Το Πεκίνο επενδύει πολιτικά στην επικείμενη συνάντηση Τραμπ-Σι, επιδιώκοντας σταθεροποίηση της εύθραυστης εκεχειρίας στον εμπορικό πόλεμο. Η Κίνα χαμηλώνει τους τόνους για Ιράν και Βενεζουέλα, προτάσσοντας την οικονομική της ατζέντα.
Η Κίνα επιχειρεί εμφανώς επανατοποθέτηση στις σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τον υπουργό Εξωτερικών Γουάνγκ Γι να χαρακτηρίζει το 2026 «μεγάλη χρονιά» για τις διμερείς σχέσεις και να προαναγγέλλει μια «ορόσημο» περίοδο σταθερής και βιώσιμης συνεργασίας. Οι δηλώσεις έγιναν στο περιθώριο της ετήσιας συνεδρίασης του κινεζικού κοινοβουλίου στο Πεκίνο και εντάσσονται στην προετοιμασία της συνάντησης κορυφής Ντόναλντ Τραμπ – Σι Τζινπίνγκ στα τέλη Μαρτίου.
Διπλωματική αντεπίθεση ενόψει συνόδου κορυφής
Ο Γουάνγκ Γι μίλησε για «καλές αλληλεπιδράσεις» μεταξύ Τραμπ και Σι, τις οποίες παρουσίασε ως «σημαντική στρατηγική ασφαλιστική δικλείδα» για τις σινοαμερικανικές σχέσεις. Στόχος του Πεκίνου, όπως είπε, είναι το 2026 να αποτελέσει «έτος-ορόσημο υγιούς, σταθερής και βιώσιμης ανάπτυξης» των σχέσεων με την Ουάσινγκτον.
Η ρητορική αυτή σηματοδοτεί μια συντονισμένη κινεζική «επίθεση γοητείας» ενόψει της συνόδου κορυφής Τραμπ – Σι, που έχει προγραμματιστεί για το διάστημα 31 Μαρτίου – 2 Απριλίου. Στο Πεκίνο εκτιμούν ότι η συνάντηση είναι κρίσιμη για την παγίωση της εύθραυστης εκεχειρίας στον εμπορικό πόλεμο που σημάδεψε το 2025. Μετά την προηγούμενη συνάντηση των δύο ηγετών στη Νότια Κορέα, οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε αποκλιμάκωση: η Ουάσινγκτον μείωσε δασμούς σε κινεζικές εισαγωγές, ενώ το Πεκίνο επανεκκίνησε αγορές αμερικανικών αγροτικών προϊόντων, όπως η σόγια, και ήρε περιορισμούς στις εξαγωγές κρίσιμων ορυκτών.
Η κινεζική ηγεσία εμφανίζεται αποφασισμένη να προστατεύσει αυτή τη συμφωνία, βλέποντας στις σταθερές εμπορικές σχέσεις με τις ΗΠΑ έναν από τους βασικούς πυλώνες για την οικονομική της πορεία, σε μια περίοδο διεθνούς αβεβαιότητας και γεωπολιτικών αναταράξεων.
Σιωπηρή αποστασιοποίηση από Ιράν και Βενεζουέλα
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η στάση του Πεκίνου απέναντι στις αμερικανοϊσραηλινές επιχειρήσεις κατά του Ιράν και στις κινήσεις της Ουάσινγκτον στη Βενεζουέλα, δύο χωρών με τις οποίες η Κίνα διατηρεί στενούς ενεργειακούς και πολιτικούς δεσμούς. Παρά το γεγονός ότι οι επιχειρήσεις αυτές έχουν πλήξει τις κινεζικές εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου, το Πεκίνο περιορίζεται σε τυπικές καταδίκες και αποφεύγει κάθε ουσιαστική στήριξη προς την Τεχεράνη και το Καράκας.
Ο Γουάνγκ Γι, ερωτηθείς για τον πόλεμο στο Ιράν, επέλεξε ιδιαίτερα προσεκτική διατύπωση, λέγοντας ότι «είναι ένας πόλεμος που δεν θα έπρεπε να έχει συμβεί – ένας πόλεμος που δεν ωφελεί κανέναν». Απέφυγε όμως να κατονομάσει τις ΗΠΑ ή να προβεί σε ευθεία καταδίκη, στέλνοντας μήνυμα ότι η προτεραιότητα της Κίνας είναι η διατήρηση ενός λειτουργικού πλαισίου με την Ουάσινγκτον.
«Η ατζέντα των υψηλού επιπέδου επαφών είναι ήδη στο τραπέζι», σημείωσε, προσθέτοντας πως τα δύο μέρη πρέπει να «δημιουργήσουν κατάλληλο περιβάλλον, να διαχειριστούν τους υφιστάμενους κινδύνους και να απομακρύνουν περιττές παρεμβολές». Η φράση αυτή ερμηνεύεται ως σαφής ένδειξη ότι το Πεκίνο δεν επιθυμεί κλιμάκωση της ρητορικής για ζητήματα όπως το Ιράν, ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο η αναμενόμενη σύνοδος κορυφής.
Για την Ευρώπη και χώρες όπως η Ελλάδα, η κινεζοαμερικανική εξομάλυνση έχει άμεσες συνέπειες: από την πορεία των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού μέχρι τις τιμές ενέργειας και την επενδυτική διάθεση των δύο υπερδυνάμεων σε υποδομές και λιμάνια. Η τρέχουσα προσπάθεια Πεκίνου – Ουάσινγκτον να «παγώσουν» τις συγκρούσεις και να εστιάσουν σε μια ελεγχόμενη ανταγωνιστική συνύπαρξη αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τις διεθνείς αγορές και την παγκόσμια ανάπτυξη.
Σχόλιο 
: Η Κίνα δείχνει ότι, όταν το διακύβευμα είναι η οικονομία, ακόμη και στρατηγικές σχέσεις με χώρες όπως το Ιράν και η Βενεζουέλα περνούν σε δεύτερη μοίρα. Το Πεκίνο επενδύει σε μια ελεγχόμενη αποκλιμάκωση με τις ΗΠΑ, αποδεχόμενο σιωπηρά το αμερικανικό στρατιωτικό αποτύπωμα στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, με αντάλλαγμα πρόσβαση στις αγορές και σταθερότητα στο εμπόριο. Για την παγκόσμια οικονομία, μια έστω εύθραυστη ισορροπία Ουάσινγκτον – Πεκίνου είναι προτιμότερη από μια ανοιχτή σύγκρουση, αλλά αφήνει μικρά περιθώρια αυτονομίας σε τρίτες χώρες που βρίσκονται στο επίκεντρο των γεωπολιτικών ανταγωνισμών.
#Κίνα #ΗΠΑ #Τραμπ #ΣιΤζινπίνγκ #Ιράν #Βενεζουέλα #διπλωματία
