Συμπληρώνονται 15 χρόνια από την πτώχευση του αμερικανικού τραπεζικού κολοσσού Lehman Brothers, που προκάλεσε αλυσιδωτές κρίσεις στις αγορές, με την DW να πραγματοποιεί ένα ξεχωριστό αφιέρωμα.
«Lehman» 2.0 αποκαλείται τα τελευταία χρόνια οποιαδήποτε κρίση κλιμακώνεται και απειλεί το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Υπάρχει κίνδυνος να εκμηδενίσει τις προσπάθειες για ανάπτυξη η πανδημία του κορωνοϊού; Μπορεί η κρίση ακινήτων στην Κίνα να επεκταθεί ανεξέλεγκτα; Μήπως η κατάρρευση της ελβετικής τράπεζας Credit Suisse κλονίσει την τραπεζική πίστη σε όλον τον κόσμο;
”Κάθε φορά που ηχούν καμπάνες για μία μελλοντική κρίση με οδυνηρό οικονομικό αντίτιμο, η σύγκριση με τη χρεοκοπία της Lehman Brothers φαίνεται αναπόφευκτη”, αναφέρει η ηλεκτρονική έκθεση της DW.
Ήταν Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου του 2009 όταν έσκασε το «κανόνι». Μετά από ένα Σαββατοκύριακο άκαρπων διαπραγματεύσεων υπό την αιγίδα της Αμερικανικής Κεντρικής Τράπεζας (FED), ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν προτίθεται να παρέμβει για να διασώσει την επενδυτική τράπεζα Lehman Brothers. Στις 1.45 τα ξημερώματα της Δευτέρας οι δικηγόροι της Lehman καταθέτουν αίτηση πτώχευσης στο αρμόδιο δικαστήριο του Μανχάταν. Μετά από 158 χρόνια συνεχούς δραστηριότητας η τράπεζα βάζει λουκέτο, αν και θεωρείται «too big to fail». Είναι η μεγαλύτερη πτώχευση στην ιστορία των ΗΠΑ.
”Οι εικόνα των τραπεζικών στελεχών που αποχωρούν σκυθρωπά από το μέγαρο της Lehmann στη Νέα Υόρκη, στοιβάζοντας πρόχειρα σε ένα κιβώτιο τα προσωπικά τους αντικείμενα, κάνει τον γύρο του κόσμου. Το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα είχε ήδη κλονιστεί από την κρίση ακινήτων του 2007, αλλά μέχρι την τελευταία στιγμή οι ιθύνοντες ήλπιζαν ότι δεν θα υπάρξουν ευρύτερες παρενέργειες. Όμως οι κλυδωνισμοί πληθαίνουν και μεταφέρονται στην Ευρώπη. Μόνο τα κράτη-μέλη της ΕΕ διοχέτευσαν 1,6 τρισεκατομμύρια ευρώ φρέσκου χρήματος για να αποτρέψουν «λουκέτα» στις δικές τους τράπεζες”, αναφέρει η γερμανική εφημερίδα.
Μετά την κρίση οι εθνικές κυβερνήσεις, η ΕΕ, οι εποπτικές αρχές και όλοι όσοι υπήρξαν μέχρι τότε εξαιρετικά επιεικείς με την «επινοητικότητα» ορισμένων τραπεζικών στελεχών, υπόσχονταν άμεση βελτίωση, δηλαδή πιο αυστηρούς κανονισμούς και πιο εντατικούς ελέγχους. Αλλά μόνο εν μέρει έχει εκπληρωθεί η υπόσχεση αυτή έκτοτε.
”Βεβαίως οι τράπεζες υποχρεώνονται πλέον να διακρατούν περισσότερα κεφάλαια, να αξιολογούν συνεχώς τους κινδύνους που αναλαμβάνουν και να υποβάλλονται τακτικά στα αποκαλούμενα «stress test», που ουσιαστικά αποτελούν προσομοίωση κρίσεων. Επιπλέον η ΕΕ προωθεί από το 2014 την «Τραπεζική Ένωση» με στόχο την καλύτερη δυνατή ρύθμιση και εποπτεία του χρηματοπιστωτικού κλάδου στην Ευρώπη, με παράλληλη εξασφάλιση των καταθετών”, υπογραμμίζει η DW.
