Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ επιχειρεί αντεπίθεση μετά από μία ημέρα πολιτικής κρίσης, διαμηνύοντας ότι δεν θα εγκαταλείψει την ηγεσία. Παρά τη στήριξη υπουργών και κορυφαίων στελεχών, η θέση του παραμένει εύθραυστη λόγω του σκανδάλου με την επιλογή Μάντελσον και των επερχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων.
Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, σε μία εμφανώς αμυντική αλλά μαχητική εμφάνιση σε κοινοτικό κέντρο στο Χερτφορντσαϊρ, διαβεβαίωσε ότι «δεν θα περπατήσει μακριά από τη χώρα που αγαπά» και ότι θα ηγηθεί του Εργατικού Κόμματος στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Οι δηλώσεις του ήρθαν μετά από ένα εικοσιτετράωρο έντονης πολιτικής αναταραχής, κατά το οποίο ο ηγέτης των Σκωτσέζων Εργατικών Άνας Σαρβάρ ζήτησε ανοιχτά την παραίτησή του.
Το σκάνδαλο Μάντελσον και η κρίση αξιοπιστίας
Η αμφισβήτηση της ηγεσίας Στάρμερ έχει σωρευτεί εδώ και μήνες, λόγω αλλεπάλληλων κυβερνητικών αναδιπλώσεων και πτώσης της δημοτικότητας. Η κρίση κορυφώθηκε με τη δημοσιοποίηση email του καταδικασμένου για σεξουαλικά εγκλήματα Τζέφρι Έπσταϊν, τα οποία ανέδειξαν το εύρος των επαφών του με τον λόρδο Πίτερ Μάντελσον, επιλογή του Στάρμερ για τη θέση πρεσβευτή του Ηνωμένου Βασιλείου στις ΗΠΑ.
Η απόφαση αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις εντός των Εργατικών, με βουλευτές να διερωτώνται γιατί επελέγη ο Μάντελσον και περίπου μισή ντουζίνα να ζητούν την παραίτηση του πρωθυπουργού. Η Ουαλή πρωθυπουργός Ελιούνεντ Μόργκαν μίλησε για «βαθιά ανησυχητική» υπόθεση, ζητώντας το λάθος να αναγνωριστεί και να αντιμετωπιστεί με ειλικρίνεια.
Περαιτέρω πίεση ασκήθηκε όταν ο υπουργός Υγείας Ουές Στρίτινγκ δημοσιοποίησε μονομερώς τα δικά του μηνύματα WhatsApp με τον Μάντελσον, για να αποδείξει ότι δεν έχει τίποτα να κρύψει. Ο Στάρμερ, αν και τόνισε την ανάγκη «διαχειριζόμενης διαδικασίας» και πλήρους διαφάνειας έναντι του Κοινοβουλίου και της αστυνομίας, ζήτησε από τους υπουργούς να μην προχωρούν σε αυτόνομες δημοσιοποιήσεις.
Εσωκομματικές ισορροπίες και εύθραυστη στήριξη
Παρά την αναταραχή, η κυβερνητική ηγεσία κινητοποιήθηκε για να αποτρέψει μια άμεση ανατροπή. Καθώς ο Σαρβάρ έδινε συνέντευξη Τύπου ζητώντας την παραίτηση του πρωθυπουργού, τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου άρχισαν να αναρτούν μηνύματα στήριξης προς τον Στάρμερ στα κοινωνικά δίκτυα. Λίγες ώρες αργότερα, ο πρωθυπουργός έτυχε θερμής υποδοχής στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Εργατικών.
Τρεις πιθανοί διάδοχοι – η πρώην αντιπρωθυπουργός Άντζελα Ρέινερ, ο υπουργός Υγείας Ουές Στρίτινγκ και ο δήμαρχος του Μάντσεστερ Άντι Μπέρναμ – έσπευσαν να δηλώσουν δημόσια στήριξη. Ο Μπέρναμ, ο οποίος είχε επιχειρήσει να επιστρέψει στη Βουλή μέσω της υποψηφιότητάς του στην αναπληρωματική εκλογή στην περιφέρεια Γκόρτον και Ντέντον, μπλοκαρίστηκε από την Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή των Εργατικών, με το επιχείρημα ότι θα οδηγούσε σε «αχρείαστη» εκλογή νέου δημάρχου.
Ο ίδιος μίλησε για ανάγκη «σταθερότητας» και πιο «συμπεριληπτικό» τρόπο λειτουργίας του κόμματος, αφήνοντας να εννοηθεί ότι τα πρόσφατα γεγονότα ίσως ανοίγουν τον δρόμο για μεγαλύτερη εσωκομματική συνοχή. Την ίδια στιγμή, η ηγέτις των Συντηρητικών Κέμι Μπάντενοκ υποστήριξε ότι το Εργατικό Κόμμα έχει «χάσει την εμπιστοσύνη» στον Στάρμερ και ότι είναι «θέμα χρόνου, όχι αν» θα αποχωρήσει.
Οι επόμενες εκλογικές δοκιμασίες και ο κίνδυνος νέας ανταρσίας
Παρά τη συγκυριακή επικράτηση του Στάρμερ, αναλυτές επισημαίνουν ότι η θέση του παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη. Η αναπληρωματική εκλογή στο Γκόρτον και Ντέντον στις 26 Φεβρουαρίου, καθώς και οι εκλογές σε Σκωτία, Ουαλία και σε δημοτικά συμβούλια στην Αγγλία τον Μάιο, μπορεί να λειτουργήσουν ως καταλύτες για νέα αμφισβήτηση, αν τα αποτελέσματα θεωρηθούν απογοητευτικά.
Ο υπουργός Ενέργειας και πρώην ηγέτης των Εργατικών, Εντ Μίλιμπαντ, παραδέχθηκε ότι το κόμμα «κοίταξε στην άβυσσο» και βρέθηκε μπροστά σε μια «στιγμή κινδύνου», αλλά τελικά έκρινε ότι μια χαοτική εσωκομματική αναμέτρηση για την ανατροπή πρωθυπουργού δεν ήταν προς το συμφέρον του κόμματος ούτε της χώρας.
Ο ίδιος ο Στάρμερ προσπαθεί να επαναφέρει τη συζήτηση στην ατζέντα του κόστους ζωής, επικαλούμενος τις προσωπικές του εμπειρίες από μια οικογένεια που δυσκολευόταν να πληρώσει λογαριασμούς και τον αδελφό του που έζησε «σε σχεδόν απόλυτη φτώχεια». Παράλληλα, προβάλει το επιχείρημα ότι διαθέτει «το πιο εργατικής τάξης υπουργικό συμβούλιο στην ιστορία της χώρας», αναγνωρίζοντας όμως ότι αυτό από μόνο του δεν εξασφαλίζει ίσες ευκαιρίες.
Σχόλιο 
: Η υπόθεση Στάρμερ δείχνει πόσο γρήγορα μια κυβέρνηση μπορεί να περάσει από τον απόλυτο έλεγχο σε οριακή επιβίωση, όταν συνδυάζονται κρίσεις αξιοπιστίας, αμφιλεγόμενες επιλογές προσώπων και αδύναμη εσωκομματική νομιμοποίηση· οι επόμενες κάλπες θα κρίνουν αν η σημερινή συσπείρωση είναι πραγματική ή απλώς αναβολή μιας αναπόφευκτης σύγκρουσης.
#ΗνωμένοΒασίλειο #ΚιρΣτάρμερ #ΕργατικόΚόμμα #Πολιτική
