Η μεταποίηση στην ευρωζώνη ξαναγυρίζει σε τροχιά συρρίκνωσης τον Δεκέμβριο, καθώς παραγωγή και νέες παραγγελίες υποχωρούν ταυτόχρονα. Η Γαλλία αποτελεί τη μοναδική φωτεινή εξαίρεση, καταγράφοντας υψηλό 42 μηνών στον δείκτη PMI.
Η βιομηχανική εικόνα της ευρωζώνης στο κλείσιμο του 2025 στέλνει ανησυχητικά μηνύματα για την πορεία της πραγματικής οικονομίας. Ο δείκτης PMI μεταποίησης της HCOB, που καταρτίζεται από την S&P Global, υποχώρησε τον Δεκέμβριο στις 48,8 μονάδες από 49,6 τον Νοέμβριο, στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων εννέα μηνών και χαμηλότερα από την ήδη απαισιόδοξη προκαταρκτική εκτίμηση των 49,2 μονάδων. Επιστροφή κάτω από το όριο των 50 σημαίνει ξεκάθαρη είσοδο σε φάση συρρίκνωσης.
Παραγωγή και παραγγελίες γυρίζουν σε αρνητικό έδαφος
Η πιο κρίσιμη εξέλιξη είναι ότι ο υποδείκτης παραγωγής έπεσε στις 48,9 μονάδες από 50,4 τον Νοέμβριο, καταγράφοντας την πρώτη συρρίκνωση από τον Φεβρουάριο. Δηλαδή, μετά από δέκα μήνες οριακής ή μέτριας ανάπτυξης, οι γραμμές παραγωγής ξανακατεβάζουν ταχύτητα.
Ταυτόχρονα, οι νέες παραγγελίες μειώθηκαν με τον ταχύτερο ρυθμό σχεδόν ενός έτους, ενώ η εξαγωγική ζήτηση υποχώρησε με τον πιο έντονο ρυθμό των τελευταίων 11 μηνών. Όπως σημειώνει ο επικεφαλής οικονομολόγος της Hamburg Commercial Bank, Cyrus de la Rubia, «η ζήτηση για μεταποιημένα προϊόντα στην ευρωζώνη επιβραδύνεται ξανά. Σημαντικά λιγότερες παραγγελίες, μείωση του υπολοίπου παραγγελιών και συνεχιζόμενη μείωση αποθεμάτων αποτελούν τους πιο προφανείς δείκτες».
Η εικόνα αυτή προϊδεάζει για πιο αδύναμο βιομηχανικό ΑΕΠ στο πρώτο τρίμηνο του 2026 και περιορίζει τα περιθώρια αισιοδοξίας για ένα γρήγορο βιομηχανικό ριμπάουντ, ειδικά σε ένα περιβάλλον υψηλών ακόμη επιτοκίων και αδύναμης παγκόσμιας ζήτησης.
Γερμανία στο ναδίρ, Ιταλία και Ισπανία γυρίζουν πίσω
Σε επίπεδο χωρών, η εικόνα είναι ιδιαίτερα ανησυχητική για τη Γερμανία, τη μεγαλύτερη βιομηχανική οικονομία της ευρωζώνης. Ο γερμανικός PMI κατρακύλησε σε χαμηλό 10 μηνών, υποδηλώνοντας επίμονη αδυναμία στην καρδιά της ευρωπαϊκής μεταποίησης. Αυτό έχει δευτερογενείς επιπτώσεις σε ολόκληρη την αλυσίδα προμηθευτών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, αλλά και στις εξαγωγικές προοπτικές της ευρωζώνης συνολικά.
Παράλληλα, Ιταλία και Ισπανία επέστρεψαν σε ζώνη συρρίκνωσης, ανατρέποντας τις ελπίδες ότι η περιφέρεια θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντιστάθμισμα στη γερμανική αδυναμία. Η ταυτόχρονη υποχώρηση σε τρεις μεγάλες οικονομίες καθιστά την τρέχουσα φάση περισσότερο δομική παρά συγκυριακή.
Γαλλία: Η απρόσμενη φωτεινή εξαίρεση
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η Γαλλία ξεχωρίζει ως η σπάνια θετική είδηση. Ο γαλλικός μεταποιητικός PMI εκτινάχθηκε σε υψηλό 42 μηνών, καταγράφοντας σαφή βελτίωση της δραστηριότητας. Η ενίσχυση αυτή υποδηλώνει ότι η γαλλική βιομηχανία επωφελείται είτε από πιο στοχευμένη βιομηχανική πολιτική, είτε από διαφοροποίηση παραγωγής και εξαγωγικών αγορών, είτε από καλύτερη ανθεκτικότητα της εσωτερικής ζήτησης.
Η γαλλική εξαίρεση, ωστόσο, δεν αρκεί για να αντιστρέψει την ευρύτερη τάση. Σε επίπεδο ευρωζώνης, η συνολική βιομηχανική βάση δείχνει να προσαρμόζεται σε ένα νέο, χαμηλότερο επίπεδο ζήτησης, με τις επιχειρήσεις να «καίνε» αποθέματα αντί να τα ανανεώνουν και να εμφανίζουν αυξημένη επιφυλακτικότητα για νέες επενδύσεις.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η επιστροφή της μεταποίησης της ευρωζώνης σε συρρίκνωση, με τη Γερμανία σε ρόλο «αδύναμου κρίκου» και μοναδική εξαίρεση τη Γαλλία, ενισχύει τον κίνδυνο ενός σεναρίου παρατεταμένης στασιμότητας. Για την Ελλάδα, που καταγράφει διακριτή αντοχή στη μεταποίηση, το περιβάλλον αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι: από τη μία δημιουργεί ευκαιρίες ανακατανομής παραγωγής και επενδύσεων, από την άλλη περιορίζει τη ζήτηση από τους βασικούς ευρωπαίους εμπορικούς εταίρους. Η ευρωπαϊκή βιομηχανική πολιτική θα κριθεί στο αν θα μπορέσει να μετατρέψει την τωρινή κρίση ζήτησης σε αφετηρία αναδιάρθρωσης και επαναβιομηχάνισης, ή αν θα παγιωθεί ένα μοντέλο χαμηλής ανάπτυξης και χαμηλής παραγωγικότητας.







