Τα ενοίκια τα τελευταία χρόνια έχουν πάρει την ανηφόρα. Αυτό θα μπορούσε να πει κάποιος ότι είναι θετικό σημάδι.
Σημαίνει ότι αν οι τιμές ήταν στάσιμες η τοπική οικονομία θα ασθμαίνει. Όμως, όταν σε μία πόλη υπάρχει πίεση στην αγορά κατοικίας λόγω αυξημένης ζήτησης από νέους κατοίκους, το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η προσφορά κατοικίας θα μπορέσει να αυξηθεί ώστε να απορροφήσει την αυξημένη ζήτηση.
Εάν ναι, οι νέοι κάτοικοι (και όσοι ζουν ήδη) θα είναι σε θέση να αγοράσουν ή να νοικιάσουν σε προσιτές τιμές.
Εάν όχι, οι τιμές κατοικίας και τα ενοίκια θα αυξηθούν. Το δεύτερο σενάριο θα επιφέρει συνέπειες. Τα ακριβά ενοίκια θα επιφέρουν πλήγμα στο δυναμισμό της πόλης, περιορίζοντας την ανάπτυξή της.
Αρκετές πόλεις ανά τον κόσμο έχουν έρθει αντιμέτωπες με το πρόβλημα. Το ερώτημα είναι, τι εμποδίζει την προσφορά κατοικίας να αυξηθεί και αυτή, εξουδετερώνοντας την πίεση στα ενοίκια;
Πριν μία δεκαετία να θυμίσουμε, είχαμε την “φούσκα” της οικοδομής. Τώρα αυτή έχει στραφεί στα τουριστικά ακίνητα. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και η πρόσφατη αύξηση των επιτοκίων έχουν παγώσει την παροχή στεγαστικών δανείων.
Το κερασάκι είναι η Golden Visa. Η χώρα μας πούλησε την ευρωπαική ιδιότητα του πολίτη έναντι εξευτελιστικού χρηματικού αντιτίμου στερώντας κατοικίες από αυτούς που πραγματικά έχουν ανάγκη.
Η κίνηση των ξένων επενδυτών, που αγόρασαν φθηνά κάποια ακίνητα ή κάποια πολυκατοικία στο Παγκράτι ή στο Κουκάκι ήταν μα το μετατρέψουν σε συγκρότημα διαμερισμάτων για βραχυχρόνια μίσθωση. Αυτό στερεί τη δυνατότητα σε κατοίκους της πόλης – δυνητικούς ενοικιαστές από την εύρεση κατοικίας.
Συνέπεια όλου αυτού, είναι η ενίσχυση της πίεσης στα ενοίκια αντί η εξουδετέρωση. Το νέο κρίσιμο ερώτημα είναι, πως θα αυξηθεί η διαθεσιμότητα κατοικιών για ενοικίαση;
Μία λύση είναι η κοινωνική κατοικία. Μάλιστα μπορεί να στηριχθεί μέσω του ευρωπαϊκού προγράμματος New Bauhaus. Ίσως στο μέλλον κάποιος ή κάποια κυβέρνηση θα μπορέσει να παράσχει βοήθεια σε νέους πολεοδόμους ώστε να σχεδιάσουν οικονομικές κατοικίες.
Μέχρι τότε η ανεξέλεγκτη εξάπλωση της βραχυχρόνιας μίσθωσης μπορεί και πρέπει να σταματήσει.
Σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις έχουν τεθεί περιορισμοί στον αριθμό των κατοικιών που κάθε ιδιοκτήτης μπορεί να ανεβάσει στις πλατφόρμες π.χ 2, στον αριθμό των ημερών που μπορεί να τις εκμεταλλεύεται π.χ 60 ενώ έχουν υποχρεώσει τις πλατφόρμες να τους παραχωρούν τα δεδομένα που χρειάζονται ώστε να ελέγχουν την συμμόρφωση των ιδιοκτητών και να φορολογούν τα έσοδά τους.
Επίσης, σε πολλές πόλεις μας υπάρχουν πολλά άδεια διαμερίσματα.Το νέο πρόγραμμα “Ανακαινίζω – Ενοικιάζω” είναι μια έξυπνη απόπειρα να πειστούν ή πιεστούν οι ιδιοκτήτες να συμμαζέψουν τα ακίνητα αυτά και στη συνέχεια να τα διαθέσουν προς ενοικίαση. Ας ελπίσουμε ότι θα φέρει αποτέλεσμα.
Τα συμπεράσματα δικά σας…..
Παναγιώτης Ράγγος-Φοροτεχνικός
