Σφοδρή προειδοποίηση για τον κίνδυνο αποβιομηχάνισης της Ευρώπης απευθύνει ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, με αφορμή τη μετονομασία της Eurometaux σε European Metals. Τονίζει ότι η βιομηχανία μετάλλων «υποφέρει» από υψηλό ενεργειακό κόστος, στρεβλές ρυθμίσεις και αθέμιτο διεθνή ανταγωνισμό και καλεί σε άμεση δράση.
Με μια ιδιαίτερα αιχμηρή ομιλία, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Metlen και πρόεδρος της μέχρι πρότινος Eurometaux, Ευάγγελος Μυτιληναίος, ανέδειξε τον συστημικό ρόλο των ευρωπαϊκών μη σιδηρούχων μετάλλων για την ενεργειακή μετάβαση, την ψηφιοποίηση και την άμυνα της Ευρώπης. Αφορμή στάθηκε η μετονομασία της Eurometaux σε «European Metals», κίνηση που ο ίδιος περιέγραψε όχι ως απλό rebranding, αλλά ως επανακαθορισμό της φωνής και της στάσης ολόκληρου του κλάδου στις Βρυξέλλες.
«Χωρίς ευρωπαϊκά μέταλλα δεν υπάρχει ασφάλεια»
Ο Μυτιληναίος τόνισε ότι «δεν μπορεί να υπάρξει ενεργειακή ασφάλεια, κυβερνοασφάλεια ή στρατηγική ασφάλεια χωρίς ευρωπαϊκά μέταλλα». Χαρακτηριστικά παραδείγματα που παρέθεσε ήταν μια ανεμογεννήτρια με κινεζικό αλουμίνιο, καλώδια διαδικτύου από ινδικό χαλκό ή πολεμικό πλοίο με ινδονησιακό νικέλιο, τα οποία –όπως είπε– δεν συνιστούν πραγματική ασφάλεια για την Ευρώπη.
Κατά την εκτίμησή του, ο κλάδος των μετάλλων έχει εγκλωβιστεί επί μακρόν σε «αμυντική θέση», πιεζόμενος από υπερρρύθμιση, πολύ υψηλό ενεργειακό κόστος και αθέμιτες εμπορικές πρακτικές τρίτων χωρών. Το αποτέλεσμα είναι λουκέτα και αναστολές λειτουργίας: ενδεικτικά, το τελευταίο χυτήριο πυριτίου στην Ευρώπη έκλεισε τον Δεκέμβριο του 2025, ενώ πολλές μονάδες παραμένουν ανενεργές μετά την ενεργειακή κρίση του 2022.
Η διεθνής κούρσα επενδύσεων και η υστέρηση της Ευρώπης
Στο διεθνές περιβάλλον, ο Μυτιληναίος υπογράμμισε ότι η Κίνα εγκαινίασε στα τέλη του 2024 το μεγαλύτερο εργοστάσιο ανακύκλωσης μετάλλων στον κόσμο, ενώ η Ινδία συνεχίζει να χτίζει νέες μονάδες αλουμινίου και χαλκού με πλεονάζουσα δυναμικότητα, με στόχο την κυριαρχία στις παγκόσμιες αγορές. Παράλληλα, ανακοινώθηκε και στις ΗΠΑ ένα νέο μεγάλο πρωτογενές χυτήριο αλουμινίου.
Την ίδια στιγμή, όπως σημείωσε, η Ευρώπη «παλεύει» απλώς να περιορίσει περαιτέρω περικοπές παραγωγής. Αν και αναγνώρισε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αρχίσει να δίνει μεγαλύτερη έμφαση στη βιομηχανική πολιτική –με πρωτοβουλίες όπως το Σχέδιο Δράσης για Χάλυβα και Μέταλλα, το Clean Industrial Deal και το RESourceEU– προειδοποίησε ότι οι πολιτικές εξαγγελίες δεν έχουν ακόμη μεταφραστεί σε ουσιαστική ανάσα για τη βιομηχανία.
Κριτική στο CISAF και κάλεσμα για άμεσες παρεμβάσεις
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε για το πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων Clean Industrial State Aid Framework (CISAF), το οποίο χαρακτήρισε «μη λειτουργικό», επειδή στην πράξη ακυρώνει τη στήριξη μέσω δογματικών περιορισμών. Η πρόβλεψη ότι μόνο επιτόπου παραγόμενη καθαρή ενέργεια μπορεί να επιδοτηθεί, όπως είπε, αγνοεί πλήρως τις ανάγκες ενός χυτηρίου αλουμινίου, που θα απαιτούσε έκταση «στο μέγεθος του Μπιλμπάο» για τα αναγκαία φωτοβολταϊκά.
Ζήτησε άμεση εφαρμογή νέων εργαλείων, όπως το σχήμα Green Pool ή το ιταλικό μοντέλο, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς και δραστική απλοποίηση των αδειοδοτήσεων που σήμερα μπλοκάρουν στρατηγικά έργα του Κανονισμού για τις Κρίσιμες Πρώτες Ύλες (CRMA). Παράλληλα, πρότεινε ένα «φρένο έκτακτης ανάγκης» σε κάθε αύξηση κόστους που συνδέεται με το ETS, ξεκινώντας από τα fallback benchmarks από τον Ιανουάριο 2026, τα οποία θεωρεί τιμωρητικά και χωρίς επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση.
Στοχευμένη χρηματοδότηση και προστασία από χειραγώγηση τιμών
Κρίσιμο ζήτημα, κατά τον Μυτιληναίο, είναι και η πρόσβαση σε κεφάλαια. Αναγνώρισε ότι το RESourceEU έκανε ένα πρώτο βήμα με τη δημιουργία Finance Hub, αλλά υπογράμμισε ότι αυτό πρέπει να ενεργοποιηθεί άμεσα και να παρέχει ουσιαστική κεφαλαιακή στήριξη σε στρατηγικά έργα. Πρότεινε, επίσης, καινοτόμα εργαλεία όπως κατώτατη τιμή (floor price) για κρίσιμα μέταλλα, π.χ. το γάλλιο, ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος η Κίνα να χειραγωγεί τις διεθνείς τιμές και να καθιστά μη βιώσιμες τις ευρωπαϊκές επενδύσεις.
Ολοκληρώνοντας, προειδοποίησε ότι αν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δεν επιταχύνουν αποφάσεις που θα αλλάξουν ουσιαστικά τους όρους ανταγωνισμού, «σε πέντε χρόνια μπορεί να είναι ήδη πολύ αργά» και η ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία να αποτελεί παρελθόν. Κάλεσε, τέλος, για μια «νέα αυγή» για τον κλάδο, με περισσότερη φιλοδοξία και δυναμική, αντάξια του νέου brand «European Metals».
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση Μυτιληναίου λειτουργεί ως στρατηγικό non-paper προς τις Βρυξέλλες: θέτει το διακύβευμα της βιομηχανικής κυριαρχίας σε μέταλλα απέναντι σε Κίνα, Ινδία και ΗΠΑ και στοχοποιεί ευθέως τα κενά του ευρωπαϊκού ρυθμιστικού πλαισίου. Αν δεν υπάρξει γρήγορη προσαρμογή σε επίπεδο ETS, κρατικών ενισχύσεων και χρηματοδότησης, η Ευρώπη κινδυνεύει να μετατραπεί από παραγωγό κρίσιμων μετάλλων σε καθαρό εισαγωγέα, με βαριές γεωπολιτικές συνέπειες.
#Μυτιληναίος #Metlen #ΕυρωπαϊκάΜέταλλα #Βιομηχανία #Ενέργεια
