Απαισιόδοξο εμφανίζεται το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων για τα προσωπικά του οικονομικά το 2026, με την πλειονότητα να σχεδιάζει περικοπές σε βασικές και μη δαπάνες. Η έρευνα της Revolut αποτυπώνει ένα μείγμα οικονομικής πίεσης, στροφής στην αυτοπειθαρχία και αυξανόμενης εμπιστοσύνης σε ψηφιακά εργαλεία διαχείρισης χρημάτων.
Η είσοδος στο 2026 βρίσκει τα ελληνικά νοικοκυριά σε κλίμα επιφυλακτικότητας και άγχους. Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε η ψηφιακή τράπεζα Revolut σε συνεργασία με τη Dynata, σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.000 Ελλήνων άνω των 18 ετών τον Οκτώβριο του 2025, περισσότεροι από τους μισούς πολίτες δηλώνουν ότι δεν αισθάνονται αισιόδοξοι για την οικονομική τους κατάσταση τη νέα χρονιά.
Κλίμα απαισιοδοξίας και αναζήτηση ελέγχου
Το 54% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξο για τα οικονομικά του. Το 43% αναφέρει άγχος ή αβεβαιότητα, ενώ ένα επιπλέον 11% παραδέχεται ότι, παρά τις προσπάθειες, δεν καταφέρνει να σημειώσει ουσιαστική πρόοδο. Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνουν ότι η οικονομική πίεση παραμένει έντονη για μεγάλο μέρος της κοινωνίας, παρά τους θετικούς μακροοικονομικούς δείκτες των τελευταίων ετών.
Ωστόσο, περίπου το 40% των συμμετεχόντων διατηρεί πιο θετική στάση και επιχειρεί να αναλάβει ενεργό ρόλο στη βελτίωση του οικονομικού του μέλλοντος. Το 17% δηλώνει ότι σκοπεύει να διαχειριστεί πιο συστηματικά τα χρήματά του μέσω αποταμίευσης και επενδύσεων, ενώ ένα 15% προτάσσει την προσωπική αναβάθμιση – αναζήτηση καλύτερης εργασίας ή αναβάθμιση δεξιοτήτων – ως μέσο αύξησης του εισοδήματος. Η εικόνα παραπέμπει σε μια κοινωνία που, αν και πιεσμένη, αναζητά εργαλεία και στρατηγικές για να αποκτήσει μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στα οικονομικά της.
Αυτοπειθαρχία, χρηματοοικονομική παιδεία και τεχνολογία
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ότι, όταν ρωτήθηκαν τι θα βοηθούσε περισσότερο στη βελτίωση της οικονομικής τους κατάστασης το 2026, οι Έλληνες δεν έδειξαν πρώτα σε εξωτερικούς παράγοντες (μισθούς, φόρους, τιμές), αλλά στη δική τους συμπεριφορά. Σχεδόν οι μισοί αναγνώρισαν την αυτοπειθαρχία ως το βασικότερο «εργαλείο», υπογραμμίζοντας τη σημασία της αποφυγής παρορμητικών αγορών και της προσήλωσης σε συγκεκριμένους οικονομικούς στόχους.
Παράλληλα, σχεδόν 1 στους 5 θεωρεί κρίσιμη την καλύτερη οικονομική εκπαίδευση, ώστε να κατανοεί έννοιες όπως προϋπολογισμός, επενδύσεις και διαχείριση χρέους. Το 18% δηλώνει ότι μια εύχρηστη εφαρμογή διαχείρισης χρημάτων θα τον βοηθούσε να ελέγχει δαπάνες, αποταμίευση και επενδύσεις πιο αποτελεσματικά. Ένα 15% εμφανίζεται διατεθειμένο να αξιοποιήσει εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για τον σχεδιασμό και την παρακολούθηση του οικονομικού του πλάνου, ενώ το 10% φτάνει στο σημείο να θεωρεί ότι η απαγόρευση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης θα περιόριζε τις περιττές δαπάνες, αναδεικνύοντας τον ρόλο του ψηφιακού καταναλωτισμού στις πιέσεις στα πορτοφόλια.
Όπως σημειώνει ο επικεφαλής ανάπτυξης της Revolut για τη Νότια Ευρώπη Ignacio Zunzunegui, «τα προσωπικά κίνητρα και η αυτοπειθαρχία παραμένουν οι πιο ισχυροί παράγοντες της οικονομικής προόδου, αλλά η τεχνολογία μπορεί να αποτελέσει ισχυρό σύμμαχο» – μια δήλωση που συνδέει ευθέως τη συμπεριφορά των καταναλωτών με την υιοθέτηση ψηφιακών εργαλείων.
Μαζικές περικοπές δαπανών και «κόκκινες γραμμές»
Η έρευνα καταδεικνύει ότι σχεδόν 8 στους 10 Έλληνες εκτιμούν πως θα χρειαστεί να μειώσουν τα έξοδά τους το 2026 για να καλύψουν βασικές ανάγκες, όπως στέγαση, λογαριασμούς και τρόφιμα. Το 36% σχεδιάζει να περιορίσει τις αγορές ένδυσης, το 31% να κόψει μη βασικές δαπάνες (ταξίδια, προϊόντα ομορφιάς, προαιρετικές αγορές), ενώ το 30% σκοπεύει να στραφεί σε φθηνότερα είδη διατροφής.
Πιο ανησυχητικό είναι ότι το 13% δηλώνει πως ενδέχεται να μειώσει δαπάνες για την υγεία, κάτι που, αν επιβεβαιωθεί, θα έχει κοινωνικές και δημοσιονομικές προεκτάσεις. Παράλληλα, όμως, διαφαίνονται και «απαραβίαστες» προτεραιότητες: το 21% δεν προτίθεται να μειώσει δαπάνες για τα παιδιά, ακόμη κι αν περικόψει τα πάντα αλλού· το 15% διατηρεί ως προτεραιότητα τα ταξίδια και το 12% αρνείται να περιορίσει τα έξοδα για εστιατόρια και φαγητό, δείχνοντας ότι η ποιότητα ζωής και η οικογένεια λειτουργούν ως ισχυρές αξιακές άγκυρες.
Συνολικά, μόνο το 3% δηλώνει απόλυτα σίγουρο ότι θα μπορέσει να ανταποκριθεί σε όλες τις οικονομικές του ανάγκες και στόχους το 2026, ενώ ένα 20% πιστεύει ότι θα τα καταφέρει με κάποια προσπάθεια. Η μεγάλη πλειονότητα κινείται ανάμεσα στην αβεβαιότητα και την ανάγκη για συνεχή προσαρμογή.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η εικόνα που προκύπτει είναι μιας κοινωνίας που έχει εσωτερικεύσει την οικονομική κρίση ως μόνιμη συνθήκη: οι πολίτες ποντάρουν στην αυτοπειθαρχία και την τεχνολογία για να επιβιώσουν σε περιβάλλον υψηλού κόστους ζωής, αλλά ταυτόχρονα αναγκάζονται να περικόψουν ακόμη και κρίσιμες δαπάνες. Για την οικονομική πολιτική, το μήνυμα είναι διπλό: χωρίς ουσιαστική ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος και στοχευμένες παρεμβάσεις σε στέγαση, τρόφιμα και υγεία, η ιδιωτική κατανάλωση θα παραμείνει εύθραυστη, ενώ η αυξανόμενη ψηφιοποίηση της διαχείρισης χρημάτων δημιουργεί νέο πεδίο ανταγωνισμού μεταξύ τραπεζών και fintech.






