Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος ζητά να μην υπάρξει νέα καθυστέρηση στον ευρωπαϊκό Industrial Accelerator Act, μετά τη μετάθεση της δημοσίευσής του για τις 4 Μαρτίου 2026. Υποστηρίζει ότι η στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης προϋποθέτει παραγωγή μετάλλων εντός ΕΕ και κανόνες «made in Europe» για τη δημόσια χρηματοδότηση.
Σε μια συγκυρία όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει την έννοια της «στρατηγικής αυτονομίας», ο Ευάγγελος Μυτιληναίος παρεμβαίνει δημόσια ζητώντας επιτάχυνση του νομοθετικού σκέλους που αφορά τη βιομηχανική βάση της Ευρώπης. Με αφορμή τη νέα αναβολή της δημοσίευσης του Νόμου για τον Βιομηχανικό Επιταχυντή (Industrial Accelerator Act, IAA) από τις 26 Φεβρουαρίου 2026 στις 4 Μαρτίου 2026, ο επικεφαλής της European Metals επισημαίνει ότι «δεν μπορεί να υπάρξει περαιτέρω καθυστέρηση».
Το διακύβευμα: στρατηγική αυτονομία χωρίς παραγωγή δεν υφίσταται
Στο επίκεντρο της παρέμβασης βρίσκεται η θέση ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να μιλά για αυτονομία, ενώ «επιτρέπει τη διάβρωση της βιομηχανικής της βάσης». Ο Μυτιληναίος τονίζει πως τα μέταλλα και οι ενεργοβόρες βιομηχανίες δεν είναι «προαιρετικοί» κλάδοι, αλλά υπόβαθρο για άμυνα, υποδομές, μεταποίηση και τεχνολογική ισχύ. Το βασικό επιχείρημα είναι απλό: αν η παραγωγή αποχωρήσει από την ΕΕ, η ευρωπαϊκή οικονομία θα εξαρτάται από τρίτους για κρίσιμα υλικά, άρα θα περιοριστεί και η δυνατότητα άσκησης πολιτικής.
«Made in Europe» και δημόσια χρηματοδότηση: πού στοχεύει ο IAA
Οι ευρωπαϊκές εταιρείες μη σιδηρούχων μετάλλων στηρίζουν τον επίτροπο Στεφάν Σεζουρνέ και την επιδίωξη να κατοχυρωθούν κανόνες «made in Europe» στον νέο νόμο. Ο Μυτιληναίος ζητά ο IAA να αναγνωρίσει ρητά τη στρατηγική αξία των μετάλλων που παράγονται στην Ευρώπη και να τα έχει «στον πυρήνα» του πλαισίου.
Κεντρική αρχή που προτείνεται είναι ότι η ευρωπαϊκή δημόσια χρηματοδότηση πρέπει, «εντός εύλογων ορίων», να δίνει προτεραιότητα σε παραγωγική δυναμικότητα μετάλλων εγκατεστημένη στην ΕΕ. Η προσέγγιση παρουσιάζεται όχι ως προστατευτισμός, αλλά ως «οικονομική ασφάλεια», σε μια εποχή που μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις στηρίζουν επιθετικά τις εγχώριες βιομηχανίες τους.
Τα εμπόδια που προβάλλει η βιομηχανία: ενέργεια, εμπόριο, κανονιστικό κόστος
Στη δήλωσή του επισημαίνεται ότι το ενεργειακό κόστος παραμένει διαρθρωτικά υψηλότερο σε σχέση με ανταγωνιστικές περιοχές, ενώ οι εμπορικές πιέσεις αυξάνονται. Παράλληλα, το κανονιστικό κόστος και το κόστος άνθρακα, όπως αναφέρεται, αποθαρρύνουν επενδύσεις. Σε αυτό το περιβάλλον, η καθυστέρηση του IAA εκπέμπει «λανθασμένο μήνυμα» προς τη βιομηχανία και τις αγορές, ενώ τυχόν αποκλεισμός των μετάλλων από τους στρατηγικούς τομείς θα ήταν, κατά την ίδια οπτική, ακόμη πιο αρνητικό σήμα προς τους επενδυτές.
Σχόλιο 
: Η συζήτηση για τη στρατηγική αυτονομία της ΕΕ μετατοπίζεται από τα συνθήματα στο «ποιος πληρώνει και πού χτίζεται παραγωγή». Αν ο IAA καταλήξει χωρίς σαφή προτεραιοποίηση ευρωπαϊκής παραγωγικής βάσης, η Ευρώπη κινδυνεύει να επιδοτεί μετάβαση και άμυνα με υλικά εισαγωγής, δηλαδή με εξάρτηση. Το πραγματικό τεστ δεν είναι η ρητορική, αλλά αν οι κανόνες «made in Europe» θα γίνουν εργαλείο επενδύσεων και όχι απλώς πολιτική διακήρυξη.
#Βιομηχανία #ΕΕ #Μέταλλα #Metlen #Μυτιληναίος #IndustrialAcceleratorAct
