Η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει σημαντική ετήσια πτώση στις τιμές εισαγωγών στη βιομηχανία τον Ιανουάριο 2026, αλλά και μηνιαία άνοδο. Τα στοιχεία φωτίζουν τις πιέσεις στο κόστος παραγωγής και τις προοπτικές του πληθωρισμού.
Μικτή εικόνα στο μέτωπο του κόστους εισαγόμενων πρώτων υλών και ενδιάμεσων αγαθών για τη βιομηχανία καταγράφουν τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για τον Γενικό Δείκτη Τιμών Εισαγωγών στη Βιομηχανία, με μήνα αναφοράς τον Ιανουάριο 2026 και έτος βάσης το 2021=100,0.
Ισχυρή ετήσια πτώση, αλλά άνοδος σε σχέση με τον Δεκέμβριο
Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο Γενικός Δείκτης Τιμών Εισαγωγών στη Βιομηχανία τον Ιανουάριο 2026 υποχώρησε κατά 4,6% σε σύγκριση με τον Ιανουάριο 2025. Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε αντίθεση με την εικόνα ενός έτους πριν, όταν η αντίστοιχη ετήσια μεταβολή (Ιανουάριος 2025 προς Ιανουάριο 2024) ήταν οριακά ανοδική, μόλις +0,1%.
Σε μηνιαία βάση, ωστόσο, ο δείκτης σημείωσε άνοδο. Τον Ιανουάριο 2026 αυξήθηκε κατά 2,0% σε σχέση με τον Δεκέμβριο 2025, έναντι αύξησης 1,2% στην αντίστοιχη σύγκριση Δεκεμβρίου 2024 – Ιανουαρίου 2025. Η κίνηση αυτή υποδηλώνει ότι, παρά τη γενικότερη αποκλιμάκωση σε ετήσιο ορίζοντα, καταγράφονται βραχυπρόθεσμες ανοδικές πιέσεις στις τιμές εισαγωγών, πιθανώς συνδεδεμένες με τις διεθνείς τιμές ενέργειας και βασικών εμπορευμάτων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εικόνα σε ορίζοντα δωδεκαμήνου. Ο μέσος Γενικός Δείκτης του διαστήματος Φεβρουαρίου 2025 – Ιανουαρίου 2026 μειώθηκε κατά 3,2% σε σύγκριση με τον μέσο δείκτη του δωδεκαμήνου Φεβρουαρίου 2024 – Ιανουαρίου 2025. Η μείωση αυτή είναι εντονότερη από την πτώση 1,5% που είχε καταγραφεί στην προηγούμενη αντίστοιχη σύγκριση δωδεκαμήνων, επιβεβαιώνοντας μια τάση σταδιακής αποκλιμάκωσης του κόστους εισαγωγών σε βάθος χρόνου.
Επιπτώσεις για κόστος παραγωγής, τιμές και βιομηχανική πολιτική
Η πορεία του Δείκτη Τιμών Εισαγωγών έχει άμεση σημασία για τη βιομηχανία, καθώς αποτυπώνει το κόστος με το οποίο εισέρχονται στην εγχώρια παραγωγή ενέργεια, πρώτες ύλες και ενδιάμεσα αγαθά. Η ετήσια πτώση κατά 4,6% λειτουργεί, σε γενικές γραμμές, αποσυμπιεστικά για τα περιθώρια κέρδους των επιχειρήσεων και, δυνητικά, για τις τελικές τιμές προς τους καταναλωτές.
Ωστόσο, η μηνιαία άνοδος κατά 2,0% υπενθυμίζει ότι το περιβάλλον παραμένει ευμετάβλητο. Διακυμάνσεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας, στις ναυτιλιακές χρεώσεις ή σε κρίσιμες πρώτες ύλες μπορούν να αναστρέψουν γρήγορα την τάση. Για τις ελληνικές βιομηχανίες, που σε μεγάλο βαθμό στηρίζονται σε εισαγόμενες εισροές, τέτοιες κινήσεις επηρεάζουν άμεσα τον σχεδιασμό παραγωγής, τα συμβόλαια προμήθειας και την τιμολογιακή πολιτική.
Σε μακροοικονομικό επίπεδο, η αποκλιμάκωση του μέσου δείκτη στο -3,2% ενισχύει την εικόνα υποχώρησης των εξωτερικών πληθωριστικών πιέσεων. Αυτό έχει σημασία για τη διαμόρφωση της συνολικής πορείας του πληθωρισμού και, κατ’ επέκταση, για τις αποφάσεις νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής. Παράλληλα, δημιουργεί ένα παράθυρο ευκαιρίας για βιομηχανικές επιχειρήσεις να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους, εφόσον μετατρέψουν το χαμηλότερο κόστος εισαγωγών σε επενδύσεις, καινοτομία και καλύτερες τιμές.
Τα αναλυτικά στοιχεία ανά κλάδο και κατηγορία προϊόντων, τα οποία η ΕΛΣΤΑΤ παραθέτει στο συνοδευτικό υλικό, θα δείξουν ποιοι τομείς ωφελούνται περισσότερο από την πτώση των τιμών εισαγωγών και ποιοι παραμένουν εκτεθειμένοι σε ανατιμήσεις.
Σχόλιο 
: Η έντονη ετήσια πτώση στις τιμές εισαγωγών προσφέρει ανάσα κόστους στη βιομηχανία και δυνητικά στον πληθωρισμό, αλλά η μηνιαία άνοδος προειδοποιεί ότι οι διεθνείς αγορές παραμένουν πηγή αστάθειας. Η πολιτική και επιχειρηματική απάντηση δεν μπορεί να είναι εφησυχασμός, αλλά επιτάχυνση επενδύσεων σε ενεργειακή αποδοτικότητα, διαφοροποίηση προμηθευτών και ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής κρίσιμων εισροών, ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από εξωτερικά σοκ.
#ΕΛΣΤΑΤ #βιομηχανία #τιμέςΕισαγωγών #πληθωρισμός #οικονομία
