Ο CEO του αεροδρομίου Χίθροου αποδίδει την αίσθηση συνωστισμού όχι μόνο στην έλλειψη χώρου, αλλά και στις διαφορετικές «κυκλοφοριακές συνήθειες» Βρετανών και Ευρωπαίων επιβατών. Την ίδια ώρα, η φιλόδοξη –και αμφιλεγόμενη– επέκταση με τρίτο διάδρομο ύψους 33 δισ. λιρών επανέρχεται στο προσκήνιο.
Μια απρόσμενη –σχεδόν χιουμοριστική– εξήγηση για τον διαρκή συνωστισμό στο αεροδρόμιο Χίθροου έδωσε ο διευθύνων σύμβουλος Thomas Woldbye, φωτίζοντας όμως ταυτόχρονα τα πραγματικά δομικά όρια του μοναδικού hub αεροδρομίου του Ηνωμένου Βασιλείου.
Όταν οι συνήθειες βάδισης γίνονται… παράγοντας συμφόρησης
Σύμφωνα με όσα μετέδωσαν οι Financial Times, ο Woldbye υποστήριξε ότι το Χίθροου φαίνεται πιο γεμάτο από ανταγωνιστικά αεροδρόμια, όπως το Schiphol στο Άμστερνταμ, επειδή διαχειρίζεται περισσότερους επιβάτες ανά τετραγωνικό μέτρο, λόγω μικρότερου διαθέσιμου χώρου. Ωστόσο, η υποκειμενική αίσθηση ασφυξίας δεν οφείλεται μόνο στις υποδομές.
«Ένας από τους λόγους που οι άνθρωποι θεωρούν το Terminal 5 γεμάτο είναι ότι βρίσκονται στο λάθος μέρος», σημείωσε, αναφερόμενος στο τερματικό που χρησιμοποιεί η British Airways. Όπως εξήγησε, «όλοι οι Βρετανοί κρατούνται αριστερά και οι Ευρωπαίοι κανονικά δεξιά. Και το κάνουν και στις δύο κατευθύνσεις. Έτσι πέφτουμε ο ένας πάνω στον άλλον», επικαλούμενος και προσωπική εμπειρία.
Με άλλα λόγια, οι διαφορετικές «άγραφες» κυκλοφοριακές νόρμες –αριστερά οι Βρετανοί, δεξιά οι περισσότεροι Ευρωπαίοι– δημιουργούν μικρά «μποτιλιαρίσματα» σε διαδρόμους και σημεία διέλευσης, εντείνοντας την εντύπωση ότι ο χώρος είναι υπερβολικά γεμάτος, ακόμη και όταν τα επιχειρησιακά μεγέθη βρίσκονται εντός σχεδιασμού.
Επένδυση 33 δισ. λιρών και η μάχη για τον τρίτο διάδρομο
Πίσω όμως από τη «χαριτωμένη» διάσταση του θέματος κρύβεται μια σκληρή οικονομική και πολιτική συζήτηση. Ο Woldbye, Δανός στην καταγωγή και επικεφαλής του Χίθροου από το 2023, υπερασπίζεται την προγραμματισμένη επέκταση του αεροδρομίου, η οποία περιλαμβάνει την κατασκευή τρίτου διαδρόμου στο πλαίσιο επενδυτικού προγράμματος ύψους 33 δισ. λιρών.
Οι αεροπορικές εταιρείες –μεταξύ αυτών η British Airways, που κατέχει τα μισά από όλα τα slot προσγείωσης– προειδοποιούν ότι το υψηλό κόστος θα μετακυλιστεί σε αυξημένα τέλη, επιβαρύνοντας τελικά τις ίδιες και τους επιβάτες. Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (CAA), ως ρυθμιστική αρχή, εξετάζει ήδη αλλαγές στο ρυθμιζόμενο μοντέλο του Χίθροου, επιχειρώντας να ισορροπήσει μεταξύ επενδυτικών αναγκών και ανησυχιών της αγοράς.
Στο πολιτικό επίπεδο, η υπουργός Οικονομικών Ρέιτσελ Ριβς στηρίζει την επέκταση, υποστηρίζοντας ότι ο τρίτος διάδρομος θα «απελευθερώσει περαιτέρω ανάπτυξη» για την οικονομία και τη συνδεσιμότητα του Ηνωμένου Βασιλείου. Στον αντίποδα, περιβαλλοντικές οργανώσεις αμφισβητούν κατά πόσο ένα τόσο φιλόδοξο έργο είναι συμβατό με τον δεσμευτικό στόχο της χώρας για καθαρό μηδενικό αποτύπωμα άνθρακα έως το 2050.
Το Χίθροου βρίσκεται έτσι στο σταυροδρόμι ανάμεσα στην ανάγκη για χωρητικότητα και ανταγωνιστικότητα, και στην πίεση για πράσινη μετάβαση. Ακόμη κι αν οι «συγκρούσεις» στους διαδρόμους εξηγούνται από τη διαφορετική πλευρά που προτιμούν οι επιβάτες, η πραγματική μάχη αφορά το ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό της επέκτασης και με ποιο περιβαλλοντικό κόστος.
Σχόλιο 
: Η τοποθέτηση Woldbye λειτουργεί ως εύστροφο επικοινωνιακό τέχνασμα: μεταφέρει τη δημόσια συζήτηση από τις δομικές ελλείψεις χωρητικότητας και το ακριβό επενδυτικό σχέδιο στις «συνήθειες» των επιβατών. Πίσω όμως από το χιούμορ, η ουσία παραμένει: το Χίθροου πιέζεται στα όριά του, οι εταιρείες φοβούνται κλιμάκωση τελών και η κυβέρνηση καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να συνδυάσει ανάπτυξη, ρυθμιστική ισορροπία και κλιματική δέσμευση χωρίς να τινάξει στον αέρα το κόστος αερομεταφορών.
#Χίθροου #Αερομεταφορές #Επενδύσεις #Περιβάλλον
