Το ταξίδι του Βρετανού πρωθυπουργού Σερ Κιρ Στάρμερ στο Πεκίνο και η συνάντησή του με τον πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ ανοίγουν νέο κεφάλαιο στις ταραγμένες σχέσεις Λονδίνου – Πεκίνου. Την ίδια ώρα, στο εσωτερικό, η κυβέρνηση πιέζεται από τη συζήτηση για την ευθανασία και τις αμφιλεγόμενες μεταρρυθμίσεις πρόνοιας.
Η επίσκεψη του Σερ Κιρ Στάρμερ στην Κίνα και η συνάντησή του με τον πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ σηματοδοτούν την προσπάθεια του Λονδίνου να επαναπροσδιορίσει τη θέση του ανάμεσα στη Δύση και μια ανερχόμενη, αλλά όλο και πιο αυταρχική, Κίνα. Ο Στάρμερ μίλησε για μια «πιο εκλεπτυσμένη σχέση», αναγνωρίζοντας ότι η πλήρης αποσύνδεση από το Πεκίνο δεν είναι ρεαλιστική, αλλά ούτε και η επιστροφή στην εποχή του «χρυσού δεσμού» που προωθούσαν παλαιότερες κυβερνήσεις.
Η δύσκολη εξίσωση Λονδίνου – Πεκίνου
Τα τελευταία χρόνια οι σχέσεις Βρετανίας – Κίνας έχουν περάσει από διαδοχικές μεταμορφώσεις: από την επενδυτική ευφορία της δεκαετίας του 2010, στην ψυχρότητα λόγω Χονγκ Κονγκ, των ανησυχιών για την ασφάλεια των δικτύων 5G και των κατηγοριών για κατασκοπεία και κυβερνοεπιθέσεις. Η νέα κυβέρνηση στο Λονδίνο επιχειρεί να χαράξει μια γραμμή ανάμεσα στην οικονομική ανάγκη και τη γεωπολιτική καχυποψία.
Στο επίκεντρο βρίσκονται οι εμπορικοί δεσμοί, οι επενδύσεις σε κρίσιμες υποδομές και η τεχνολογία. Η Βρετανία, εκτός ΕΕ πλέον, χρειάζεται αγορές και κεφάλαια, αλλά ταυτόχρονα ευθυγραμμίζεται με τις ΗΠΑ σε θέματα ασφάλειας και περιορισμού της κινεζικής επιρροής σε στρατηγικούς τομείς. Η συζήτηση για το ποιοι υπουργοί και σύμβουλοι συνοδεύουν τον Στάρμερ στην αποστολή δείχνει ότι πρόκειται για προσπάθεια συνδυασμού εμπορικής διπλωματίας και πολιτικού «damage control» απέναντι στους σκληροπυρηνικούς του ίδιου του κόμματός του και των Τόρις.
Εσωτερικές πιέσεις: ευθανασία και μεταρρυθμίσεις πρόνοιας
Ενώ ο Στάρμερ κινείται σε λεπτό διπλωματικό έδαφος στο Πεκίνο, στο Λονδίνο η κυβέρνηση αντιμετωπίζει δύο ευαίσθητα μέτωπα. Το νομοσχέδιο για την υποβοηθούμενη αυτοκτονία στη Βουλή των Λόρδων φαίνεται να εξαντλεί τον πολιτικό του χρόνο, καθώς η περίοδος για ενδελεχή συζήτηση και τροποποιήσεις τελειώνει. Το θέμα διχάζει βαθιά το πολιτικό σύστημα και την κοινωνία, θίγοντας ζητήματα ατομικής αυτονομίας, ιατρικής δεοντολογίας και ρόλου του κράτους στο τέλος της ζωής.
Παράλληλα, οι μεταρρυθμίσεις στο σύστημα πρόνοιας, υπό τον υπουργό Εργασίας και Συντάξεων Πατ ΜακΦάντεν, φαίνεται να έχουν μπει στον πάγο. Οι σχεδιαζόμενες αλλαγές σε επιδόματα και κίνητρα απασχόλησης συναντούν τόσο δημοσιονομικούς περιορισμούς όσο και πολιτικό κόστος, σε μια περίοδο που η ακρίβεια και η πίεση στο βιοτικό επίπεδο παραμένουν ψηλά στην ατζέντα.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για τη βρετανική πολιτική
Ο συνδυασμός εξωτερικής και εσωτερικής πίεσης φανερώνει ότι η κυβέρνηση Στάρμερ καλείται να διαχειριστεί ταυτόχρονα τη μετάβαση σε μια «ρεαλιστική» πολιτική για την Κίνα και μια σειρά κοινωνικά φορτισμένων μεταρρυθμίσεων στο εσωτερικό. Οι «στροφές και ανατροπές» στη σχέση Λονδίνου – Πεκίνου αντανακλούν ευρύτερη δυτική αμηχανία απέναντι σε έναν εταίρο που είναι ταυτόχρονα αναγκαίος και απειλητικός.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η βρετανική κυβέρνηση λειτουργεί ως εργαστήριο για το πώς οι δυτικές δημοκρατίες θα ισορροπήσουν ανάμεσα στην οικονομική εξάρτηση από την Κίνα και στην ανάγκη στρατηγικής αποτροπής, ενώ στο εσωτερικό η καθυστέρηση σε κρίσιμες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις δείχνει ότι το πολιτικό κεφάλαιο είναι περιορισμένο και πρέπει να δαπανάται με προσοχή.
#Βρετανία #Κίνα #ΣιΤζινπίνγκ #Στάρμερ #διπλωματία
