Ο Φρίντριχ Μερτς απορρίπτει δημόσια την έκκληση Τραμπ για γερμανική στρατιωτική συμβολή στην επιχείρηση επαναλειτουργίας των Στενών του Ορμούζ, επιμένοντας στη γραμμή μη εμπλοκής στον πόλεμο με το Ιράν.
Η απόφαση του Γερμανού καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς να απορρίψει ρητά την έκκληση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για συμμετοχή της Γερμανίας στη διεθνή στρατιωτική επιχείρηση στα Στενά του Ορμούζ, επαναβεβαιώνει την επιλογή του Βερολίνου να παραμείνει εκτός της σύγκρουσης με το Ιράν, ακόμη και όταν διακυβεύεται η ασφάλεια μιας από τις σημαντικότερες θαλάσσιες οδούς του πλανήτη.
Η σαφής γραμμή Μερτς: καμία στρατιωτική εμπλοκή
Μιλώντας τη Δευτέρα, ο Μερτς ξεκαθάρισε ότι το Βερολίνο δεν προτίθεται να μετάσχει στην επιχείρηση για τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ. «Δεν συμμετέχουμε σε αυτόν τον πόλεμο· το είπαμε από την πρώτη ημέρα. Αυτό παραμένει η θέση μας. Όσο ο πόλεμος συνεχίζεται, δεν θα συμμετάσχουμε με στρατιωτικά μέσα για να διασφαλίσουμε την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ», τόνισε, προσθέτοντας ότι «το ερώτημα πώς θα εμπλακεί στρατιωτικά η Γερμανία εδώ δεν τίθεται. Δεν θα το κάνουμε».
Με αυτή τη διατύπωση, ο καγκελάριος κλείνει την πόρτα σε οποιοδήποτε σενάριο αποστολής γερμανικών πολεμικών πλοίων ή άλλων στρατιωτικών μέσων στην περιοχή, παρά τις ανοικτές πιέσεις της Ουάσινγκτον. Η στάση του Μερτς εδράζεται τόσο σε πολιτικούς όσο και σε εσωτερικούς λόγους: το γερμανικό πολιτικό σύστημα παραμένει επιφυλακτικό απέναντι σε στρατιωτικές αποστολές εκτός ΝΑΤΟ, ενώ η κοινή γνώμη είναι διαχρονικά αρνητική σε εμπλοκή σε πολέμους στη Μέση Ανατολή.
Πιέσεις Τραμπ, ΝΑΤΟ και ευρωπαϊκή συνοχή
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει προειδοποιήσει ότι το ΝΑΤΟ αντιμετωπίζει «πολύ κακό μέλλον» εάν οι σύμμαχοι δεν βοηθήσουν τις ΗΠΑ στον πόλεμο με το Ιράν και δεν συμβάλουν στο άνοιγμα εκ νέου της θαλάσσιας οδού. Η ρητορική αυτή εντάσσεται στην πάγια επιδίωξή του να αυξήσει τη συνεισφορά των Ευρωπαίων σε επιχειρήσεις που οι ΗΠΑ θεωρούν κρίσιμες για τα στρατηγικά και ενεργειακά τους συμφέροντα.
Ωστόσο, η άρνηση της Γερμανίας αναδεικνύει τα όρια της ατλαντικής συνοχής σε περιόδους οξυμένων συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή. Για το Βερολίνο, η συμμετοχή σε μια επιχείρηση που συνδέεται άμεσα με τον πόλεμο κατά του Ιράν θα συνιστούσε κλιμάκωση με απρόβλεπτες συνέπειες, τόσο για την περιφερειακή σταθερότητα όσο και για την εσωτερική πολιτική σκηνή. Παράλληλα, η Γερμανία επιχειρεί να διατηρήσει περιθώρια διπλωματικής διαμεσολάβησης, τα οποία θα υπονομεύονταν από μια ανοικτή στρατιωτική εμπλοκή.
Για την Ευρώπη συνολικά, η στάση Μερτς αναδεικνύει τη δυσκολία διαμόρφωσης ενιαίας γραμμής απέναντι στις αμερικανικές απαιτήσεις και τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή. Κράτη με υψηλή εξάρτηση από τις θαλάσσιες ενεργειακές οδούς καλούνται να ισορροπήσουν ανάμεσα στην ασφάλεια των εμπορικών ροών και στην αποφυγή άμεσης εμπλοκής σε πολεμικές επιχειρήσεις με μεγάλες γεωπολιτικές προεκτάσεις.
Σχόλιο 
: Η άρνηση Μερτς επιβεβαιώνει ότι το Βερολίνο προκρίνει τον ρόλο της «περιορισμένης δύναμης» έναντι των αμερικανικών πιέσεων, επενδύοντας στη διπλωματία και όχι στη στρατιωτική ισχύ. Για τις αγορές ενέργειας, η επιμονή των ευρωπαϊκών κρατών να μη στρατιωτικοποιήσουν περαιτέρω την κρίση στα Στενά του Ορμούζ αυξάνει τη μεταβλητότητα βραχυπρόθεσμα, αλλά περιορίζει τον κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης περιφερειακής ανάφλεξης που θα είχε πολύ βαρύτερο οικονομικό αποτύπωμα.
#Γερμανία #Μερτς #Τραμπ #Ορμούζ #ΜέσηΑνατολή #ΝΑΤΟ
