Οι συγγενείς των θυμάτων και οι εγκαυματίες της τραγωδίας στο Μάτι ζητούν από τον Άρειο Πάγο να μην υποβαθμίσει, μέσω μειώσεων ποινών, το μέγεθος της καταστροφής της 23ης Ιουλίου 2018. Υπογραμμίζουν ότι η απόφαση δεν θα είναι μια τυπική νομική κρίση, αλλά μήνυμα για το αν η ανθρώπινη ζωή έχει πραγματική αξία στη χώρα.
Σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη συγκυρία, ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική παρεμβαίνει δημόσια ενόψει της συζήτησης, στις 28 Ιανουαρίου 2026, στον Άρειο Πάγο. Αντικείμενο είναι τα αιτήματα μείωσης των ποινών τριών εκ των τεσσάρων καταδικασθέντων, υψηλόβαθμων στελεχών του Πυροσβεστικού Σώματος και της Πολιτικής Προστασίας, καθώς και του πολίτη από την αυλή του οποίου ξεκίνησε η φωτιά που κατέκαψε το Μάτι.
Οι οικογένειες των 120 νεκρών –104 ταυτοποιημένων και 16 αταυτοποίητων– και οι 57 άνθρωποι με μόνιμες βλάβες υπενθυμίζουν ότι πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν «πρόσωπα, οικογένειες, ζωές που διαλύθηκαν για πάντα». Και καλούν τη Δικαιοσύνη «να μην ξεχάσει τα θύματα», επισημαίνοντας πως δεν ζητούν εκδίκηση, αλλά αναγνώριση του πραγματικού μεγέθους της τραγωδίας.
Η νομική διάσταση και ο φόβος για «τεχνική» αποδυνάμωση των ποινών
Κομβικό στοιχείο της ανακοίνωσης είναι ότι στον Άρειο Πάγο «δεν θα δικαστούν τα γεγονότα», αλλά θα εξεταστούν νομικά αιτήματα που επικαλούνται κενά ή λάθη της διαδικασίας, με μοναδικό στόχο –όπως σημειώνει ο Σύλλογος– τη μείωση των ήδη επιβληθεισών ποινών. Η συζήτηση αυτή έρχεται μόλις επτά μήνες μετά τη δευτεροβάθμια απόφαση του Εφετείου Αθηνών, γεγονός που εντείνει την αίσθηση ταχύτητας και, στα μάτια των θυμάτων, βιασύνης για αναθεώρηση.
Οι συγγενείς καταγγέλλουν ότι οι κάποτε «βαρύγδουπες δηλώσεις αθώωσης» έχουν αντικατασταθεί από επίκληση «ελλείψεων» στις διαδικασίες, χωρίς ίχνος μεταμέλειας. Προειδοποιούν ότι όταν για ένα έγκλημα με τόσους νεκρούς αναζητούνται «τεχνικά πατήματα για επιείκεια», τίθεται ευθέως το ερώτημα «ποια είναι τελικά η αξία της ανθρώπινης ζωής» στην ελληνική έννομη τάξη.
Το διακύβευμα για το μέλλον των μεγάλων καταστροφών
Πέρα από το παρελθόν, ο Σύλλογος αναδεικνύει το αποτρεπτικό μήνυμα που θα εκπέμψει η τελική κρίση του Αρείου Πάγου. Αν, όπως τονίζουν, τέτοιες πράξεις αντιμετωπίζονται με «αμετροέπεια», χωρίς αυστηρή λογοδοσία, υπονομεύεται η πρόληψη επανάληψης παρόμοιων εγκληματικών αστοχιών στο μέλλον. Η 23η Ιουλίου 2018, σημειώνουν, «δεν είναι παρελθόν», αλλά μια μόνιμη, ανοιχτή πληγή και υπενθύμιση του τι δεν πρέπει να ξαναζήσει κανείς.
Οι οικογένειες θυμίζουν επίσης ότι, ήδη από την αρχή της διαδικασίας, με αντίστοιχα «τεχνικά τερτίπια» περιορίστηκε η δυνατότητα ουσιαστικής υποστήριξης των κατηγοριών από την πλευρά τους. Δηλώνουν πως δεν είναι νομικοί, αλλά άνθρωποι που θρηνούν ή ζουν με μόνιμες βλάβες και ζητούν «το αυτονόητο»: η απόφαση του Αρείου Πάγου να μην εκληφθεί ως τυπική νομική άσκηση, αλλά ως καθοριστικό μήνυμα για το αν η ανθρώπινη ζωή θα συνεχίσει να «εξευτελίζεται τυπολατρικά» μπροστά σε διαδικαστικές λεπτομέρειες.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η παρέμβαση του Συλλόγου μετατρέπει μια κατ’ εξοχήν νομική διαδικασία σε δοκιμασία θεσμικής αξιοπιστίας: ο Άρειος Πάγος δεν κρίνει απλώς ποινές, αλλά το εάν το κράτος είναι διατεθειμένο να αναλάβει μέχρι τέλους την ευθύνη για μια από τις μεγαλύτερες μεταπολιτευτικές τραγωδίες, στέλνοντας σαφές σήμα μηδενικής ανοχής σε θεσμική ανεπάρκεια και συγκάλυψη.
#Μάτι #ΆρειοςΠάγος #Δικαιοσύνη #Πυρκαγιά #Θύματα
