Η ελληνική οικονομία βασίζεται κυρίως στην ιδιωτική κατανάλωση, η οποία αποτελεί τα 2/3 του ΑΕΠ, καταγράφοντας έτσι το υψηλότερο ποσοστό στις χώρες της ΕΕ.
Τα ελληνικά νοικοκυριά κατανέμουν περίπου το 40% της καταναλωτικής τους δαπάνης στην κάλυψη των βασικών τους αναγκών (τρόφιμα, ποτά, δαπάνες για στέγαση, ύδρευση και ενέργεια), ενώ η αγορά ειδών που συνδέονται με το λιανικό εμπόριο, όπως τρόφιμα, ποτά, ένδυση και οικιακός εξοπλισμός, αποτελεί σχεδόν το 1/3 των συνολικών τους αγορών.
Το λιανικό εμπόριο αποτελεί μέρος του ευρύτερου τομέα του εγχώριου εμπορίου, στο οποίο επίσης ανήκει και το χονδρικό εμπόριο, αλλά και το εμπόριο οχημάτων και ανταλλακτικών, και αντιπροσώπευε περίπου το 12% της εγχώριας ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας (ΑΠΑ) το 2021.
Έτσι το λιανικό να είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος κλάδος του, (38% της ΑΠΑ του συνόλου του εμπορίου ή 5% της ΑΠΑ όλων των οικονομικών δραστηριοτήτων), μετά το χονδρεμπόριο.
Το 25% των λιανεμπορικών επιχειρήσεων της χώρας εξαφανίστηκε συνολικά από τον επιχειρηματικό χάρτη της χώρας τη δεκαετία 2010-2020, στοιχείο ενδεικτικό του βαρύτατου τιμήματος που πλήρωσε το λιανεμπόριο την περίοδο της οικονομικής κρίσης και στη συνέχεια κατά την πανδημική κρίση.
Το 58% των λιανεμπορικών επιχειρήσεων στην Ελλάδα είναι στην ουσία ατομικές και απασχολείται σε αυτές μόνο ο ιδιοκτήτης τους, ενώ σε ένα 40% απασχολούνται από 2 έως 9 άτομα.
Οπως σε κάθε κρίση υπάρχουν κερδισμένοι και χαμένοι, είτε αυτό αφορά ολόκληρους υποκλάδους του λιανεμπορίου είτε μεγέθη επιχειρήσεων.
Ετσι, αν και κατά την προηγούμενη δεκαετία είχαμε μερικά από τα πιο ηχηρά «λουκέτα» στο λιανεμπόριο, όπως αυτό της «Μαρινόπουλος», της «Βερόπουλος» και της «Ηλεκτρονικής Αθηνών», το μεγάλο πλήγμα υπέστησαν κυρίως μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, αλλά και συγκεκριμένοι κλάδοι.
Στους μεγάλους χαμένους της δεκαετούς κρίσης ήταν ο υποκλάδος των επίπλων, υφασμάτων και εν γένει οικιακού εξοπλισμού.
