Η βρετανική αλυσίδα σούπερ μάρκετ Iceland εγκαταλείπει την πολυετή νομική μάχη με το κράτος της Ισλανδίας για το εμπορικό σήμα. Η υπόθεση αναδεικνύει τα όρια ιδιωτικής κατοχύρωσης γεωγραφικών ονομασιών στην ευρωπαϊκή αγορά.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα σύγκρουσης ανάμεσα σε εθνική ταυτότητα και εμπορικά συμφέροντα φαίνεται να κλείνει, καθώς η βρετανική αλυσίδα σούπερ μάρκετ Iceland αποφάσισε να τερματίσει τη δεκαετή νομική διαμάχη της με το κράτος της Ισλανδίας για τη χρήση του ονόματος «Iceland» ως εμπορικού σήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η δικαστική μάχη και η απόφαση των ευρωπαϊκών δικαστηρίων
Η κυβέρνηση της Ισλανδίας είχε κινηθεί νομικά ήδη από το 2016, υποστηρίζοντας ότι η πανευρωπαϊκή κατοχύρωση του όρου «Iceland» από τη βρετανική αλυσίδα εμπόδιζε ισλανδικές εταιρείες να προωθήσουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους στο εξωτερικό. Στον πυρήνα της υπόθεσης βρισκόταν το ερώτημα αν μια γεωγραφική ονομασία, που ταυτίζεται με κυρίαρχο κράτος, μπορεί να μονοπωλείται εμπορικά από έναν ιδιωτικό όμιλο.
Τον Ιούλιο του 2025, το Γενικό Δικαστήριο της ΕΕ επικύρωσε προηγούμενη απόφαση ακύρωσης της κοινοτικής κατοχύρωσης του σήματος «Iceland» για τον όμιλο λιανικής. Το δικαστήριο επανέλαβε την πάγια αρχή ότι γεωγραφικά ονόματα πρέπει, κατά κανόνα, να παραμένουν διαθέσιμα για ευρεία, δημόσια χρήση, ιδίως όταν συνδέονται με εθνική ταυτότητα και προέλευση προϊόντων.
Μετά από τρεις διαδοχικές ήττες, ο εκτελεστικός πρόεδρος της Iceland, Ρίτσαρντ Γουόκερ, ανακοίνωσε ότι η εταιρεία «ρίχνει την πετσέτα» και δεν θα προχωρήσει στον τέταρτο και τελικό γύρο προσφυγών στην ευρωπαϊκή δικαιοσύνη.
Από τα δικαστήρια στην «έκπτωση προσέγγισης»
Ο Γουόκερ δήλωσε ότι τα «μερικές εκατοντάδες χιλιάδες λίρες» που θα δαπανούσε η εταιρεία σε νομικά έξοδα θα κατευθυνθούν πλέον σε μια «έκπτωση προσέγγισης» για τους Ισλανδούς καταναλωτές. Στην πράξη, αυτό αναμένεται να πάρει τη μορφή κουπονιών αγορών που θα μπορούν να χρησιμοποιούν πολίτες της Ισλανδίας στα καταστήματα της αλυσίδας.
Παρά την απώλεια της αποκλειστικής κατοχύρωσης του σήματος σε επίπεδο ΕΕ, η εταιρεία δεν υποχρεώνεται να αλλάξει το όνομά της. Ωστόσο, ο Γουόκερ εξέφρασε ανησυχία ότι πλέον «άλλοι μπορούν να ανοίξουν καταστήματα με την ονομασία Iceland και να πουλούν προϊόντα Iceland», γεγονός που δημιουργεί εν δυνάμει κινδύνους σύγχυσης στην αγορά.
Επιπτώσεις για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και τα γεωγραφικά ονόματα
Η υπόθεση αποτελεί σημαντικό προηγούμενο για την ευρωπαϊκή νομολογία γύρω από τα εμπορικά σήματα, ειδικά σε μια εποχή που η αξία της προέλευσης και της αυθεντικότητας των προϊόντων αυξάνεται. Η απόφαση ενισχύει τη θέση κρατών και παραγωγών που επιδιώκουν να αξιοποιήσουν γεωγραφικές ονομασίες –όπως «Parma», «Champagne» ή «Φέτα»– χωρίς να δεσμεύονται από προγενέστερες ιδιωτικές κατοχυρώσεις σε άλλες κατηγορίες προϊόντων.
Για τις επιχειρήσεις λιανικής, η υπόθεση Iceland υπογραμμίζει τον κίνδυνο να επενδύουν σε ονόματα με ισχυρή γεωγραφική φόρτιση, τα οποία είναι πιθανό να αμφισβητηθούν νομικά, ιδίως σε υπερεθνικά καθεστώτα όπως η ΕΕ. Ταυτόχρονα, αναδεικνύει τη σημασία της νομικής στρατηγικής: μετά από χρόνια δαπανηρών προσφυγών, η εταιρεία επιλέγει τώρα μια συμβολική κίνηση εταιρικής υπευθυνότητας προς τον ισλανδικό λαό, προσπαθώντας να μετατρέψει μια νομική ήττα σε επικοινωνιακή ευκαιρία.
Η Iceland παραμένει ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες στη βρετανική αγορά κατεψυγμένων τροφίμων, με περισσότερα από 900 καταστήματα στο Ηνωμένο Βασίλειο και δραστηριότητες και στον κλάδο της εστίασης. Η εξέλιξη αυτή δεν αναμένεται να επηρεάσει την καθημερινή λειτουργία της, αλλά αλλάζει ουσιαστικά το πλαίσιο στο οποίο θα μπορεί να επεκτείνει ή να αδειοδοτεί το brand της στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Σχόλιο
: Η υπόθεση Iceland επιβεβαιώνει ότι τα δικαστήρια της ΕΕ τάσσονται υπέρ της ελεύθερης χρήσης γεωγραφικών ονομασιών όταν αυτές ταυτίζονται με κράτη ή περιοχές. Για τις επιχειρήσεις που στηρίζουν την εμπορική τους ταυτότητα σε τέτοιους όρους, το μήνυμα είναι σαφές: η νομική κατοχύρωση έχει όρια και η επένδυση σε διακριτά, λιγότερο αμφισβητήσιμα brands αποτελεί πιο ασφαλή στρατηγική, ιδίως όταν σχεδιάζουν διασυνοριακή ανάπτυξη.






