Ο Κιρ Στάρμερ επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη συμμαχία με τις ΗΠΑ και στις εθνικές βρετανικές προτεραιότητες, εν μέσω έντασης με το Ιράν. Οι δηλώσεις του φωτίζουν τα όρια της αμερικανοβρετανικής συνεργασίας σε περιόδους κρίσης.
Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ υπογράμμισε ότι διατηρεί «καλή σχέση» με τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ, παρά τη δημόσια κριτική που δέχθηκε από την Ουάσινγκτον για την άρνηση του Λονδίνου να συμμετάσχει σε αμερικανικά πλήγματα κατά του Ιράν. Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου, ο Στάρμερ επιχείρησε να στείλει διπλό μήνυμα: συνέχιση της στενής στρατηγικής σχέσης με τις ΗΠΑ, αλλά και σαφή προτεραιότητα στο βρετανικό εθνικό συμφέρον.
Πίεση από την Ουάσινγκτον για το Ιράν και τα όρια της συμμαχίας
Ο Στάρμερ αποκάλυψε ότι είχε «καλή συζήτηση» με τον Τραμπ την Κυριακή, με επίκεντρο την κρίσιμη κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ, τον θαλάσσιο δίαυλο από τον οποίο διέρχεται σημαντικό μέρος του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου. Παρά την ένταση, επέμεινε ότι Ηνωμένο Βασίλειο και ΗΠΑ παραμένουν «ισχυροί σύμμαχοι». Ωστόσο, επανέλαβε ότι η κυβέρνηση του Λονδίνου οφείλει να ενεργεί με γνώμονα το «βέλτιστο συμφέρον του Ηνωμένου Βασιλείου», μια διατύπωση που σηματοδοτεί όρια στην αυτόματη ευθυγράμμιση με τις αμερικανικές στρατιωτικές επιλογές στη Μέση Ανατολή.
Η άρνηση συμμετοχής στα πλήγματα κατά του Ιράν αναδεικνύει τη δυσκολία της βρετανικής ηγεσίας να ισορροπήσει ανάμεσα στις προσδοκίες της Ουάσινγκτον και στις ανησυχίες για περαιτέρω αποσταθεροποίηση της περιοχής, με πιθανές επιπτώσεις τόσο στην ενεργειακή ασφάλεια όσο και στη ναυσιπλοΐα.
Ανοιχτό το σχέδιο για τα Στενά του Ορμούζ και ο κίνδυνος κλιμάκωσης
Ο Βρετανός πρωθυπουργός διευκρίνισε ότι δεν έχει ληφθεί ακόμη απόφαση για τον τρόπο επαναλειτουργίας των Στενών του Ορμούζ. Όπως είπε, βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις για ένα «βιώσιμο σχέδιο», το οποίο θα πρέπει να περιλαμβάνει «όσο το δυνατόν περισσότερους εταίρους». Η αναφορά αυτή δείχνει προτίμηση σε μια πολυμερή, διεθνώς νομιμοποιημένη προσέγγιση, αντί μονομερών ή στενά διμερών στρατιωτικών ενεργειών.
Ο Στάρμερ προειδοποίησε ότι η αποκλιμάκωση θα καταστεί ολοένα και δυσκολότερη εάν η σύγκρουση συνεχιστεί, επισημαίνοντας τον κίνδυνο να παγιωθεί μια κατάσταση μόνιμης αστάθειας στον Κόλπο. Για το Λονδίνο, το διακύβευμα είναι τριπλό: προστασία της ναυσιπλοΐας και των ενεργειακών ροών, διατήρηση της ειδικής σχέσης με τις ΗΠΑ και αποφυγή εμπλοκής σε έναν παρατεταμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή.
Σχόλιο
: Η στάση Στάρμερ δείχνει μια πιο «κυριαρχική» βρετανική εξωτερική πολιτική: επιδιώκει να διαφυλάξει την ειδική σχέση με τις ΗΠΑ, αλλά ταυτόχρονα να μην μετατραπεί σε αυτόματο συνοδοιπόρο των αμερικανικών στρατιωτικών επιλογών. Η εξέλιξη αυτή ενδιαφέρει άμεσα και την Ευρώπη, καθώς επηρεάζει την αρχιτεκτονική ασφάλειας στη Μέση Ανατολή και τη σταθερότητα των ενεργειακών αγορών.






