Η δέσμευση του Κιρ Στάρμερ για μείωση του κόστους ζωής στο Ηνωμένο Βασίλειο κλονίζεται από τις αναταράξεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Η ενεργειακή ανασφάλεια και ο πληθωριστικός κίνδυνος περιορίζουν τα περιθώρια άσκησης κοινωνικής πολιτικής.
Η υπόσχεση του ηγέτη των Εργατικών στο Ηνωμένο Βασίλειο, Κιρ Στάρμερ, να θέσει τη μείωση του κόστους ζωής στο επίκεντρο της πολιτικής του ατζέντας βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με μια νέα, απρόβλεπτη μεταβλητή: τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Η κλιμάκωση της σύγκρουσης στην περιοχή, σε συνδυασμό με τον κίνδυνο διατάραξης των ροών ενέργειας από τον Περσικό Κόλπο, ανατρέπει τις παραδοχές πάνω στις οποίες είχε δομηθεί η οικονομική ρητορική της αντιπολίτευσης στο Λονδίνο.
Ενεργειακό σοκ και περιορισμένα δημοσιονομικά περιθώρια
Η Μέση Ανατολή παραμένει κρίσιμος κόμβος για την παγκόσμια προσφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου. Οποιαδήποτε ένδειξη διαταραχής στις εξαγωγές χωρών του Κόλπου ή στα θαλάσσια περάσματα, όπως τα Στενά του Ορμούζ, μεταφράζεται άμεσα σε άνοδο των διεθνών τιμών ενέργειας. Για μια οικονομία όπως η βρετανική, που έχει ήδη δοκιμαστεί από το ενεργειακό σοκ της περιόδου μετά την εισβολή στην Ουκρανία, ένα νέο κύμα ανατιμήσεων θα τροφοδοτούσε εκ νέου τον πληθωρισμό και θα έθετε σε δοκιμασία τα νοικοκυριά.
Σε αυτό το περιβάλλον, η εξαγγελία για ουσιαστική μείωση του κόστους ζωής γίνεται πολιτικά πιο δύσκολη. Τα δημοσιονομικά περιθώρια του Λονδίνου είναι ήδη περιορισμένα, μετά από χρόνια αυξημένων δαπανών για την πανδημία και την ενεργειακή στήριξη. Ένα νέο εξωτερικό σοκ θα ανάγκαζε οποιαδήποτε κυβέρνηση να σταθμίσει μεταξύ πρόσθετων παρεμβάσεων στήριξης και της ανάγκης για δημοσιονομική σταθερότητα, περιορίζοντας τον χώρο για γενναιόδωρες προεκλογικές υποσχέσεις.
Πολιτικός κίνδυνος για την ατζέντα Στάρμερ
Η στρατηγική των Εργατικών έχει οικοδομηθεί πάνω στην ιδέα ότι μπορούν να διαχειριστούν την οικονομία με μεγαλύτερη σοβαρότητα από τους Συντηρητικούς, προσφέροντας παράλληλα ανακούφιση στα νοικοκυριά. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή όμως αλλάζει το πλαίσιο: η αβεβαιότητα για τις τιμές ενέργειας, η πιθανότητα διαταραχών στο παγκόσμιο εμπόριο και η αναζωπύρωση των πληθωριστικών πιέσεων καθιστούν πιο ρεαλιστικό ένα σενάριο παρατεταμένης πίεσης στα πραγματικά εισοδήματα.
Για τον Στάρμερ, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο αντιφατικές απαιτήσεις: από τη μία, τη διατήρηση της εικόνας του υπεύθυνου διαχειριστή που δεν υπόσχεται ανέφικτες παροχές· από την άλλη, την ανάγκη να προσφέρει πειστικές λύσεις σε ένα εκλογικό σώμα εξαντλημένο από χρόνια ακρίβειας. Η εξωτερική γεωπολιτική κρίση λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής πολιτικού ρίσκου, καθώς μπορεί να ανατρέψει γρήγορα τις προσδοκίες για αποκλιμάκωση του κόστους ζωής.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η βρετανική περίπτωση λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι καμία κυβέρνηση ή υποψήφιος δεν μπορεί να σχεδιάζει οικονομική πολιτική σε κενό. Η διασύνδεση μεταξύ γεωπολιτικών συγκρούσεων, ενεργειακών αγορών και εσωτερικής κοινωνικής σταθερότητας είναι πλέον άμεση. Όσο ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή παραμένει ανοιχτός, η υπόσχεση για γρήγορη επιστροφή σε «κανονικότητα» στο κόστος ζωής θα δοκιμάζεται διαρκώς, τόσο στο Λονδίνο όσο και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Σχόλιο 
: Η βρετανική εμπειρία αναδεικνύει πόσο εύθραυστη είναι η πολιτική αξιοπιστία όταν στηρίζεται σε υποθέσεις για σταθερές τιμές ενέργειας. Για χώρες όπως η Ελλάδα, που επίσης εξαρτώνται από τις διεθνείς αγορές καυσίμων, η εξέλιξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή δεν είναι απλώς ζήτημα εξωτερικής πολιτικής, αλλά κρίσιμος παράγοντας για τη βιωσιμότητα κάθε προγράμματος στήριξης του εισοδήματος και καταπολέμησης της ακρίβειας.
#ΗνωμενοΒασιλειο #Starmer #ΜεσηΑνατολη #ΚοστοςΖωης #Ενεργεια
