Την ανάγκη γεωγραφικά ισορροπημένης κατανομής των πόρων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανταγωνιστικότητας ανέδειξε ο Τάκης Θεοδωρικάκος στο Συμβούλιο Ανταγωνιστικότητας. Στόχος, σύμφωνα με τον υπουργό Ανάπτυξης, είναι η ενίσχυση όλων των οικονομιών και όχι μόνο των ήδη ισχυρών παικτών.
Σαφές πολιτικό στίγμα υπέρ μιας πιο ισορροπημένης ευρωπαϊκής αναπτυξιακής αρχιτεκτονικής έδωσε ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος, παρεμβαίνοντας στο Συμβούλιο Ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε η ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ενιαία αγορά και την ανταγωνιστικότητα, αλλά και ο σχεδιασμός του νέου Ευρωπαϊκού Ταμείου για την Ανταγωνιστικότητα, βασικού πυλώνα του επόμενου Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου 2028-2034.
Η ελληνική γραμμή για το Ταμείο Ανταγωνιστικότητας
Ο Τάκης Θεοδωρικάκος έθεσε ως κεντρικό ζητούμενο τη δίκαιη κατανομή των πόρων του Ταμείου, με ρητή πρόνοια για γεωγραφική ισορροπία. Όπως τόνισε, η «αριστεία» δεν μπορεί να αποτελεί το μοναδικό κριτήριο χρηματοδότησης, καθώς αυτό θα οδηγούσε σε περαιτέρω συγκέντρωση πόρων σε λίγες, ήδη προηγμένες οικονομίες και περιφέρειες. Αντιθέτως, ζήτησε να διασφαλιστεί η ουσιαστική συμμετοχή όλων των κρατών-μελών και των περιφερειών, με στοχευμένη στήριξη της βιομηχανίας, της μεταποίησης, της καινοτομίας και –κυρίως– των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Η τοποθέτηση αυτή εντάσσεται στο πάγιο αίτημα χωρών της περιφέρειας –όπως η Ελλάδα– να μην μετατραπεί το νέο Ταμείο σε εργαλείο ενίσχυσης μόνο των μεγάλων βιομηχανικών οικονομιών, αλλά σε μοχλό σύγκλισης παραγωγικών δυνατοτήτων και όχι απόκλισης.
Προκλήσεις: βιομηχανία, ενέργεια, ψηφιακό χάσμα και κόστος ζωής
Ο υπουργός Ανάπτυξης ανέδειξε, παράλληλα, τέσσερις κρίσιμες αδυναμίες της ευρωπαϊκής οικονομίας: την υστέρηση της βιομηχανίας και της μεταποίησης, το ιδιαίτερα υψηλό ενεργειακό κόστος, την αδυναμία πολλών μικρομεσαίων επιχειρήσεων να προσαρμοστούν στην ψηφιακή μετάβαση και το επίμονα υψηλό κόστος ζωής. Τα ζητήματα αυτά, όπως επισήμανε, υπονομεύουν την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα τόσο των εθνικών οικονομιών όσο και της ΕΕ συνολικά.
Στο σημερινό, ρευστό γεωστρατηγικό περιβάλλον, με αυξημένες γεωπολιτικές εντάσεις και επαναχάραξη αλυσίδων αξίας, ο Θεοδωρικάκος υπογράμμισε ότι κοινός στόχος πρέπει να παραμείνει η ευημερία των Ευρωπαίων πολιτών. Αυτό, κατά την ελληνική θέση, προϋποθέτει ισχυρότερη ενιαία αγορά, αλλά και πολιτικές που θα μειώνουν τις ανισορροπίες μεταξύ Βορρά και Νότου, Κέντρου και Περιφέρειας.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα ο νέος ευρωπαϊκός σχεδιασμός
Το Ευρωπαϊκό Ταμείο για την Ανταγωνιστικότητα, ως στρατηγικό εργαλείο της επόμενης δημοσιονομικής περιόδου, θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τις δυνατότητες επενδύσεων στη βιομηχανία, την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση και την ενίσχυση των ΜμΕ. Για την Ελλάδα, η διαπραγμάτευση γύρω από τα κριτήρια κατανομής των πόρων είναι κομβική: μια λογική αποκλειστικής επιβράβευσης των ήδη πιο ανταγωνιστικών οικονομιών θα περιόριζε δραστικά τα περιθώρια χρηματοδότησης παραγωγικών αναβαθμίσεων στη χώρα.
Αντιθέτως, ένα σχήμα που συνδυάζει αριστεία με γεωγραφική ισορροπία και κριτήρια σύγκλισης μπορεί να δώσει σημαντικό χώρο σε ελληνικές βιομηχανικές και μεταποιητικές επιχειρήσεις, αλλά και σε καινοτόμες ΜμΕ, να αποκτήσουν πρόσβαση σε κεφάλαια που διαφορετικά θα κατευθύνονταν σχεδόν αποκλειστικά σε κεντροευρωπαϊκούς ομίλους.
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση Θεοδωρικάκου αποτυπώνει την αγωνία της ελληνικής πλευράς να μη χαθεί, στον επόμενο ευρωπαϊκό κύκλο χρηματοδοτήσεων, η ευκαιρία βιομηχανικής ανασυγκρότησης της χώρας. Η μάχη για τα κριτήρια του Ταμείου Ανταγωνιστικότητας θα είναι, επί της ουσίας, μάχη για το αν η Ευρώπη θα επιλέξει πολιτική σύγκλισης ή θα αποδεχθεί μια de facto «Ευρώπη δύο ταχυτήτων» στην παραγωγή και την καινοτομία.
#Ευρωπαϊκό_Ταμείο #Θεοδωρικάκος #ΕΕ #Βιομηχανία #ΜμΕ
