Η εκλογική μάχη στην Ουγγαρία μετατρέπεται σε γεωπολιτικό θρίλερ, με τον Βίκτορ Ορμπάν να στηρίζεται ταυτόχρονα από Μόσχα και Ουάσινγκτον. Αυτή η διπλή στήριξη, όμως, απειλεί να αποδειχθεί πολιτικό μπούμερανγκ στο εσωτερικό.
Η Ουγγαρία οδεύει προς τις κάλπες στις 12 Απριλίου μέσα σε ένα κλίμα πρωτοφανούς διεθνούς εμπλοκής. Ο Βίκτορ Ορμπάν, μετά από 16 χρόνια στην εξουσία, εμφανίζεται να απολαμβάνει ταυτόχρονη, ανοιχτή στήριξη τόσο από τη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν όσο και από τις συντηρητικές δυνάμεις στις ΗΠΑ που ευθυγραμμίζονται με τον Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο, οι γεωπολιτικοί αυτοί ελιγμοί δεν φαίνεται να πείθουν τους Ούγγρους ψηφοφόρους, που εστιάζουν σε οικονομία, διαφθορά και υγεία.
Η ρωσική στήριξη και το παιχνίδι επιρροής
Η αρχή έγινε στις 3 Μαρτίου, όταν ο Ορμπάν είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πούτιν, υποτίθεται για «ενεργειακά ζητήματα». Λίγο μετά, ο υπουργός Εξωτερικών Πέτερ Σιγιάρτο ταξίδεψε στη Μόσχα και επέστρεψε με την απελευθέρωση δύο αιχμαλώτων πολέμου, ουκρανο-ουγγρικής υπηκοότητας. Το μήνυμα ήταν σαφές: ο Ρώσος πρόεδρος στήριζε ενεργά την επανεκλογή Ορμπάν.
Παράλληλα, δυτικές αναλύσεις κάνουν λόγο για ρωσικές επιχειρήσεις επιρροής υπέρ της ουγγρικής κυβέρνησης: υποστήριξη στην προεκλογική καμπάνια, υποσχέσεις φθηνής ενέργειας, αλλά και εκστρατεία παραπληροφόρησης που παρουσιάζει την ουγγρική αντιπολίτευση ως υποχείριο της Ουκρανίας. Ενδεικτικό είναι και επίσημο κείμενο της ρωσικής εξωτερικής υπηρεσίας πληροφοριών, που κατηγορεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι επιδιώκει αλλαγή καθεστώτος στη Βουδαπέστη υπέρ του αντιπάλου του Ορμπάν, Πέτερ Μάγκιαρ.
Την ίδια στιγμή, καταγγελίες –τις οποίες ο Σιγιάρτο διαψεύδει– αναφέρουν ότι ενημέρωνε τη Μόσχα για κλειστές συνεδριάσεις της ΕΕ, εντείνοντας τους φόβους για διαρροή ευαίσθητων ευρωπαϊκών πληροφοριών προς τη Ρωσία.
Η αμερικανική δεξιά και το αφήγημα της «ασφάλειας»
Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ισχυρά τμήματα της αμερικανικής δεξιάς έχουν επενδύσει πολιτικά στον Ορμπάν. Ο γερουσιαστής Μάρκο Ρούμπιο, σε επίσκεψή του στη Βουδαπέστη, μίλησε για «χρυσή εποχή» στις σχέσεις ΗΠΑ–Ουγγαρίας, στηριγμένη στις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ορμπάν. Αμερικανικά συντηρητικά δίκτυα δραστηριοποιούνται εντατικά στη χώρα, σύμβουλοι καμπάνιας συνεργάζονται με το κυβερνών κόμμα Fidesz, ενώ ο Τζ. Ντι. Βανς αναμένεται να επισκεφθεί την Ουγγαρία λίγο πριν τις εκλογές. Πρόσφατη διοργάνωση του CPAC στη Βουδαπέστη επιβεβαίωσε ότι ο Ορμπάν αποτελεί σημείο αναφοράς για τη διεθνή άκρα δεξιά.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει αυτές τις σχέσεις, προβάλλοντας τον Ορμπάν ως ηγέτη που «κρατά τη χώρα ασφαλή» χάρη στα κανάλια του τόσο προς τη Μόσχα όσο και προς την Ουάσινγκτον. Η Ουκρανία παρουσιάζεται ως υπαρξιακή απειλή: κυβερνητικά συνθήματα μιλούν για απόπειρα «αποικιοποίησης» της Ουγγαρίας από το Κίεβο, ενώ φιλοκυβερνητικά μέσα προειδοποιούν ότι η Ουκρανία, σε συντονισμό με τις Βρυξέλλες, μπορεί να «επιτεθεί οποιαδήποτε στιγμή».
Εσωτερική φθορά, παραπληροφόρηση και αβέβαιη έκβαση
Παρά τη διεθνή στήριξη, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τον Ορμπάν σε δύσκολη θέση. Αξιόπιστα στοιχεία εμφανίζουν προβάδισμα έως και 15 ποσοστιαίων μονάδων για την αντιπολίτευση, κάτι που ακόμη και στο ευνοϊκό για το Fidesz εκλογικό σύστημα είναι δύσκολο να ανατραπεί. Οι ψηφοφόροι ιεραρχούν πολύ ψηλότερα τον πληθωρισμό, τη διαφθορά και την κατάσταση του συστήματος υγείας από τα γεωπολιτικά αφηγήματα που κυριαρχούν στην κυβερνητική ρητορική.
Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ανήσυχες για τον ρόλο της Βουδαπέστης ως τροχοπέδης σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, διαρρέουν πληροφορίες –συχνά επικαλούμενες μυστικές υπηρεσίες– για ρωσικές επιχειρήσεις επιρροής, παρουσία στελεχών της GRU και ακόμη και σενάρια σκηνοθετημένης απόπειρας δολοφονίας του ίδιου του Ορμπάν ως «game changer». Οι αποκαλύψεις αυτές ταυτόχρονα ενημερώνουν την κοινή γνώμη και δυσκολεύουν τις μυστικές επιχειρήσεις.
Ενδιαφέρον έχει ότι ακόμη και οι βασικοί διεθνείς υποστηρικτές του Ορμπάν εμφανίζονται επιφυλακτικοί. Δημοσίευμα της Washington Post αναφέρει ότι η ρωσική πλευρά εξετάζει ακραία μέτρα επειδή φοβάται ήττα του. Ο Τραμπ, από την πλευρά του, φαίνεται διστακτικός να επενδύσει περαιτέρω πολιτικό κεφάλαιο με μια προσωπική επίσκεψη στη Βουδαπέστη για έναν ηγέτη που μπορεί να χάσει.
Στις δύο τελευταίες εβδομάδες της καμπάνιας, αναλυτές δεν αποκλείουν κλιμάκωση «βρώμικων» πρακτικών: διαρροές επιβαρυντικού υλικού κατά του Μάγκιαρ, εκφοβισμό ψηφοφόρων, μαζική παραπληροφόρηση και εντατικοποίηση της εξαγοράς ψήφων. Η κυβερνητική επικοινωνία παράγει πλέον καταιγισμό αντιφατικών μηνυμάτων, δημιουργώντας σκόπιμη σύγχυση, ώστε ο Ορμπάν να εμφανιστεί ως η «λιγότερο επικίνδυνη» επιλογή μέσα στο χάος.
Η Ουγγαρία βρίσκεται έτσι μπροστά σε μια εκλογική αναμέτρηση με ιστορικό διακύβευμα: παραμονή στον πυρήνα της δημοκρατικής Ευρώπης ή περαιτέρω διολίσθηση στη ρωσική σφαίρα επιρροής. Η χώρα έχει μετατραπεί σε πραγματικό γεωπολιτικό πεδίο μάχης, με την ετυμηγορία των ψηφοφόρων να παραμένει αβέβαιη, παρά την αυξημένη αναμενόμενη συμμετοχή.
Σχόλιο
: Η ουγγρική κάλπη λειτουργεί ως τεστ αντοχής για την ευρωπαϊκή δημοκρατία απέναντι σε συντονισμένες εξωτερικές παρεμβάσεις και εγχώρια αυταρχικά εργαλεία εξουσίας.






