Μετωπική επίθεση στο σύνολο του πολιτικού συστήματος εξαπολύει η Μαρία Καρυστιανού, καταγγέλλοντας παρασκηνιακές προτάσεις υπουργοποίησης και έλλειμμα Δικαιοσύνης. Προαναγγέλλει την ίδρυση νέου κόμματος πριν το καλοκαίρι, με έντονο κοινωνικό και «αντισυστημικό» πρόσημο.
Σε μια συνέντευξη με έντονα πολιτικό και αξιακό φορτίο, η Μαρία Καρυστιανού, μητέρα θύματος της τραγωδίας στα Τέμπη και πλέον κεντρικό πρόσωπο της αναδυόμενης «αντισυστημικής» ψήφου, περιγράφει πώς η προσωπική της απώλεια εξελίχθηκε σε ανοιχτή ρήξη με το σύνολο του πολιτικού κόσμου. Παράλληλα, αποκαλύπτει ότι της προτάθηκε, μέσω τρίτων, ακόμη και το υπουργείο Δικαιοσύνης, πρόταση την οποία –όπως λέει– απέρριψε αμέσως.
Καταγγελίες για παρασκηνιακές προτάσεις και σύγκρουση με Γεωργιάδη
Η Καρυστιανού υποστηρίζει ότι μετά την άρνησή της να συνεργαστεί με κόμματα «αριστερά και δεξιά», το πολιτικό σύστημα αντέδρασε με λογική «ή είσαι μαζί μας ή απέναντί μας». Η αναφορά της ότι «μου έταξαν μια θέση, ένα υπουργείο, π.χ. Δικαιοσύνης» φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο, κατά την ίδια, επιχειρείται η ενσωμάτωση νέων προσώπων που αποκτούν κοινωνική απήχηση.
Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι απέναντι στον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη. Τον κατηγορεί ότι «έχει θέματα μαζί της», ότι εμφανίζεται στα νοσοκομεία μόνο για «κορδέλες» και ότι επιλέγει την παρουσία ΜΑΤ αντί ουσιαστικής επίλυσης προβλημάτων. Δηλώνει πως θα ήθελε δημόσιο ντιμπέιτ μαζί του, τον χαρακτηρίζει «τύπο πολιτικού που δεν την εκφράζει» και αμφισβητεί ότι είναι «επιτυχημένος υπουργός», υπογραμμίζοντας την επιδείνωση των συνθηκών στο ΕΣΥ.
Αμβλώσεις, θρησκεία και το αφήγημα της «διαστρέβλωσης»
Στο επίμαχο θέμα των αμβλώσεων, η Καρυστιανού κάνει λόγο για «διαστρέβλωση» των δηλώσεών της. Τονίζει ότι «το δικαίωμα στην άμβλωση το έχει κάθε γυναίκα», αλλά ζητά δημόσιο διάλογο για τις κοινωνικές αιτίες και τις περιπτώσεις «αναγκαστικών αμβλώσεων». Η ίδια επιχειρεί να απορρίψει την ταύτισή της με θρησκόληπτες ή ακραίες θέσεις, σημειώνοντας ότι η ύπαρξη πνευματικού ή εικόνων σε ένα χώρο δεν συνιστά πολιτικό στίγμα και υπενθυμίζει ότι πολιτικοί, μεταξύ αυτών και ο Άδωνις Γεωργιάδης, επισκέπτονται συχνά εκκλησίες.
Οικονομική ασφυξία, αμφισβήτηση δημοσκοπήσεων και κριτική σε ηγέτες
Η αφήγησή της διανθίζεται με προσωπικές εμπειρίες οικονομικής δυσπραγίας, τις οποίες συνδέει με τη σημερινή πραγματικότητα των νοικοκυριών: μισθοί που «φτάνουν για 15 μέρες», γονείς χωρίς προοπτική, μια κοινωνία που «έχασε το όραμα και την ελπίδα». Σε αυτό το πλαίσιο επικρίνει την κυβέρνηση ότι «ζει σε άλλη χώρα» και σχολιάζει αρνητικά βίντεο όπου ο πρωθυπουργός συμβουλεύει μαθητές να φύγουν στο εξωτερικό για καλύτερο μέλλον.
Ασκεί σκληρή κριτική σε όλο το φάσμα της πολιτικής ηγεσίας. Για τον Αλέξη Τσίπρα μιλά για «αποποίηση ευθύνης» μέσω του βιβλίου του και για πολιτική «δεξιάς κατεύθυνσης» από έναν ηγέτη που δήλωνε αριστερός. Για τον Νίκο Ανδρουλάκη θεωρεί ανεπαρκή τη στάση του στις υποκλοπές, ενώ για τον Κυριάκο Βελόπουλο επισημαίνει κυρίως τη στήριξή του στην κυβέρνηση σε κρίσιμες θεσμικές υποθέσεις. Δηλώνει βαθιά καχυποψία απέναντι στις δημοσκοπήσεις που εμφανίζουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως «καταλληλότερο» παρά τα σκάνδαλα, εκτιμώντας ότι «ο κόσμος θα γυρίσει την πλάτη σε όλο το σύστημα».
Προς ίδρυση νέου κόμματος με κοινωνικό πρόσημο
Η Καρυστιανού επιβεβαιώνει ότι η ίδρυση νέου κόμματος είναι προ των πυλών, με ορίζοντα την ανακοίνωση «πριν το καλοκαίρι». Περιγράφει ένα σχήμα χωρίς χρηματοδότες, βασισμένο σε εθελοντές και «διάφανη χρηματοδότηση» στο μέλλον, πιθανώς μέσω εγγραφών πολιτών. Μιλά για επιτελείο με «βαριά βιογραφικά» και υπόσχεται πρόγραμμα «φροντιστικό για την κοινωνία» και «βαθιά δημοκρατικό». Θέτει ως κόκκινη γραμμή τη συνεργασία με «ενεργούς πολιτικούς» και αυτοπροσδιορίζεται ως «φωνή όλων όσοι δεν ανέχονται τη νοσηρή κατάσταση» σε ένα κράτος όπου «σκάνδαλα και κλοπή εκατομμυρίων μένουν ατιμώρητα».
Πίσω από τον έντονα συναισθηματικό λόγο της διακρίνεται η προσπάθεια συγκρότησης ενός πολιτικού φορέα που θα κεφαλαιοποιήσει την οργή για τα Τέμπη, τη δυσαρέσκεια για το κόστος ζωής και τη θεσμική κόπωση. Το αν αυτό θα μεταφραστεί σε σταθερή εκλογική δύναμη ή θα παραμείνει έκφραση συγκυριακής διαμαρτυρίας, θα κριθεί από την οργανωτική της ικανότητα, τη σαφήνεια του προγράμματος και –κυρίως– από το κατά πόσο θα πείσει ότι μπορεί να λειτουργήσει πέρα από την προσωπική τραγωδία που τη γέννησε.
Σχόλιο 
: Η Καρυστιανού επιχειρεί να μετατρέψει τη συλλογική οργή σε πολιτική πλατφόρμα, όμως η βιωσιμότητα ενός καθαρά «αντισυστημικού» φορέα θα κριθεί από το αν θα παρουσιάσει συγκεκριμένες, κοστολογημένες λύσεις πέρα από την καταγγελία του συστήματος που απορρίπτει.
#Καρυστιανού #Γεωργιάδης #Τέμπη #Πολιτική #ΝέοΚόμμα
