Ο Νίκος Δένδιας θέτει την αμυντική στήριξη της Κυπριακής Δημοκρατίας ως εθνική υποχρέωση και κεντρικό κριτήριο αξιοπιστίας της Ελλάδας. Παράλληλα, χαρτογραφεί τον νέο ρόλο της χώρας σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, μέσα σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό περιβάλλον.
Με ιδιαίτερα αιχμηρή διατύπωση ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας προειδοποιεί ότι θα ήταν «ιστορικά και εθνικά ασυγχώρητο» η Ελλάδα να γυρίσει την πλάτη στην Κυπριακή Δημοκρατία, ειδικά στη σημερινή, εξαιρετικά ρευστή συγκυρία στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Όπως τονίζει, η αλληλεγγύη προς την Κύπρο δεν μπορεί να εξαντλείται σε ρητορικές διακηρύξεις, αλλά πρέπει να αποτυπώνεται σε άμεση και έμπρακτη αμυντική στήριξη.
Η αποστολή δυνάμεων και το μήνυμα αποτροπής
Ο κ. Δένδιας παρουσιάζει την αποστολή τεσσάρων μαχητικών F-16 και των φρεγατών «Κίμων» και «Ψαρά» ως κεντρικό πυλώνα μιας «ασπίδας προστασίας» πάνω από την Κύπρο, με αποκλειστικό σκοπό –όπως υπογραμμίζει– την άμυνα της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ασφάλεια των νόμιμων κατοίκων της. Η φρασεολογία του υπουργού αναβαθμίζει πολιτικά την κίνηση, καθώς δεν την περιορίζει σε τεχνικό στρατιωτικό μέτρο, αλλά τη συνδέει με την εθνική υποχρέωση της Ελλάδας και με το ευρωπαϊκό καθήκον συλλογικής ασφάλειας.
Ο ίδιος αποδίδει στην ελληνική πρωτοβουλία καταλυτικό ρόλο για την κινητοποίηση και άλλων ευρωπαϊκών χωρών στην αποστολή δυνάμεων, αναδεικνύοντας έτσι τη διάσταση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Παράλληλα, επισημαίνει την επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων, σημειώνοντας ότι «ελάχιστοι στρατοί στον πλανήτη» μπορούν να οργανώσουν τόσο σύνθετη αποστολή σε τόσο μικρό χρόνο.
Γεωπολιτικό αποτύπωμα και νέες ισορροπίες
Σε ευρύτερο επίπεδο, ο υπουργός περιγράφει μια Ελλάδα που έχει «μεγεθύνει το γεωπολιτικό της αποτύπωμα» στην Ανατολική Μεσόγειο και συμμετέχει για πρώτη φορά στην ιστορία της σε πέντε επιχειρήσεις εκτός συνόρων. Με αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας, παρουσιάζει τη χώρα ως εγγυήτρια σταθερότητας, με ρόλο αξιόπιστου εταίρου στην ΕΕ και ενεργού συμμάχου στο ΝΑΤΟ, υπονοώντας ότι η ανάληψη ρίσκου στο πεδίο είναι προϋπόθεση για την αναβάθμιση της γεωστρατηγικής θέσης της Ελλάδας.
Ο κ. Δένδιας απορρίπτει την οπτική που φιλτράρει όλες τις εξελίξεις μέσα από το δίπολο Ελλάδας – Τουρκίας, υπογραμμίζοντας ότι η Αθήνα έχει σαφή δυτικοευρωπαϊκό προσανατολισμό και δομικές συνεργασίες με Ισραήλ, Αίγυπτο, ΗΑΕ, Σαουδική Αραβία, χώρες του Κόλπου και την Ινδία, ενώ η Άγκυρα έχει επιλέξει μια «ισλαμοκεντρική» προσέγγιση. Ενδιαφέρον έχει η εκτίμησή του ότι και η Τουρκία αντιλαμβάνεται την ανάγκη προστασίας των νόμιμων κατοίκων της Κύπρου από απρόκλητες επιθέσεις, στοιχείο που επιχειρεί να μειώσει τον κίνδυνο άμεσης ελληνοτουρκικής κλιμάκωσης λόγω της κρίσης με το Ιράν.
Ασφάλεια, Μέση Ανατολή και αμυντικές συμφωνίες
Ο υπουργός ξεκαθαρίζει ότι δεν υφίσταται ελληνική εμπλοκή σε στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, τονίζοντας τον παραδοσιακό ρόλο της Ελλάδας σε ειρηνευτικές αποστολές. Για τη Γάζα, αναφέρεται στη στήριξη του αμερικανικού σχεδίου στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, δίνοντας έμφαση στον ανθρωπιστικό συντονισμό και την ανοικοδόμηση ως «ιστορική ευκαιρία» για βιώσιμη εκεχειρία.
Σε ό,τι αφορά την ασφάλεια κρίσιμων υποδομών, όπως η Σούδα, διαβεβαιώνει ότι έχουν ληφθεί τα αναγκαία μέτρα, επισημαίνοντας την ύπαρξη αντιαεροπορικών δυνατοτήτων στην Κάρπαθο και στο Πολεμικό Ναυτικό, καθώς και την παροχή αντιβαλλιστικής κάλυψης στη Βουλγαρία. Στο πεδίο των αμυντικών συμφωνιών, ο κ. Δένδιας περιγράφει ένα πυκνό πλέγμα συνεργασιών: από την υπό διαπραγμάτευση «Ασπίδα του Αχιλλέα» με το Ισραήλ, μέχρι την ανανέωση της στρατηγικής συμφωνίας με τη Γαλλία –με ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής και έμφαση στην αμυντική βιομηχανία– και την προώθηση της απόκτησης 2+2 ιταλικών φρεγατών Bergamini.
Κεντρικός άξονας όλων αυτών είναι η «Ατζέντα 2030» για τις Ένοπλες Δυνάμεις, την οποία ο υπουργός παρουσιάζει ως συνολική μεταρρύθμιση – από μισθούς και τροφοδοσία μέχρι drones, anti-drones και συστήματα διοίκησης και ελέγχου – με στόχο τη διατήρηση αξιόπιστης αποτρεπτικής ισχύος και, όπως σημειώνει, με απόλυτο σεβασμό στο «υστέρημα του ελληνικού λαού» και στο Σύνταγμα.
Σχόλιο 
: Η τοποθέτηση Δένδια αποτυπώνει μια στρατηγική επιλογή: η Ελλάδα εγκαταλείπει τον ρόλο του παθητικού παρατηρητή και επενδύει πολιτικό κεφάλαιο, πόρους και στρατιωτικές δυνατότητες για να εδραιωθεί ως πυλώνας ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Κύπρος λειτουργεί ως κρίσιμη δοκιμασία αξιοπιστίας – τόσο έναντι της Λευκωσίας όσο και έναντι των εταίρων σε ΕΕ και ΝΑΤΟ. Το ζητούμενο πλέον είναι κατά πόσο η εντατικοποίηση των εξοπλισμών και των αποστολών εκτός συνόρων θα συνοδευτεί από θεσμική διαφάνεια, μακροπρόθεσμη χρηματοδοτική αντοχή και ευρύτερη πολιτική συναίνεση στο εσωτερικό.
#Ελλάδα #Κύπρος #Άμυνα #ΑνατολικήΜεσόγειος #ΝΑΤΟ #ΕΕ
