Η ΔΥΠΑ κατέγραψε 923.853 εγγεγραμμένους ανέργους τον Ιανουάριο 2026, με σχεδόν έναν στους δύο σε μακροχρόνια ανεργία. Τα στοιχεία αποκαλύπτουν ισχυρές ανισότητες φύλου, ηλικίας και περιφέρειας.
Τα επικαιροποιημένα στοιχεία της ΔΥΠΑ για τον Ιανουάριο 2026 προσφέρουν μια αποκαλυπτική εικόνα της δομής της ανεργίας στην Ελλάδα. Παρότι ο συνολικός αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων υποχωρεί σε ετήσια βάση, η ποιότητα αυτής της βελτίωσης παραμένει ζητούμενο, καθώς η μακροχρόνια ανεργία και οι έντονες ανισότητες φύλου και περιφέρειας εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν την αγορά εργασίας.
Προφίλ ανέργων: μακροχρόνια ανεργία και γυναικεία υπερεκπροσώπηση
Το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων στη ΔΥΠΑ ανήλθε σε 923.853 άτομα. Από αυτά, 417.293 άτομα, δηλαδή το 45,2%, παραμένουν άνεργοι για χρονικό διάστημα ίσο ή μεγαλύτερο των 12 μηνών, στοιχείο που επιβεβαιώνει τη διαρθρωτική διάσταση του προβλήματος. Οι υπόλοιποι 506.560 (54,8%) είναι άνεργοι για λιγότερο από έναν χρόνο.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η έντονη ανισορροπία ανά φύλο. Οι γυναίκες αντιστοιχούν σε 594.229 άτομα, ποσοστό 64,3% του συνόλου, ενώ οι άνδρες είναι 329.624 (35,7%). Η εικόνα αυτή παραπέμπει σε μια αγορά εργασίας όπου οι γυναίκες πλήττονται δυσανάλογα, είτε λόγω κλάδων δραστηριότητας, είτε λόγω δυσκολότερης επανένταξης μετά από διακοπές καριέρας.
Σε επίπεδο ηλικιών, η ομάδα 30-44 ετών συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο αριθμό ανέργων, με 277.142 άτομα (30,0%). Πρόκειται για την πιο παραγωγική ηλικιακά κατηγορία, γεγονός που επιβαρύνει τόσο την αναπτυξιακή προοπτική της οικονομίας όσο και τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.
Ως προς το μορφωτικό επίπεδο, οι απόφοιτοι Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αποτελούν σχεδόν τους μισούς ανέργους (451.483 άτομα, 48,9%). Αυτό δείχνει ότι η κατοχή απολυτηρίου Λυκείου δεν επαρκεί για ουσιαστική θωράκιση έναντι της ανεργίας, ενώ αναδεικνύει την ανάγκη στοχευμένων προγραμμάτων κατάρτισης και αναβάθμισης δεξιοτήτων.
Περιφέρειες και επιδότηση: η εποχικότητα κυριαρχεί
Χωρικά, δύο περιφέρειες συγκεντρώνουν τη μερίδα του λέοντος της ανεργίας: η Αττική με 267.455 εγγεγραμμένους (28,9%) και η Κεντρική Μακεδονία με 169.938 (18,4%). Η συγκέντρωση αυτή αντανακλά τόσο τη δημογραφική βαρύτητα όσο και τη δομή της παραγωγής και των υπηρεσιών στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Σε ό,τι αφορά την επιδοτούμενη ανεργία, τον Ιανουάριο 2026 καταγράφηκαν 261.170 επιδοτούμενοι άνεργοι. Από αυτούς, 118.226 άτομα (45,3%) ανήκουν στους «κοινούς» ανέργους και λοιπές κατηγορίες, ενώ 142.944 (54,7%) είναι εποχικοί στα τουριστικά επαγγέλματα. Η υπεροχή των εποχικών του τουρισμού μεταξύ των επιδοτούμενων υπογραμμίζει το βάθος της εποχικότητας στην ελληνική οικονομία και την εξάρτηση από τον τουριστικό κύκλο.
Αναλυτικότερα, από το σύνολο των επιδοτούμενων, 105.398 (40,4%) είναι κοινοί άνεργοι, 1.762 (0,7%) οικοδόμοι, 142.944 (54,7%) εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων, 10.059 (3,9%) εποχικοί λοιποί (αγροτικά), 959 (0,4%) εκπαιδευτικοί και 48 λοιποί επιδοτούμενοι. Η δομή αυτή δείχνει ότι η επιδότηση εστιάζει κυρίως σε κλάδους με έντονη εποχικότητα, αφήνοντας σημαντικό τμήμα της μακροχρόνιας ανεργίας σε πιο ευάλωτη θέση.
Ετήσιες και μηνιαίες μεταβολές: βελτίωση με αστερίσκους
Σε σύγκριση με τον Ιανουάριο 2025, το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων μειώθηκε κατά 57.521 άτομα ή 5,9%. Ωστόσο, σε σχέση με τον Δεκέμβριο 2025 καταγράφεται αύξηση κατά 7.964 άτομα (0,9%), εξέλιξη που εν μέρει αντικατοπτρίζει την εποχική κάμψη μετά την εορταστική περίοδο.
Αντίστοιχα, οι επιδοτούμενοι άνεργοι μειώθηκαν σε ετήσια βάση κατά 15.616 άτομα (-5,6%) σε σχέση με τον Ιανουάριο 2025, αλλά αυξήθηκαν κατά 12.774 άτομα (5,1%) σε σχέση με τον Δεκέμβριο 2025. Η διττή αυτή εικόνα δείχνει μεν τάση αποκλιμάκωσης σε ετήσια βάση, αλλά και συνεχιζόμενη εξάρτηση από εποχικούς κύκλους και επιδόματα.
Σχόλιο
: Τα στοιχεία της ΔΥΠΑ επιβεβαιώνουν ότι το πρόβλημα της ανεργίας στην Ελλάδα δεν είναι μόνο ποσοτικό αλλά βαθιά ποιοτικό: μακροχρόνια ανεργία, έντονη γυναικεία επιβάρυνση, συγκέντρωση σε κρίσιμες παραγωγικές ηλικίες και ισχυρή εξάρτηση από εποχικούς κλάδους όπως ο τουρισμός. Η στατιστική βελτίωση σε ετήσια βάση, αν δεν συνοδευτεί από στοχευμένες πολιτικές ενεργητικής απασχόλησης, αναβάθμιση δεξιοτήτων και μείωση της εποχικότητας, κινδυνεύει να μεταφραστεί σε μια εύθραυστη ισορροπία αντί για βιώσιμη ανάκαμψη της αγοράς εργασίας.






