Πακέτο 42 έργων ύψους άνω των 75 εκατ. ευρώ ενεργοποιεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την ενίσχυση της υδροδότησης σε περιοχές με υψηλό κίνδυνο λειψυδρίας. Οι παρεμβάσεις αφορούν τόσο νησιά με οξυμένο πρόβλημα όσο και κρίσιμους δήμους της ηπειρωτικής χώρας.
Σε μια κίνηση που παραπέμπει περισσότερο σε εθνικό σχέδιο ανθεκτικότητας στο νερό παρά σε αποσπασματικές παρεμβάσεις, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ενέκρινε 42 έργα αντιμετώπισης της λειψυδρίας, συνολικού προϋπολογισμού 75.556.121,75 ευρώ. Τα έργα χρηματοδοτούνται από το Τομεακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2025 του ΥΠΕΝ και στοχεύουν στη δημιουργία, ενίσχυση και εκσυγχρονισμό κρίσιμων υποδομών διαχείρισης υδάτων.
Στροφή σε μόνιμες λύσεις για τα «διψασμένα» νησιά
Κεντρικό στοιχείο του πακέτου αποτελεί η ενίσχυση της νησιωτικής χώρας, όπου η λειψυδρία δεν αποτελεί απλώς κλιματικό φαινόμενο αλλά διαρθρωτικό κίνδυνο για τον τουρισμό, την ποιότητα ζωής και τις τοπικές οικονομίες. Νησιά όπως οι Παξοί, οι Φούρνοι Κορσέων, οι Λειψοί, το Μεγανήσι, η Αστυπάλαια, η Φολέγανδρος, τα Ψαρά, ο Πόρος, η Αλόννησος και άλλα μικρότερα νησιά περιλαμβάνονται στον σχεδιασμό.
Ο πυρήνας των παρεμβάσεων αφορά στη δημιουργία και τον εκσυγχρονισμό μονάδων αφαλάτωσης, ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από υδροφόρες και έκτακτες λύσεις υψηλού κόστους. Παράλληλα, προβλέπεται αξιοποίηση πηγαίων νερών μέσω νέων αγωγών και ταχυδιυλιστηρίων, καθώς και βελτίωση των δικτύων, ώστε να περιοριστούν οι απώλειες από διαρροές – ένας «κρυφός φόρος» για νοικοκυριά και δήμους.
Η επιλογή των νησιών δεν είναι τυχαία: πρόκειται κυρίως για περιοχές με έντονη τουριστική δραστηριότητα, όπου οι θερινές αιχμές ζήτησης νερού συμπίπτουν με περιόδους χαμηλών βροχοπτώσεων. Επομένως, τα έργα δεν έχουν μόνο περιβαλλοντική διάσταση, αλλά και σαφή οικονομική στόχευση, θωρακίζοντας έναν από τους βασικούς πυλώνες του ελληνικού ΑΕΠ.
Υποδομές ύδρευσης και ανθεκτικότητα στην ενδοχώρα
Οι παρεμβάσεις επεκτείνονται και στην ηπειρωτική Ελλάδα, σε περιοχές όπως οι Σέρρες, η Λιβαδειά, η Δυτική Μάνη, αλλά και σε μεγάλους αστικούς δήμους (Συκιές–Νεάπολη, Πυλαία–Χορτιάτης, Βόλος κ.ά.). Εκεί, η έμφαση δίνεται κυρίως στη βελτίωση και αντικατάσταση πεπαλαιωμένων δικτύων ύδρευσης, που συχνά εμφανίζουν υψηλά ποσοστά απωλειών και συχνές βλάβες.
Η αναβάθμιση αυτών των υποδομών συνδέεται άμεσα με τη δημόσια υγεία, την ποιότητα του πόσιμου νερού και τη μείωση του λειτουργικού κόστους για τις δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης. Σε ένα περιβάλλον κλιματικής μεταβλητότητας, η δυνατότητα αποδοτικής διαχείρισης κάθε διαθέσιμης ποσότητας νερού καθίσταται στρατηγικό ζητούμενο, ιδίως για περιοχές που συνδυάζουν αγροτική παραγωγή, βιομηχανική δραστηριότητα και αυξανόμενη αστική κατανάλωση.
Ο αναλυτικός πίνακας των έργων, όπως δημοσιοποιήθηκε από το ΥΠΕΝ, αποτυπώνει μια προσπάθεια γεωγραφικής διασποράς των πόρων, αλλά και προτεραιοποίησης περιοχών με υψηλή τρωτότητα. Το ζητούμενο πλέον είναι η ταχύτητα ωρίμανσης και υλοποίησης, καθώς και η διασφάλιση ότι οι επενδύσεις αυτές θα ενταχθούν σε ένα συνεκτικό, μακροπρόθεσμο εθνικό σχέδιο για το νερό.
Σχόλιο SBCTV.gr: Το πακέτο των 42 έργων είναι ένα σαφές βήμα από τη λογική της «πυρόσβεσης» στη λογική της ανθεκτικότητας, όμως το πραγματικό τεστ θα είναι η εκτέλεση: χωρίς αυστηρά χρονοδιαγράμματα, διαφάνεια στις αναθέσεις και ενιαίο στρατηγικό σχεδιασμό για το υδατικό ισοζύγιο της χώρας, ο κίνδυνος να μείνουν οι εξαγγελίες στα χαρτιά παραμένει απολύτως υπαρκτός.
#ΥΠΕΝ #λειψυδρία #ύδρευση #αφαλάτωση #υποδομές
