Σε ονομαστική ψηφοφορία οδηγείται το απόγευμα στην Ολομέλεια το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας «Εθνική Κοινωνική Συμφωνία για την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας», έπειτα από αίτημα του ΚΚΕ. Η πρώτη ημέρα συζήτησης ανέδειξε βαθιές πολιτικές διαχωριστικές γραμμές γύρω από το μοντέλο ρύθμισης της αγοράς εργασίας.
Για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα συνεχίζεται στην Ολομέλεια της Βουλής η συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης με τίτλο «Εθνική Κοινωνική Συμφωνία για την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας». Το νομοσχέδιο, που επιχειρεί να αναδιαμορφώσει το πλαίσιο των συλλογικών διαπραγματεύσεων, θα τεθεί το απόγευμα σε ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής και επί των άρθρων, κατόπιν αιτήματος του ΚΚΕ.
Πολιτικό θερμόμετρο και κομματικές στοχεύσεις
Ήδη από την πρώτη ημέρα συζήτησης κατέστη σαφές ότι το νομοσχέδιο λειτουργεί ως πεδίο ευρύτερης πολιτικής αντιπαράθεσης για το μέλλον της αγοράς εργασίας και τον ρόλο του κράτους στις εργασιακές σχέσεις. Στο βήμα της Βουλής τοποθετήθηκαν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκος Ανδρουλάκης, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Φάμελλος, ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης Κυριάκος Βελόπουλος και η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου, καθώς και οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι των κομμάτων.
Η επιλογή του ΚΚΕ να ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία αναβαθμίζει πολιτικά τη διαδικασία, καθώς υποχρεώνει όλα τα κόμματα και κάθε βουλευτή προσωπικά να τοποθετηθούν με σαφήνεια σε ένα ζήτημα που αγγίζει άμεσα μισθωτούς, εργοδότες και συνδικάτα. Η στάση που θα τηρήσουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης αναμένεται να αξιοποιηθεί επικοινωνιακά τόσο από την κυβέρνηση όσο και από τις ίδιες τις αντιπολιτευτικές δυνάμεις, ως ένδειξη της συνολικής τους στρατηγικής για τα εργασιακά.
Η σημασία του πλαισίου συλλογικών διαπραγματεύσεων
Παρότι οι τεχνικές λεπτομέρειες του νομοσχεδίου δεν αναλύονται στη συζήτηση, είναι σαφές ότι η πρωτοβουλία του υπουργείου Εργασίας εντάσσεται σε μια μακρά διαμάχη για την ισορροπία ανάμεσα στην επιχειρηματική ευελιξία και την προστασία των εργαζομένων. Το πλαίσιο των συλλογικών συμβάσεων καθορίζει κρίσιμες παραμέτρους, όπως το εύρος κάλυψης των κλαδικών συμβάσεων, τη σχέση τους με τις επιχειρησιακές συμφωνίες και τον ρόλο των κοινωνικών εταίρων.
Στο κοινοβουλευτικό επίπεδο, η εκτεταμένη συμμετοχή βουλευτών –35 από τους 67 που έχουν εγγραφεί μίλησαν ήδη την πρώτη ημέρα– δείχνει ότι το θέμα αντιμετωπίζεται ως κεντρικό πεδίο πολιτικής ταυτότητας. Για τα κόμματα της Αριστεράς, η ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων συνδέεται με την αποκατάσταση ισορροπιών που, όπως υποστηρίζουν, διαταράχθηκαν την περίοδο των μνημονίων. Για πιο φιλελεύθερες προσεγγίσεις, το ζητούμενο είναι να μην υπονομευθεί η ανταγωνιστικότητα και η δυνατότητα προσαρμογής των επιχειρήσεων.
Η σημερινή ονομαστική ψηφοφορία θα αποτελέσει έναν πρώτο, μετρήσιμο δείκτη για το πώς χαράσσονται οι νέες γραμμές στο πολιτικό σκηνικό γύρω από τα εργασιακά, σε μια συγκυρία όπου το κόστος ζωής και η πίεση στα εισοδήματα επαναφέρουν στο προσκήνιο τη διαπραγμάτευση για μισθούς και όρους εργασίας.
Σχόλιο 
: Η ονομαστική ψηφοφορία μετατρέπει ένα τυπικό εργασιακό νομοσχέδιο σε τεστ αξιοπιστίας για όλα τα κόμματα ως προς τη δέσμευσή τους σε ένα συνεκτικό μοντέλο προστασίας της εργασίας, την ώρα που η κοινωνία αναζητά απτές απαντήσεις για μισθούς, ασφάλεια και διαπραγματευτική ισχύ στον χώρο δουλειάς.
#Βουλή #ΣυλλογικέςΣυμβάσεις #Εργασιακά #Πολιτική
