπάρχει, όταν υφίσταται μεν έγκυρη σύμβαση εργασίας, ωστόσο η εργασία δεν παρέχεται από τον εργαζόμενο για λόγο που ανάγεται στη σφαίρα ευθύνης του εργοδότη. Έτσι, χαρακτηριστικό παράδειγμα υπερημερίας εργοδότη αποτελεί η περίπτωση άκυρης απόλυσης, η οποία δεν επιφέρει τη λύση της σύμβασης εργασίας, αλλά ισοδυναμεί με (και συνοδεύεται συνήθως από) άρνηση της εργασίας του μισθωτού.

Γιάννης Καρούζος -Εργατολόγος

Επί υπερημερίας του εργοδότη, σύμφωνα με το άρθρο 656 του ΑΚ, οφείλονται κανονικά οι μισθοί στον εργαζόμενο, χωρίς αυτός να οφείλει να παράσχει την εργασία σε άλλο χρόνο. Μάλιστα, οι μισθοί υπερημερίας μπορούν να επιδικαστούν και προσωρινά στο πλαίσιο ασφαλιστικών μέτρων, χωρίς να υπόκεινται καν στον περιορισμό του ΚΠολΔ 729§2, που περιορίζει το προσωρινά επιδικαζόμενο ποσό στο ½ της πιθανολογούμενης απαίτησης.

Παρόλα αυτά, πολύ συχνά, κατά το διάστημα της υπερημερίας, ο εργαζόμενος βρίσκει εργασία αλλού, ή ασκεί κάποιο ελεύθερο επάγγελμα. Στην περίπτωση αυτή, ο εργοδότης δικαιούται να «εκπέσει» (να αφαιρέσει μονομερώς) καθετί που απέκτησε ο εργαζόμενος από τη ματαίωση της εργασίας ή την παροχή της αλλού. Σημαντικό είναι να διαπιστώνεται κάθε φορά η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας ανάμεσα στα έσοδα του εργαζόμενου και την κατάσταση της υπερημερίας (Α.Π. 282/2009). Διότι εάν πρόκειται για έσοδα που θα προέκυπταν ανεξάρτητα από την κατάσταση αυτή (π.χ. μέρισμα από μετοχή σε άσχετη εταιρία), αυτά τα έξοδα δεν υπόκεινται στον κανόνα της έκπτωσης.

Το δικαίωμα αυτό μπορεί να ασκήσει ο εργοδότης τόσο εξωδίκως, όσο και δικαστικά (οπότε γίνεται λόγος για «ένσταση αλλαχού κερδηθέντων»). Για το ορισμένο της ένστασης απαιτείται α) αναφορά του τρίτου εργοδότη, ο οποίος απασχόλησε το μισθωτό κατά την υπερημερία, β) το είδος της παρασχεθείσας εργασίας και γ) οι αποδοχές που έλαβε ο μισθωτός.

Τέλος, κατά τη νομολογία, το επίδομα ανεργία δεν ανήκει στις ωφέλειες για τις οποίες ισχύει ο κανόνας της έκπτωσης (Εφ.Αθ. 274/1988).

Δικηγόρος Εργατολόγος

Share This