Οξυμένες εσωκομματικές αντιπαραθέσεις στο ΠΑΣΟΚ, μία εβδομάδα πριν το Συνέδριο, με φόντο τη διαγραφή Κωνσταντινόπουλου και τη γραμμή για συνεργασίες. Η πρόταση Δούκα για ρητή απόρριψη μετεκλογικής σύμπραξης με τη Νέα Δημοκρατία κερδίζει έδαφος και διαμορφώνει νέο εσωτερικό μέτωπο.
Σε καθεστώς παρατεταμένης εσωστρέφειας εισέρχεται το ΠΑΣΟΚ, καθώς η διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου από τον Νίκο Ανδρουλάκη λειτουργεί ως καταλύτης ενόψει του Συνεδρίου που ξεκινά την Παρασκευή 27 Μαρτίου. Το κλίμα πολώνεται γύρω από τη στρατηγική των μετεκλογικών συνεργασιών, με την πρόταση του δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα για ρητό «όχι» σε κυβερνητική σύμπραξη με τη Νέα Δημοκρατία να αποκτά κρίσιμη δυναμική.
Η διαγραφή Κωνσταντινόπουλου και η πολιτική σημειολογία
Η απόφαση Ανδρουλάκη να διαγράψει τον αντιπρόεδρο της Βουλής και ιστορικό στέλεχος του χώρου, σε συνδυασμό με την επιλογή του Κωνσταντινόπουλου να παραδώσει την έδρα του στο κόμμα, αναδεικνύεται σε εμβληματική στιγμή για την εσωκομματική ισορροπία. Η κίνηση χαρακτηρίστηκε από τον Παύλο Γερουλάνο ως «σπάνια κίνηση πολιτικής ευθύνης» και «μάθημα προς όλους μας», με αρκετούς βουλευτές να χειροκροτούν τον Κωνσταντινόπουλο στη Βουλή, παρότι εξαπέλυσε ευθείες βολές κατά της ηγεσίας.
Η ηγεσία επιχειρεί να ρίξει τους τόνους, ωστόσο η υπόθεση έχει ήδη μετατραπεί σε σημείο αναφοράς για όσους αμφισβητούν τη διαχείριση της «ακούνητης βελόνας» στις δημοσκοπήσεις και τη συνολική στρατηγική του κόμματος.
Το μέτωπο Δούκα και η γραμμή για τη Νέα Δημοκρατία
Ο Χάρης Δούκας, δηλώνοντας ότι «δεν φοβάται τη διαγραφή» και ότι θα συνεχίσει να καταθέτει τις απόψεις του «για να ξεκολλήσει η βελόνα», επιχειρεί να μετατρέψει το Συνέδριο σε καθαρή ιδεολογικοπολιτική τομή. Προτείνει ρητή απόφαση ότι, εάν το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πρώτο κόμμα και δεν υπάρξει αυτοδυναμία, το κόμμα πρέπει να παραμείνει στην αντιπολίτευση, αποκλείοντας συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία, την οποία χαρακτηρίζει «καταστροφική για τη χώρα και το κόμμα».
Παράλληλα, εισηγείται άμεσο προγραμματικό διάλογο με τις «προοδευτικές δυνάμεις», ξεκαθαρίζοντας την ταυτότητά του με τη φράση: «ΠΑΣΟΚ είμαι, τι θα είμαι με τη δεξιά;». Παρότι δηλώνει ότι στηρίζει το αφήγημα Ανδρουλάκη για εκλογική νίκη έστω και με μία ψήφο διαφορά από τη ΝΔ, διαμορφώνει σαφές πλαίσιο αποστασιοποίησης από κάθε σενάριο κεντροδεξιάς σύμπραξης.
Νέες συμμαχίες και πολλαπλές πλατφόρμες στο Συνέδριο
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, μέσω της πλατφόρμας «Αλλαγή+», τάσσεται υπέρ του μετεκλογικού «όχι» στη συνεργασία με τη ΝΔ και υπέρ της παραμονής του ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση αν έρθει δεύτερο κόμμα, αν και κρατά αποστάσεις από την ομάδα Δούκα, επιχειρώντας να ενισχύσει το δικό του οργανωτικό δίκτυο. Τα επιτελεία Δούκα και Γερουλάνου φέρονται, πάντως, να μην αποκλείουν συγκρότηση συμμαχίας στο Συνέδριο, διαμορφώνοντας ένα εναλλακτικό κέντρο βάρους απέναντι στην ηγεσία.
Την ίδια ώρα, ο Μιχάλης Κατρίνης, ως τομεάρχης Εθνικής Άμυνας, αξιοποιεί τις διεθνείς εξελίξεις – όπως την κατάρριψη δύο ιρανικών πυραύλων από ελληνική συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία – για να επιτεθεί στην κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι «μαζί με τους δύο ιρανικούς πυραύλους καταρρίφθηκε και το αφήγημα της κυβέρνησης περί μη εμπλοκής της Ελλάδας στον πόλεμο».
Το διακύβευμα: στρατηγική ταυτότητα και ρόλος στο σύστημα
Το επικείμενο τριήμερο Συνέδριο αναμένεται να κρίνει όχι μόνο την τακτική των συνεργασιών, αλλά και τη βαθύτερη στρατηγική ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ: αν θα επιμείνει σε αυτόνομη πορεία με σαφή αποστασιοποίηση από τη Νέα Δημοκρατία ή αν η ηγεσία θα διατηρήσει μεγαλύτερα περιθώρια μετεκλογικών κινήσεων. Η ένταση γύρω από τη διαγραφή Κωνσταντινόπουλου και η ανάδειξη της «βελόνας» ως συμβόλου πολιτικής στασιμότητας δείχνουν ότι το Συνέδριο δύσκολα θα είναι διαδικαστικό.
Σχόλιο 
: Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ εξελίσσεται σε κρίσιμη καμπή επαναπροσδιορισμού: η σύγκρουση δεν αφορά μόνο πρόσωπα, αλλά τη θέση του κόμματος στον άξονα εξουσίας – αντιπολίτευσης. Αν επικρατήσει η γραμμή του ρητού αποκλεισμού συνεργασίας με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ θα επενδύσει σε καθαρή αντιπολιτευτική ταυτότητα με κίνδυνο περιορισμένων κυβερνητικών προοπτικών. Αν, αντίθετα, διατηρηθούν «γέφυρες», η ηγεσία θα κατηγορηθεί για ασάφεια, αλλά θα κρατήσει ανοιχτά σενάρια ρόλου ρυθμιστή. Το αποτέλεσμα θα καθορίσει όχι μόνο την εσωκομματική ισορροπία, αλλά και τη διαμόρφωση του μετεκλογικού χάρτη.
#ΠΑΣΟΚ #Συνέδριο #Πολιτική #ΝέαΔημοκρατία #Εκλογές
