Νέα μετωπική επίθεση του Ντόναλντ Τραμπ στους Δημοκρατικούς, τους οποίους αποκαλεί πλέον «μεγαλύτερο εχθρό» των ΗΠΑ από το Ιράν. Η δήλωση κλιμακώνει περαιτέρω την πόλωση στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα.
Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ κλιμακώνει εκ νέου τη ρητορική του απέναντι στους πολιτικούς του αντιπάλους, δηλώνοντας ότι, μετά τη «θανάτωση του Ιράν», ο «μεγαλύτερος εχθρός» της Αμερικής είναι πλέον το Δημοκρατικό Κόμμα. Σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα, χαρακτήρισε τους Δημοκρατικούς «Ριζοσπαστικό Αριστερό, άκρως ανίκανο, Δημοκρατικό Κόμμα».
Ρητορική πόλωσης και εσωτερικός «εχθρός»
Η επιλογή του Τραμπ να συγκρίνει ένα αντίπαλο πολιτικό κόμμα με ένα παραδοσιακό γεωπολιτικό αντίπαλο, όπως το Ιράν, συνιστά ποιοτική σκλήρυνση του λόγου του. Με τον όρο «θάνατος του Ιράν» ο Αμερικανός πρόεδρος φαίνεται να επιχειρεί να παρουσιάσει την κυβέρνηση του ως εκείνη που «εξουδετέρωσε» την απειλή της Τεχεράνης, μετατοπίζοντας το αφήγημα από την εξωτερική στην εσωτερική πολιτική σύγκρουση.
Η δαιμονοποίηση των Δημοκρατικών ως «μεγαλύτερου εχθρού» λειτουργεί αφενός συσπειρωτικά για τη βάση των Ρεπουμπλικανών, αφετέρου όμως βαθαίνει τον διχασμό στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα. Η χρήση όρων όπως «Ριζοσπαστική Αριστερά» και «άκρως ανίκανο» εντάσσεται στη σταθερή στρατηγική του Τραμπ να παρουσιάζει τους αντιπάλους του όχι απλώς ως ιδεολογικά διαφορετικούς, αλλά ως υπαρξιακή απειλή για τη χώρα.
Επιπτώσεις για τον πολιτικό διάλογο και τη διεθνή εικόνα
Τέτοιου τύπου διατυπώσεις τείνουν να διαβρώνουν περαιτέρω τον ήδη επιβαρυμένο θεσμικό διάλογο στις ΗΠΑ, καθιστώντας δυσκολότερες τις συναινέσεις σε κρίσιμα ζητήματα, από τον προϋπολογισμό μέχρι την εξωτερική πολιτική. Παράλληλα, η ευκολία με την οποία ο Λευκός Οίκος μετακινεί τον χαρακτηρισμό «εχθρός» από ένα ξένο κράτος σε εσωτερικούς πολιτικούς αντιπάλους, δημιουργεί ερωτήματα για το πώς αντιλαμβάνεται ο πρόεδρος τα όρια της δημοκρατικής αντιπαράθεσης.
Σε διεθνές επίπεδο, η ρητορική αυτή ενισχύει την εικόνα μιας βαθιά διχασμένης Αμερικής, την ώρα που η Ουάσιγκτον καλείται να διαχειριστεί σύνθετες κρίσεις στη Μέση Ανατολή και πέραν αυτής. Για τους συμμάχους των ΗΠΑ, η πόλωση στην Ουάσιγκτον δημιουργεί πρόσθετη αβεβαιότητα ως προς τη συνέχεια και τη συνοχή της αμερικανικής πολιτικής.
Σχόλιο 
: Η στοχοποίηση ενός θεσμικού κόμματος ως «μεγαλύτερου εχθρού» από ένα εχθρικό κράτος δείχνει πόσο η προεκλογική λογική έχει καταπιεί τη θεσμική. Για τις αγορές και τους συμμάχους, η κλιμάκωση της εσωτερικής πόλωσης είναι πλέον παράγοντας πολιτικού ρίσκου, με πιθανές συνέπειες στη διαμόρφωση σταθερής αμερικανικής στρατηγικής.
#ΗΠΑ #Trump #Δημοκρατικοί #Πολιτική
