Η Κίνα δεν μονοπώλησε τα φώτα της δημοσιότητας στο Νταβός, αλλά η παρουσία της διαμόρφωσε το πραγματικό υπόβαθρο των συζητήσεων: τη μετατόπιση της παγκόσμιας ισχύος προς Ανατολάς. Με μήνυμα «σταθερότητας» και συνεργασίας, το Πεκίνο επιχειρεί να εκμεταλλευθεί τις αυξανόμενες εντάσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης για να ενισχύσει τον διεθνή του ρόλο.
Στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός το 2026, τα πρωτοσέλιδα κέρδισαν οι δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ για τη Γροιλανδία και οι ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες για νέες εμπορικές συμφωνίες. Ωστόσο, στο παρασκήνιο, η Κίνα εμφανίστηκε ως ο πραγματικός «ελέφαντας στο δωμάτιο»: η δύναμη που, χωρίς θόρυβο, επανατοποθετείται στο κέντρο της παγκόσμιας οικονομικής και γεωπολιτικής αρχιτεκτονικής.
Το αφήγημα της σταθερότητας και η φθορά της αμερικανικής ηγεμονίας
Το Πεκίνο έστειλε στο Νταβός τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Χε Λιφένγκ, ο οποίος προέβαλε την εικόνα μιας χώρας που προσφέρει σταθερότητα, προβλεψιμότητα και «δίκαιη μεταχείριση» για τις ξένες επιχειρήσεις. Σε αντίθεση με τον συγκρουσιακό τόνο των ΗΠΑ γύρω από δασμούς, τεχνολογία και ασφάλεια, η Κίνα επέμεινε στη ρητορική της συνεργασίας, επικαλούμενη ακόμη και τις σκληρές διαπραγματεύσεις με την Ουάσινγκτον ως παράδειγμα ότι μπορεί να βρεθεί κοινός τόπος.
Κινέζοι αναλυτές χαρακτήρισαν το φετινό Νταβός «ορόσημο», υποστηρίζοντας ότι επιταχύνεται η μετάβαση από μια παγκοσμιοποίηση με κέντρο τις ΗΠΑ σε έναν κόσμο περιφερειακών μπλοκ, όπου η Κίνα λειτουργεί ως πόλος έλξης για την Ασία αλλά και για τμήμα της Ευρώπης. Η κλιμάκωση των εντάσεων Ουάσινγκτον–Βρυξελλών, ιδίως γύρω από το εμπόριο και την ασφάλεια, θεωρείται στο Πεκίνο ευκαιρία για σύσφιξη των σχέσεων με την ΕΕ.
Ενδεικτική είναι η εκτίμηση ότι η υπόθεση της Γροιλανδίας –και η εικόνα μιας ΗΠΑ που συμπεριφέρεται όλο και πιο μονομερώς– ενισχύει την αποδοχή στη Δύση ότι η στρατηγική «αναχαίτισης» της Κίνας δεν αποδίδει, την ώρα που το Πεκίνο εξακολουθεί να κυριαρχεί στην παγκόσμια παραγωγή και στις θαλάσσιες μεταφορές, με μερίδιο περίπου 37% στα παγκόσμια κοντέινερ.
Διπλωματική αντεπίθεση Πεκίνου και όρια της κινεζικής οικονομίας
Παράλληλα με το Νταβός, η Κίνα τρέχει μια εντυπωσιακή διπλωματική καμπάνια. Μέσα σε έναν μήνα, ο Σι Τζινπίνγκ υποδέχθηκε τον πρωθυπουργό της Ιρλανδίας, τον πρόεδρο της Νότιας Κορέας, τον Καναδό πρωθυπουργό Μαρκ Κάρνεϊ, ενώ αναμένεται και ο Βρετανός πρωθυπουργός. Οι επισκέψεις συνοδεύονται από νέες στρατηγικές συμφωνίες – από αγροτικά προϊόντα μέχρι ηλεκτρικά αυτοκίνητα – και στέλνουν σήμα σε επενδυτές ότι η πρόσβαση στη κινεζική αγορά παραμένει κρίσιμη.
Επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στην κινεζική αγορά καταγράφουν αυξημένο ενδιαφέρον δυτικών, αλλά μη αμερικανικών, brands να στραφούν στην Κίνα, καθώς προσπαθούν να διαφοροποιήσουν τις διεθνείς πωλήσεις τους από τις ΗΠΑ. Οι Κινέζοι καταναλωτές εξακολουθούν να αναζητούν premium προϊόντα, από βιταμίνες μέχρι pet care, παρότι η εσωτερική ζήτηση παραμένει αδύναμη: οι λιανικές πωλήσεις αυξήθηκαν μόλις κατά 0,9% τον Δεκέμβριο, υπογραμμίζοντας τα δομικά προβλήματα του κρατικά καθοδηγούμενου μοντέλου.
Η Ουάσινγκτον και το Πεκίνο βρίσκονται σε εύθραυστη εκεχειρία ενός έτους, με υψηλούς δασμούς και περιορισμένη πρόσβαση της Κίνας σε προηγμένη τεχνολογία. Παρ’ όλα αυτά, ο Ντόναλντ Τραμπ άφησε στο Νταβός να εννοηθεί πιο ήπιος τόνος απέναντι στον Σι, μιλώντας με θερμά λόγια για τον Κινέζο ηγέτη και αποστασιοποιούμενος από την προηγούμενη ρητορική περί «κινεζικού ιού».
Το ίδιο το Φόρουμ του Νταβός, με συζητήσεις για μελλοντικές διοργανώσεις σε πόλεις όπως το Ντιτρόιτ, το Δουβλίνο ή η Τζακάρτα, αντανακλά τη γεωοικονομική μετατόπιση. Η θερινή εκδοχή του Φόρουμ στην Κίνα, ήδη από το 2007, ενισχύει αυτή την εικόνα ενός κόσμου όπου το κέντρο βάρους εγκαταλείπει σταδιακά τις παραδοσιακές δυτικές πρωτεύουσες.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η εικόνα μιας «ήσυχης» Κίνας στο Νταβός είναι παραπλανητική: η πραγματική ισχύς της αποτυπώνεται όχι στα χειροκροτήματα της αίθουσας, αλλά στις εμπορικές ροές, στις αλυσίδες εφοδιασμού και στην προσέλευση ηγετών στο Πεκίνο. Για την Ευρώπη –και κατ’ επέκταση για την Ελλάδα– το δίλημμα είναι αν θα παραμείνει παθητικός θεατής ανάμεσα σε δύο γίγαντες ή αν θα διαμορφώσει ενεργά μια αυτόνομη στρατηγική, αξιοποιώντας την κινεζική βαρύτητα χωρίς να εγκλωβιστεί σε νέα εξάρτηση.







