Οι χθεσινές εκλογές επιβεβαίωσαν εμφατικά το αποτέλεσμα του Μαΐου, σε περίπτωση που κάποιος δεν κατανόησε την πολιτική πραγματικότητα στη χώρα.
Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη αναδείχθηκε θριαμβεύτρια με ιστορικό ποσοστό διαφοράς από την αξιωματική αντιπολίτευση, κοινοβουλευτική πλειοψηφία 158 εδρών εν δυνάμει τετραετούς διάρκειας, καθώς κανένα κόμμα δεν διαθέτει τον απαιτούμενο μίνιμουμ αριθμό των 50 βουλευτών για να μπορεί να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας συνολική ή μομφής σε κυβερνητικό στέλεχος.
Αυτός ο συνδυασμός πολιτικών εργαλείων δίνει στη Νέα Δημοκρατία το περιθώριο να ξεδιπλώσει ανέφελα το προγραμματικό σχέδιο της με μακρόπνοο ορίζοντα, όπως δεσμεύθηκε και ο εν δυνάμει πρωθυπουργός. «Σε μία δεύτερη θητεία που μπορεί να μεταμορφώσει την Ελλάδα, με δυναμικούς ρυθμούς ανάπτυξης που θα αυξήσουν τους μισθούς και θα μειώσουν τις ανισότητες, με καλύτερη, δημόσια δωρεάν υγεία, με ένα πιο αποτελεσματικό και ψηφιακό κράτος, και μία ισχυρή πατρίδα στην πρώτη γραμμή της Ευρώπης» σημείωσε στον επινίκιο λόγο του ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να οριοθετήσει τους στόχους των μεγάλων μεταρρυθμίσεων που «θα προχωρήσουν με ταχύτητα, καθώς αυτό απαιτεί η επιλογή του ελληνικού λαού. Και θα την τιμήσω στο ακέραιο».
Η σύνθεση της κυβέρνησης του αναμένεται να επισφραγίσει αυτήν την πρόθεση. Με στενούς συνεργάτες του και πολιτικούς που μοιράζονται κοινές θέσεις με τον ίδιο, θα κινηθεί στην Οικονομία και την Ανάπτυξη, την εξωτερική πολιτική και τα κοινωνικά ζητήματα, προεξάρχοντος της Υγείας.
Η Κεντροαριστερά αναζητεί πυξίδα
Η νέα εκλογική καθίζηση του ΣΥΡΙΖΑ, που παραμένει αξιωματική αντιπολίτευση, δρομολογεί εξελίξεις στο κόμμα. Ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε ότι τίθεται στην κρίση των μελών του κόμματος, προαναγγέλλοντας Συνέδριο για εκλογή προέδρου και πολιτικών οργάνων, με το ερώτημα να αφορά ποιος ή ποιοι θα αμφισβητήσουν τον αναμορφωτή του κόμματος και πρώην πρωθυπουργό.
Ωστόσο η έβδομη εκλογική ήττα από τη ΝΔ και η νέα μείωση της εκλογικής δύναμης φανερώνουν βαθύτερα προβλήματα στρατηγικής, προγραμματικού λόγου και επικοινωνιακής διαχείρισης στον ΣΥΡΙΖΑ, ζητήματα που ξεπερνούν τα πρόσωπα στην Κουμουνδούρου.
Την ίδια ώρα και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο αύξησε ελάχιστα την εκλογική δύναμη του, εισέρχεται σε φάση κινητικότητας προκειμένου να διεκδικήσει ηγετικό ρόλο στο χώρο της Κεντροαριστεράς και σε συνάρτηση με τα όσα γίνονται στα όμορα κόμματα.
Κοινό πρόβλημα για ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ είναι το γεγονός πως η Νέα Δημοκρατία επί Μητσοτάκη έχει αλώσει το πολιτικό Κέντρο, ζωτικό χώρο και των δυο, αναγκάζοντας τους να μετατοπιστούν αριστερά, σε σαφώς μικρότερο ακροατήριο. Παράλληλα και για τους δυο αναπτύσσεται ο προβληματισμός της ευρύτερης ιδεολογικής μάχης, πέραν των ελληνικών συνόρων, με την περαιτέρω συντηριτικοποίηση των ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Τρία κόμματα στα Δεξιά
Η είσοδος τριών κομμάτων στη βουλή, που κινούνται στα Δεξιά, με συνολικό ποσοστό σχεδόν 14% και η ύπαρξη ενός σημαντικού ποσοστού δεξιών ψήφων εκτός κοινοβουλίου, επιβεβαιώνει τη συντηρητική στροφή και της ελληνικής κοινωνίας. Ελληνική Λύση και Νίκη εισήλθαν στη βουλή με τέτοιες θέσεις στο μεταναστευτικό, τα εθνικά θέματα, την Παιδεία, την κοινωνία.
Η είσοδος των Σπαρτιατών στη Βουλή ως πέμπτη κοινοβουλευτική δύναμη προβληματίζει τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, τα οποία βλέπουν μια διάδοχη κατάσταση της Χρυσής Αυγής εντός κοινοβουλίου. Η δημόσια στήριξη του Η. Κασιδιάρη από τις φυλακές σε ένα κόμμα που δεν καταγραφόταν μέχρι πρότινος και τελικά συγκέντρωσε σχεδόν το 5% του εκλογικού σώματος προκαλεί ανησυχία. Αν, μάλιστα, οι Σπαρτιάτες εμφανίσουν μια πιο light εκδοχή της Χρυσής Αυγής, παραπέμποντας στα ακροδεξιά ευρωπαϊκό κόμματα, τότε ο κίνδυνος για μεγαλύτερη εκλογική επιρροή τους στο μέλλον, αρχής γενομένης της ευρωπαϊκής κάλπης σε έναν χρόνο, γίνεται μεγαλύτερος.
