Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία βίωσε το 2025 τη χειρότερη χρονιά από την πανδημία, με πτώση κερδών, δασμούς και στρατηγικές ανατροπές. Ωστόσο, αναλυτές βλέπουν σταδιακά σημάδια προσαρμογής και όχι κατάρρευσης.
Η άλλοτε αδιαμφισβήτητη κυριαρχία των γερμανικών αυτοκινητοβιομηχανιών δοκιμάζεται σκληρά. Το 2025 αποδείχθηκε χρονιά-ορόσημο με αρνητικό πρόσημο: στασιμότητα πωλήσεων, καταρρέοντα περιθώρια κέρδους, δασμοί από τις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ και δαπανηρές στροφές στρατηγικής, ιδίως γύρω από την ηλεκτροκίνηση.
Κόστος στρατηγικών στροφών και πίεση κερδοφορίας
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Porsche, η οποία είχε επενδύσει επιθετικά σε αμιγώς ηλεκτρικά μοντέλα, για να διαπιστώσει ότι η ζήτηση δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες. Η απόφαση να επανέλθει στην ανάπτυξη νέων θερμικών κινητήρων είχε κόστος περίπου 3,9 δισ. ευρώ, ποσό που σε συνδυασμό με τους αμερικανικούς δασμούς σχεδόν εξαΰλωσε τα κέρδη της προηγούμενης χρονιάς.
Volkswagen και Mercedes-Benz είδαν τα έσοδά τους να «κολλούν» και τα κέρδη να υποχωρούν απότομα, με τα λειτουργικά αποτελέσματα (EBIT) των τριών μεγάλων –BMW, Mercedes, Volkswagen Group– να διαμορφώνονται συνολικά στα 24,9 δισ. ευρώ, το χαμηλότερο επίπεδο από το 2020. Συνολικά, οι γερμανικές εταιρείες αυτοκινήτου κέρδισαν σχεδόν 44% λιγότερα το 2025 σε σχέση με το 2024.
Μοναδική σχετική εξαίρεση ήταν η BMW, η οποία περιόρισε τη μείωση του καθαρού περιθωρίου κέρδους περίπου στο 3%, όταν οι ανταγωνιστές της είδαν τα κέρδη τους να υποδιπλασιάζονται. Η «τεχνολογική ουδετερότητα» –χωρίς μονοδιάστατη στροφή στην ηλεκτροκίνηση– και η έγκαιρη ολοκλήρωση μεγάλου μέρους των επενδύσεων σε νέα μοντέλα αποδείχθηκαν καθοριστικοί παράγοντες.
Κίνα, δασμοί Τραμπ και η ευμετάβλητη παγκόσμια αγορά
Οι αναλυτές επισημαίνουν τρεις βασικές προκλήσεις: το τεράστιο κόστος της τεχνολογικής μετάβασης, τις δομικές αδυναμίες (βαριά ιεραρχία, αργές αποφάσεις) και την επιδείνωση της θέσης των Γερμανών στην Κίνα. Η Volkswagen είδε το μερίδιό της να πιέζεται έντονα από τους εγχώριους Κινέζους κατασκευαστές, σε μια αγορά που παραμένει η μεγαλύτερη στον κόσμο.
Ωστόσο, στις αρχές του 2026 καταγράφηκε ανατροπή: σύμφωνα με στοιχεία της κινεζικής ένωσης επιβατικών αυτοκινήτων, η VW επανήλθε στην πρώτη θέση τους δύο πρώτους μήνες του έτους, με μερίδιο 13,9% μαζί με τους εταίρους της SAIC Motor και FAW Group, μπροστά από τη Geely (13,8%) και την Toyota (7,8%). Καθοριστικός παράγοντας ήταν η μείωση των κρατικών επιδοτήσεων στα ηλεκτρικά οχήματα στην Κίνα, που πίεσε εταιρείες όπως η BYD, ενώ η ζήτηση για συμβατικά μοντέλα της VW και της Toyota παρέμεινε ανθεκτική.
Στις ΗΠΑ, οι δασμοί της κυβέρνησης Τραμπ επιβάρυναν το κόστος για τα γερμανικά αυτοκίνητα, αλλά η BMW κατάφερε να μετριάσει τις επιπτώσεις μέσω ενίσχυσης της παραγωγής στο εργοστάσιό της στο Σπάρτανμπεργκ της Νότιας Καρολίνας, αποφεύγοντας μέρος των επιβαρύνσεων.
Ηλεκτροκίνηση, αυτόνομη οδήγηση και ο ρόλος της τεχνολογίας
Παρά το δύσκολο περιβάλλον, οι ειδικοί δεν μιλούν για επικείμενη κατάρρευση. Ο σύμβουλος Φρανκ Σβόπε υπενθυμίζει ότι οι εταιρείες εξακολουθούν να εμφανίζουν κέρδη και να διανέμουν μερίσματα, ενώ η εξαιρετική κερδοφορία της περιόδου 2021-2023 –όταν οι ελλείψεις σε τσιπ και εξαρτήματα οδήγησαν σε ακριβότερα, πιο κερδοφόρα μοντέλα– δημιούργησε μια παραπλανητικά υψηλή βάση σύγκρισης.
Το βλέμμα στρέφεται πλέον στη νέα φάση της μετάβασης: η ευρεία διάδοση της αυτόνομης οδήγησης τοποθετείται γύρω στο 2030, ενώ η τεχνολογία των στερεάς κατάστασης μπαταριών μπορεί να αποδειχθεί «game changer» για την ηλεκτροκίνηση. Η Volkswagen στοχεύει σε μαζική παραγωγή ηλεκτρικών με τέτοιες μπαταρίες από το 2028, ενώ BMW και Mercedes-Benz τοποθετούνται χρονικά κοντά στο 2030.
Ο Σβόπε εμφανίζεται ιδιαίτερα αισιόδοξος για την Porsche, θεωρώντας ότι ένα πολυτελές brand θα ανακάμψει ταχύτερα από μαζικούς κατασκευαστές όπως η Renault ή η Fiat: «Ο πελάτης της Porsche μένει πιστός· ο πελάτης της Opel μπορεί να στραφεί σε μια κινεζική μάρκα» σημειώνει χαρακτηριστικά. Ο αναλυτής Γιούργκεν Πίπερ, από την πλευρά του, εκτιμά ότι τα βήματα προόδου είναι σταδιακά, «γερμανικού τύπου», αλλά βιώσιμα, και βλέπει αργή, σταθερή αναστροφή της τάσης.
Σχόλιο 
: Η κρίση των γερμανικών αυτοκινητοβιομηχανιών δεν είναι κυκλική, αλλά βαθιά μετασχηματιστική: συμπυκνώνει τη σύγκρουση παλιού θερμικού μοντέλου, πολιτικών δασμών και τεχνολογικού ανταγωνισμού με Κίνα και ΗΠΑ. Όσοι καταφέρουν να χρηματοδοτήσουν την ακριβή μετάβαση σε ηλεκτροκίνηση, αυτόνομη οδήγηση και νέες μπαταρίες χωρίς να «κάψουν» τα ταμειακά τους αποθέματα, θα επιβιώσουν ως παγκόσμιοι παίκτες· οι υπόλοιποι κινδυνεύουν να εγκλωβιστούν σε ρόλο περιφερειακού προμηθευτή τεχνολογίας ή niche κατασκευαστή.
#Γερμανία #Αυτοκινητοβιομηχανία #Volkswagen #BMW #Mercedes #Porsche #Ηλεκτροκίνηση #Κίνα
