Σαν σήμερα πριν από 202 χρόνια ξημέρωνε η πιο λαμπρή, η πιο σημαντική, η πιο μεγαλειώδης μέρα στην Νεότερη Ιστορία μας!
Σαν σήμερα, στις 25 Μαρτίου του 1821, η σπίθα γινόταν πυρκαγιά κι η ορμή των Ελλήνων ξεχυνόταν σαν πυρακτωμένη λάβα μέσ’ απ’ τα έγκατα της μαύρης σκλαβιάς, σαρώνοντας τα πάντα στο πέρασμά της!
Σαν σήμερα ολόκληρος ο ελλαδικός χώρος πλημμύριζε μπαρούτι κι απ’ τα στόματα των προγόνων μας ακουγόταν παντού η ίδια ανατριχιαστική ιαχή: «Ελευθερία ή Θάνατος!»
«Ομοφώνως αποφασίσαμεν όλοι ή να ελευθερωθώμεν ή να αποθάνωμεν! Εστερημένοι από όλα τα δίκαιά μας αποφασίσαμεν να λάβωμεν τα άρματα και να ορμήσωμεν κατά του τυράννου»!
Αυτό θέλησαν, αυτό συναποφάσισαν, αυτό ορκίστηκαν γονατιστοί μπροστά στην Ωραία Πύλη της Αγίας Λαύρας, κι αυτό μετουσίωσαν σε πράξη οι Έλληνες της θρυλικής Γενιάς του 1821! Μια χούφτα άνθρωποι απλοί, βασανισμένοι, στερημένοι απ’ όλα τα δίκαιά τους, δίχως όπλα και εξοπλισμό, αμάθητοι στις πολεμικές τακτικές, κουβαλώντας στους ώμους τους το βάρος της σκλαβιάς τεσσάρων αιώνων…
«Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία»!
«Ὅταν ἀποφασίσαμε νὰ κάμωμε τὴν Ἐπανάσταση, δὲν ἐσυλλογισθήκαμε οὔτε πόσοι εἴμεθα, οὔτε πὼς δὲν ἔχομε ἄρματα, οὔτε ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἐβαστοῦσαν τὰ κάστρα», διηγείται ο Κολοκοτρώνης, «…ἀλλὰ ὡς μία βροχὴ ἔπεσε εἰς ὅλους μας ἡ ἐπιθυμία τῆς ἐλευθερίας»!
Το αθάνατο Πνεύμα του 1821, το ακαταμάχητο Πνεύμα της «ανδρειωμένης Λευτεριάς», ας είναι η Έμπνευση, ο Φάρος και ο Οδηγός σας! Και είναι! Και στα δύσκολα και στα εύκολα. Και στις ανηφόρες και στις κατηφόρες. Πάντα και παντού! Μ’ αυτό κοιμόμαστε και ξυπνάμε στις Ένοπλες Δυνάμεις. Μ’ αυτό ζούμε, δουλεύουμε και πορευόμαστε. Απ’ αυτό αντλούμε και θα αντλούμε τη δύναμη μας.
Αυτό το Έθνος, το Έθνος των Ελλήνων, έχει περάσει πολλά, πάρα πολλά, κι όμως ζει, και πάντοτε θα ζει!
Χρόνια Πολλά σε όλους σας!!!
Χρόνια Πολλά στην Ελλάδα μας!!!
Ζήτω το ένδοξο και ηρωϊκό 1821!
