Ο κλάδος της διύλισης επιστρέφει στο επίκεντρο του επενδυτικού ενδιαφέροντος, με Motor Oil και HelleniQ Energy να «κλειδώνουν» κερδοφορία άνω του 1 δισ. ευρώ EBITDA ετησίως έως και το 2027. Οι ισχυρές αποδόσεις στηρίζονται σε ιστορικά υψηλά περιθώρια διύλισης και σε ένα νέο γεωπολιτικό και ρυθμιστικό περιβάλλον που αναβαθμίζει τον ρόλο των ευρωπαϊκών διυλιστηρίων.
Η ελληνική διύλιση επανέρχεται δυναμικά στο ραντάρ των επενδυτών, καθώς οι δύο μεγάλοι όμιλοι, Motor Oil και HelleniQ Energy, εμφανίζονται έτοιμοι να διατηρήσουν κερδοφορία πάνω από το όριο του 1 δισ. ευρώ EBITDA ετησίως. Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση της Pantelakis, η σωρευτική κερδοφορία της περιόδου 2025-2027 για τους δύο ομίλους εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 3 δισ. ευρώ, με το 2025 να αποτελεί έτος αιχμής.
Ισχυρές προβλέψεις κερδοφορίας και στόχοι αποτίμησης
Για το 2025, τόσο η Motor Oil όσο και η HelleniQ Energy προβλέπεται να προσεγγίσουν EBITDA της τάξεως των 1,2 δισ. ευρώ. Στα επόμενα δύο έτη τα μεγέθη υποχωρούν οριακά, ωστόσο παραμένουν σταθερά άνω του 1 δισ. ευρώ, στοιχείο που επιβεβαιώνει την ανθεκτικότητα του κλάδου σε ένα περιβάλλον ενεργειακής μετάβασης.
Η Motor Oil αναδεικνύεται ως κορυφαία επενδυτική επιλογή, με τιμή-στόχο τα 40 ευρώ ανά μετοχή, που συνεπάγεται σημαντικό περιθώριο ανόδου. Για τη HelleniQ Energy, η τιμή-στόχος αναβαθμίζεται στα 10 ευρώ με σύσταση «Overweight». Η αποτίμηση στηρίζεται σε προσέγγιση SOTP, η οποία συνυπολογίζει τόσο τον πυρήνα της διύλισης όσο και τις δραστηριότητες πράσινης μετάβασης, ενώ τα αποτελέσματα ευθυγραμμίζονται με τα μοντέλα προεξόφλησης ταμειακών ροών (DCF).
Καταλύτης για τη HelleniQ Energy θεωρούνται οι πιθανές μελλοντικές γεωτρήσεις στο Ιόνιο και στη νοτιοδυτική Κρήτη, με ορίζοντα μετά το 2027. Στην περίπτωση της Motor Oil, το επενδυτικό premium αποδίδεται στη λειτουργική υπεροχή και στην πλήρη αξιοποίηση του διυλιστηρίου από τα μέσα Αυγούστου, κάτι που αποτυπώνεται και στον δείκτη πολυπλοκότητας Nelson (NCI 12,6 έναντι 9,4 για τα ΕΛΠΕ).
Περιθώρια διύλισης σε ιστορικά υψηλά και νέα ισορροπία προσφοράς – ζήτησης
Το γ΄ τρίμηνο του 2025 χαρακτηρίστηκε από ισχυρή διεύρυνση των περιθωρίων διύλισης. Η ζήτηση για μετακινήσεις παρέμεινε ανθεκτική, ενώ τα αποθέματα μεσαίων αποσταγμάτων ήταν εξαντλημένα. Παράλληλα, η Αίγυπτος εξελίχθηκε σε καθαρό εισαγωγέα καυσίμων, αυξάνοντας τις ροές προς τη Μεσόγειο, ενώ η αυστηροποίηση του ρυθμιστικού πλαισίου στα ναυτιλιακά καύσιμα ενίσχυσε τη ζήτηση για προϊόντα χαμηλής περιεκτικότητας σε θείο.
Από τον Μάιο του 2025, η Μεσόγειος έχει χαρακτηριστεί Περιοχή Ελέγχου Εκπομπών, επιβάλλοντας καύσιμα με περιεκτικότητα θείου 0,1%. Στην πλευρά της προσφοράς, η αυξημένη χρήση ελαφρύτερου αργού μειώνει την παραγωγή ντίζελ, ενώ το 18ο πακέτο κυρώσεων της ΕΕ κατά ρωσικών προϊόντων διύλισης και οι ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικές υποδομές περιορίζουν περαιτέρω τη διαθέσιμη ποσότητα.
Από τις 21 Ιανουαρίου 2026, η απαγόρευση εισαγωγών ρωσικών προϊόντων, ύψους περίπου 250.000-300.000 βαρελιών ημερησίως, αναμένεται να διατηρήσει την ευρωπαϊκή αγορά σε καθεστώς αυξημένης αστάθειας. Στο δ΄ τρίμηνο, τα περιθώρια διύλισης εκτοξεύθηκαν στα 22,8 δολ./βαρέλι τον Νοέμβριο, προτού ομαλοποιηθούν στα 15,5 δολ./βαρέλι τον Δεκέμβριο, ενώ τα cracks του ντίζελ διπλασιάστηκαν σε ετήσια βάση, αγγίζοντας τα 35 δολ./βαρέλι.
Ελληνικά διυλιστήρια ως πυλώνας ενεργειακής ασφάλειας
Για τη HelleniQ Energy, τα EBITDA του 2025 εκτιμώνται σε 1,2 δισ. ευρώ, αυξημένα κατά 55%, με αιχμή τη διύλιση που αντισταθμίζει την αδυναμία στα πετροχημικά και τις πιέσεις σε ΑΠΕ και Enerwave. Για τη Motor Oil, τα EBITDA του 2025 επίσης προβλέπονται στα 1,2 δισ. ευρώ, ενισχυμένα από ασφαλιστικές αποζημιώσεις μετά την πυρκαγιά του 2024. Σε επίπεδο καθαρών κερδών, τα ΕΛΠΕ αναμένεται να καταγράψουν 541 εκατ. ευρώ, ενώ η Motor Oil εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 730 εκατ. ευρώ.
Πέρα από τους αριθμούς, το βασικό μήνυμα είναι στρατηγικό: η ευρωπαϊκή διύλιση παύει να αντιμετωπίζεται ως «φθίνων κλάδος» και επανατοποθετείται ως κρίσιμος πυλώνας ενεργειακής ασφάλειας. Η σταδιακή αποχώρηση ρωσικών προϊόντων από την ευρωπαϊκή αγορά, οι γεωπολιτικές εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα και η αυστηροποίηση των κανονισμών στα ναυτιλιακά καύσιμα αναδεικνύουν την αξία της τοπικής, σύνθετης και ευέλικτης παραγωγικής δυναμικότητας.
Τα ελληνικά διυλιστήρια βρίσκονται σε προνομιακή θέση, όχι μόνο λόγω γεωγραφίας, αλλά και χάρη στις επενδύσεις της προηγούμενης δεκαετίας που σήμερα αποδίδουν σε επίπεδο περιθωρίων και προσαρμοστικότητας σε νέες προδιαγραφές καυσίμων. Σε ένα περιβάλλον μη γραμμικής πράσινης μετάβασης, αυξημένου ενεργειακού κόστους και περιορισμένης προσφοράς, τα παραδοσιακά assets λειτουργούν ως «ασφαλές καταφύγιο» κερδοφορίας και ταμειακών ροών, εξηγώντας την επιστροφή των αναλυτών με αναβαθμίσεις και υψηλότερες τιμές-στόχους.
Σχόλιο
: Η ελληνική διύλιση αποδεικνύει ότι, στην πράξη, η ενεργειακή μετάβαση δεν σημαίνει απαξίωση των παραδοσιακών μονάδων αλλά αναβάθμισή τους σε στρατηγικό εργαλείο ασφάλειας και κερδοφορίας, με την αγορά να αναγκάζεται να επανατιμολογήσει έναν κλάδο που είχε πρόωρα «ξεγραμμένο».






