Η κυβέρνηση εξετάζει σενάριο αύξησης μετοχικού κεφαλαίου στον ΑΔΜΗΕ αποκλειστικά με συμμετοχή Δημοσίου και State Grid, χωρίς την άμεση είσοδο νέου δυτικού επενδυτή. Η επιλογή συνδέεται με τα όρια δανεισμού της εταιρείας, τις ανάγκες χρηματοδότησης άνω του 1 δισ. ευρώ και τη γεωπολιτική ένταση ΗΠΑ-Κίνας.
Σε κρίσιμη καμπή για τη μετοχική του δομή και τη στρατηγική χρηματοδότησης βρίσκεται ο ΑΔΜΗΕ, καθώς η κυβέρνηση φέρεται να εξετάζει σοβαρά την υλοποίηση αύξησης μετοχικού κεφαλαίου (ΑΜΚ) μόνο με τους σημερινούς μετόχους – το Ελληνικό Δημόσιο και την κινεζική State Grid – χωρίς την άμεση είσοδο νέου επενδυτή. Η επιλογή αυτή διαφοροποιείται από τον αρχικό σχεδιασμό για προσέλκυση ισχυρού δυτικού παίκτη και συνδέεται τόσο με τα στενά περιθώρια περαιτέρω δανεισμού όσο και με τη διεθνή γεωπολιτική συγκυρία.
Οριακά περιθώρια δανεισμού και ανάγκη για 1 δισ. ευρώ
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Διαχειριστή ενέκρινε την προηγούμενη εβδομάδα ομολογιακό δάνειο ύψους 300 εκατ. ευρώ από την Εθνική Τράπεζα, κίνηση που, σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, αποτελεί την τελευταία προγραμματισμένη τραπεζική χρηματοδότηση που μπορεί να εξυπηρετηθεί χωρίς προηγούμενη κεφαλαιακή ενίσχυση. Από εδώ και πέρα, για την εξασφάλιση νέων δανείων – απαραίτητων για την υλοποίηση των μεγάλων έργων διασύνδεσης Δωδεκανήσων, Βορείου Αιγαίου και της δεύτερης γραμμής με την Ιταλία, συνολικού προϋπολογισμού άνω των 4 δισ. ευρώ – οι τράπεζες ζητούν σαφές σήμα εκκίνησης της ΑΜΚ.
Η εσωτερική άσκηση του ίδιου του ΑΔΜΗΕ δείχνει πρόσθετες κεφαλαιακές ανάγκες περίπου 1 δισ. ευρώ, ακόμη και υπό την προϋπόθεση ότι θα εξασφαλιστούν σημαντικά κονδύλια από ευρωπαϊκά ταμεία. Η πρόσφατη επαναπροκήρυξη του διαγωνισμού ύψους 1,35 δισ. ευρώ για τη διασύνδεση Κόρινθος – Κως, που ενσωματώνει τα Δωδεκάνησα στο ηπειρωτικό σύστημα, έγινε με το «πράσινο φως» των βασικών μετόχων, οι οποίοι γνωρίζουν ότι χωρίς ΑΜΚ τα έργα δεν μπορούν να προχωρήσουν.
Γεωπολιτικοί υπολογισμοί και ο ρόλος της State Grid
Αρχικά, η κυβερνητική στρατηγική προέβλεπε την είσοδο ισχυρού δυτικού στρατηγικού επενδυτή – είχαν ακουστεί ονόματα όπως η αμερικανική Blackrock – ώστε να εξισορροπηθεί η κινεζική παρουσία και να σταλεί μήνυμα γεωπολιτικής «ευθυγράμμισης». Ωστόσο, το κλίμα έχει αλλάξει. Η κλιμακούμενη αντιπαράθεση ΗΠΑ-Κίνας και το επιθετικό δόγμα της αμερικανικής ηγεσίας, με ρητορική περί προσάρτησης και επικυριαρχίας σε τρίτες χώρες, καθιστούν πολιτικά και επιχειρηματικά δύσκολη τη συγκατοίκηση ενός μεγάλου δυτικού ομίλου με την State Grid στον ίδιο κρίσιμο ενεργειακό υποδομέα.
Η State Grid κατέχει σήμερα το 24% του ΑΔΜΗΕ και διαθέτει ενισχυμένα δικαιώματα στη διοίκηση, ενώ το Ελληνικό Δημόσιο ελέγχει μέσω της εισηγμένης ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών το 51%. Το υπόλοιπο 25% ανήκει στη ΔΕΣ ΑΔΜΗΕ. Στην ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών το κράτος κατέχει 51,1%, με 48,9% σε ιδιώτες επενδυτές. Σύμφωνα με πληροφορίες, το Δημόσιο εξετάζει σοβαρά να διατηρήσει τουλάχιστον το 51% του Διαχειριστή, εγκαταλείποντας προς το παρόν σενάρια τύπου ΔΕΗ (καταστατική μειοψηφία 34% και πώληση επιπλέον ποσοστού) ή εναλλακτικά μοντέλα, όπως delisting της holding και εισαγωγή της επιχειρησιακής εταιρείας στο Χρηματιστήριο.
Το ανοιχτό ερώτημα: από πού θα βρει κεφάλαια το Δημόσιο
Αν επικρατήσει το σενάριο ΑΜΚ μόνο με τους υφιστάμενους μετόχους, το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς θα καλυφθεί το μερίδιο που αναλογεί στο Ελληνικό Δημόσιο. Η δημοσιονομική στενότητα και οι ήδη αυξημένες ανάγκες επενδύσεων σε υποδομές καθιστούν τη χρηματοδότηση της συμμετοχής του κράτους τη δυσκολότερη «εξίσωση» της άσκησης και εξηγούν, σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, την καθυστέρηση στις επίσημες ανακοινώσεις.
Παρά τις γεωπολιτικές επιφυλάξεις και την πιθανή μετάθεση της αναζήτησης ξένου στρατηγικού επενδυτή για αργότερα, ένα στοιχείο θεωρείται μη διαπραγματεύσιμο: η ΑΜΚ του ΑΔΜΗΕ δεν μπορεί να περιμένει, καθώς από αυτήν εξαρτάται η υλοποίηση κρίσιμων έργων διασύνδεσης που επηρεάζουν άμεσα την ασφάλεια εφοδιασμού, το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας και την επίτευξη των κλιματικών στόχων της χώρας.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η επιλογή ΑΜΚ μόνο με υφιστάμενους μετόχους δείχνει προτεραιότητα στη διατήρηση κρατικού ελέγχου και στη διαχείριση γεωπολιτικού ρίσκου, αλλά μεταθέτει το βάρος στον Έλληνα φορολογούμενο και στο Χρηματιστήριο. Το στοίχημα θα κριθεί από το αν η κυβέρνηση καταφέρει να εξασφαλίσει έξυπνη μόχλευση ευρωπαϊκών πόρων και ιδιωτικών κεφαλαίων, χωρίς να χαθεί πολύτιμος χρόνος στα έργα διασύνδεσης που είναι ήδη οριακά καθυστερημένα.







