Τον αναβαθμισμένο ρόλο της Ελλάδας ως κόμβου φυσικού αερίου και σταθερότητας στην αναδιαμόρφωση του ενεργειακού χάρτη της Ευρώπης ανέδειξε ο Σταύρος Παπασταύρου στο CERAWeek 2026. Στο επίκεντρο ο Κάθετος Διάδρομος, το αμερικανικό LNG και οι πρώτες μεγάλες γεωτρήσεις με ExxonMobil και Chevron.
Τη στρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδας στο νέο ενεργειακό τοπίο της Ευρώπης ανέδειξε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, μιλώντας στο CERAWeek 2026 στις ΗΠΑ και σε συνέντευξή του στο Bloomberg. Περιέγραψε μια Ευρώπη που αναγκάστηκε, «με τον δύσκολο τρόπο», να αναθεωρήσει πλήρως το δόγμα της φθηνής αλλά μη ασφαλούς ενέργειας, με αιχμή την εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο.
Απεξάρτηση από τη Ρωσία και ο ρόλος του Κάθετου Διαδρόμου
Ο κ. Παπασταύρου τόνισε ότι «ο ενεργειακός χάρτης στην Ευρώπη έχει αλλάξει ριζικά», καθώς η προηγούμενη αντίληψη ότι η εξάρτηση ισοδυναμεί με σταθερότητα αποδείχθηκε λανθασμένη. Υπογράμμισε ότι δεν υπάρχει επιστροφή στην εποχή του ρωσικού αερίου και ότι τα κράτη-μέλη της ΕΕ πρέπει να εργαστούν «πολύ σκληρά» για την πλήρη απεξάρτηση.
Κατά τον υπουργό, δύο είναι τα κρίσιμα βήματα: το κλείσιμο του σημείου εισόδου ρωσικού αερίου μέσω TurkStream και η δημιουργία των υποδομών που θα επιτρέψουν στο αμερικανικό LNG να το αντικαταστήσει. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Κάθετος Διάδρομος –που συνδέει υποδομές από την Ελλάδα προς τα βόρεια– επανασχεδιάζει, όπως είπε, «μια περιοχή που ήταν διαιρεμένη από την ιστορία, την ιδεολογία και τη γεωγραφία», μετατρέποντάς την σε ενιαίο ενεργειακό χώρο.
Ο υπουργός ζήτησε στενή συνεργασία των χωρών του Διαδρόμου, αλλά και στήριξη από όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, ενώ επεσήμανε την «ευθύνη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής» να εξαλείψει τη ρυθμιστική αβεβαιότητα, ώστε ο ιδιωτικός τομέας να επενδύει σε ένα προβλέψιμο και σταθερό πλαίσιο.
Υδρογονάνθρακες, ΑΠΕ και η Ελλάδα ως φάρος σταθερότητας
Ο κ. Παπασταύρου ανέδειξε τη διττή στρατηγική της Ελλάδας: από τη μια την ενίσχυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, από την άλλη την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου. Υπενθύμισε ότι η χώρα έχει μεταβεί από σύστημα όπου το 65% της ηλεκτροπαραγωγής το 2005 προερχόταν από λιγνίτη, σε ένα μίγμα όπου πάνω από το 55% της ηλεκτρικής ενέργειας παράγεται πλέον από ηλιακή, αιολική και υδροηλεκτρική ενέργεια. Αυτή η διαφοροποίηση, σημείωσε, λειτουργεί ως «αντιστάθμισμα» στις διακυμάνσεις τιμών.
Παράλληλα, στάθηκε ιδιαίτερα στις συνεργασίες με την ExxonMobil και τη Chevron για την ανάπτυξη του τομέα υδρογονανθράκων. Όπως είπε, μέσα στους επόμενους 12 μήνες αναμένεται η πρώτη ερευνητική γεώτρηση της ExxonMobil στο Ιόνιο, σχεδόν μισό αιώνα μετά τις τελευταίες αντίστοιχες προσπάθειες, ενώ έχουν ήδη εγκριθεί από τη Βουλή οι συμφωνίες με Chevron και HelleniQ Energy για σεισμικές έρευνες νότια της Κρήτης.
Ο υπουργός χαρακτήρισε την Ελλάδα «πύλη για το αμερικανικό LNG προς τη νοτιοανατολική Ευρώπη» και «ενεργειακό κόμβο για ολόκληρη την περιοχή», επιμένοντας ότι η χώρα έχει τη δυνατότητα να γίνει παραγωγός φυσικού αερίου τα επόμενα χρόνια, με σημασία όχι μόνο εθνική αλλά και ευρωπαϊκή.
Περιφερειακές συμμαχίες και γεωοικονομική διάσταση
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο κ. Παπασταύρου στις περιφερειακές πρωτοβουλίες που ενισχύουν τον ρόλο της Ελλάδας. Συνέδεσε τον Κάθετο Διάδρομο με τον IMEC, τον Διάδρομο Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης, τονίζοντας ότι μπορεί να εξελιχθεί σε άξονα ανάπτυξης και σταθερότητας «από την Ινδία έως την καρδιά της Ευρώπης».
Παράλληλα, υπενθύμισε την πρωτοβουλία 3+1 με Ισραήλ, Κύπρο, Ελλάδα και ΗΠΑ, ως πλαίσιο «νέου μοντέλου συνεργασίας» που βασίζεται στην εμπιστοσύνη, τη σταθερότητα και την αξιοπιστία, μειώνοντας τις γεωπολιτικές προκλήσεις και ενισχύοντας την ελκυστικότητα για επενδυτές.
«Η Ελλάδα είναι στην πράξη ένας πυλώνας, αν όχι ένας φάρος, σταθερότητας σε μια πολύ ταραγμένη περιοχή», υπογράμμισε, σκιαγραφώντας μια εικόνα χώρας-κλειδί στον ενεργειακό ανασχεδιασμό της Ευρώπης και της Ανατολικής Μεσογείου.
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση Παπασταύρου στο CERAWeek επιβεβαιώνει ότι η ενεργειακή στρατηγική της Ελλάδας κινείται σε τρεις άξονες: απεξάρτηση από τη Ρωσία, ανάδειξη σε κόμβο LNG και σταδιακή είσοδο στην παραγωγή φυσικού αερίου με διεθνείς πετρελαϊκούς κολοσσούς. Το στοίχημα πλέον είναι αν η ΕΕ θα παράσχει το ρυθμιστικό και χρηματοδοτικό πλαίσιο που απαιτείται ώστε οι φιλόδοξες αυτές εξαγγελίες να μετατραπούν σε ώριμα, τραπεζικά χρηματοδοτήσιμα έργα, πριν ο διεθνής ανταγωνισμός ανακατανείμει ξανά τους ενεργειακούς διαδρόμους στην περιοχή.
#Ενέργεια #ΦυσικόΑέριο #LNG #Ελλάδα #ΑΠΕ
