Το Πεκίνο ανεβάζει τους τόνους μετά τη δολοφονία του Αλί Λαριτζανί, καταγγέλλοντας την επίθεση ως απαράδεκτη και επικίνδυνη κλιμάκωση.
Η Κίνα παρεμβαίνει με σκληρή γλώσσα στην ήδη τεταμένη Μέση Ανατολή, καταδικάζοντας τη δολοφονία του γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν, Αλί Λαριτζανί, ως «απαράδεκτη». Το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών, μέσω του εκπροσώπου του Λιν Τζιάν, τόνισε ότι το Πεκίνο «αντιτίθεται σταθερά στη χρήση βίας στις διεθνείς σχέσεις» και ότι οι δολοφονίες κρατικών αξιωματούχων και οι επιθέσεις σε άμαχους στόχους υπερβαίνουν κάθε όριο.
Μήνυμα Πεκίνου για το διεθνές δίκαιο και την αποτροπή
Η τοποθέτηση της Κίνας δεν είναι απλώς μια ρητορική καταδίκη, αλλά εντάσσεται στη στρατηγική της να εμφανίζεται ως υπεύθυνος υπερασπιστής του διεθνούς δικαίου και της κρατικής κυριαρχίας. Η αναφορά στη «χρήση βίας» σηματοδοτεί αντίθεση στην πρακτική στοχευμένων δολοφονιών, οι οποίες τείνουν να νομιμοποιούνται από ορισμένους δρώντες ως εργαλείο αποτροπής. Για το Πεκίνο, τέτοιες ενέργειες δημιουργούν επικίνδυνο προηγούμενο, ειδικά σε μια περίοδο όπου η ένταση Ιράν–Ισραήλ απειλεί να ξεφύγει από τον έλεγχο.
Παράλληλα, η Κίνα επιδιώκει να διαφυλάξει τις στενές της σχέσεις με την Τεχεράνη, κρίσιμες για την ενεργειακή της ασφάλεια και τον Δρόμο του Μεταξιού, στέλνοντας σαφές μήνυμα υποστήριξης προς το ιρανικό καθεστώς χωρίς όμως να εμπλακεί άμεσα στη σύγκρουση.
Ανησυχία για την ισραηλινή στρατηγική στοχοποίησης
Ο Λιν Τζιάν δήλωσε επίσης ότι το Πεκίνο είναι «σοκαρισμένο» από τις πρόσφατες δηλώσεις του Ισραηλινού υπουργού Άμυνας Ισραέλ Κατζ, σύμφωνα με τις οποίες ο ίδιος και ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έδωσαν εντολή στις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις να σκοτώνουν οποιονδήποτε ανώτερο Ιρανό αξιωματούχο χωρίς περαιτέρω έγκριση. Εάν αυτή η πολιτική εφαρμοστεί συστηματικά, μετατρέπει την περιοχή σε πεδίο μόνιμου κυνηγιού κεφαλών, με τεράστιο ρίσκο γενικευμένης ανάφλεξης.
Για την Κίνα, μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση μεταξύ Ιράν και Ισραήλ θα έπληττε την ασφάλεια των ενεργειακών ροών από τον Περσικό Κόλπο και θα υπονόμευε τις επενδυτικές της πρωτοβουλίες στη Μέση Ανατολή. Η δημόσια καταδίκη, επομένως, συνδυάζει αρχές και ωμά γεωοικονομικά συμφέροντα.
Σχόλιο
: Η παρέμβαση της Κίνας δείχνει ότι η κρίση Ιράν–Ισραήλ παύει να είναι διμερής και μετατρέπεται σε πεδίο αντιπαράθεσης μεγάλων δυνάμεων, με το Πεκίνο να επιχειρεί να κατοχυρωθεί ως ρυθμιστής, προστατεύοντας ταυτόχρονα ζωτικά ενεργειακά και γεωπολιτικά του συμφέροντα.






