Η ιατρική υποδομή του Ιράν δέχεται σοβαρά πλήγματα, με δεκάδες νοσοκομεία και πανεπιστημιακές μονάδες υγείας να έχουν υποστεί ζημιές. Οι επιθέσεις σε υγειονομικούς στόχους επιβαρύνουν δραματικά την ανθρωπιστική διάσταση της σύγκρουσης.
Τουλάχιστον 153 δομές υγείας στο Ιράν έχουν υποστεί ζημιές από την έναρξη του πολέμου της χώρας με το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με δημοσίευμα του πρακτορείου Tasnim. Οι επιθέσεις σε νοσοκομεία, κλινικές και συναφείς υποδομές αναδεικνύουν την κλιμάκωση της σύγκρουσης σε επίπεδο που αγγίζει πλέον ευθέως τον άμαχο πληθυσμό και την πρόσβασή του σε βασικές υπηρεσίες υγείας.
Πλήγμα σε πανεπιστήμια και περιφερειακές δομές υγείας
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται το ιρανικό μέσο, μεταξύ των στόχων περιλαμβάνονται και πανεπιστημιακές δομές, καθώς τα ιατρικά πανεπιστήμια στο Ιράν διαχειρίζονται μεγάλο μέρος του δημόσιου συστήματος υγείας. Το Πανεπιστήμιο Ιατρικών Επιστημών στο Κερμανσάχ, στη δυτική χώρα, εμφανίζεται ως ο πλέον πληττόμενος φορέας, με 42 μονάδες να έχουν υποστεί ζημιές. Ακολουθεί η Ισφαχάν με 19 πληγείσες μονάδες.
Οι αναφορές αυτές δείχνουν ότι οι επιθέσεις δεν περιορίζονται σε μεμονωμένα νοσοκομεία, αλλά επεκτείνονται σε ένα ευρύτερο δίκτυο δομών που συνδέονται με την εκπαίδευση, την έρευνα και την παροχή υπηρεσιών υγείας. Η διασύνδεση πανεπιστημίων και νοσοκομείων στο ιρανικό μοντέλο σημαίνει ότι οι ζημιές έχουν πολλαπλασιαστικό αντίκτυπο: πλήττουν ταυτόχρονα την περίθαλψη, την εκπαίδευση νέων γιατρών και τη λειτουργία εξειδικευμένων κέντρων.
Ανθρωπιστικός απολογισμός και διεθνείς νομικές διαστάσεις
Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι από τις επιθέσεις σε υγειονομικούς στόχους έχουν σκοτωθεί 10 άνθρωποι και έχουν τραυματιστεί άλλοι 248. Αν και οι αριθμοί αυτοί είναι σαφώς μικρότεροι από τον συνολικό απολογισμό της σύγκρουσης, η στοχοποίηση δομών υγείας έχει ιδιαίτερη βαρύτητα στο διεθνές δίκαιο και ενισχύει τις καταγγελίες περί παραβίασης των κανόνων των ένοπλων συγκρούσεων.
Οι υγειονομικές εγκαταστάσεις, το προσωπικό και τα ασθενοφόρα προστατεύονται ρητά από τις Συμβάσεις της Γενεύης, εκτός εάν αποδειχθεί ότι χρησιμοποιούνται για καθαρά στρατιωτικούς σκοπούς. Η συστηματική ή εκτεταμένη πρόκληση ζημιών σε τέτοιες δομές εγείρει ερωτήματα για ενδεχόμενα εγκλήματα πολέμου, ενώ παράλληλα δυσχεραίνει την παροχή φροντίδας σε τραυματίες και ασθενείς, επιτείνοντας το ανθρώπινο κόστος της σύγκρουσης.
Σε πρακτικό επίπεδο, η καταστροφή ή η μερική αχρήστευση 153 δομών υγείας σημαίνει λιγότερα διαθέσιμα κρεβάτια, περιορισμένη πρόσβαση σε επείγουσα περίθαλψη και διακοπή τακτικών ιατρικών υπηρεσιών για τον γενικό πληθυσμό. Σε μια περίοδο έντασης, όπου αυξάνονται τα τραύματα από στρατιωτικές επιχειρήσεις, το σύστημα υγείας καλείται να λειτουργήσει με μειωμένες δυνατότητες, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε δευτερογενείς απώλειες ζωών που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.
Η εικόνα που διαμορφώνεται ενισχύει την ανάγκη για διεθνή πίεση υπέρ της προστασίας των υγειονομικών υποδομών και για ανεξάρτητη διερεύνηση των περιστατικών, ώστε να τεκμηριωθεί εάν υπήρξε σκόπιμη στοχοποίηση ή «παράπλευρες απώλειες» στο πλαίσιο ευρύτερων επιχειρήσεων.
Σχόλιο
: Η κλίμακα των ζημιών σε δομές υγείας στο Ιράν μετατρέπει τη σύγκρουση από στρατιωτική αντιπαράθεση σε βαθιά ανθρωπιστική κρίση. Η υπονόμευση της ιατρικής υποδομής δεν επηρεάζει μόνο το πεδίο της μάχης, αλλά την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών και θα έχει μακροχρόνιες συνέπειες για τη δημόσια υγεία και τη σταθερότητα της χώρας.






