Η DoorDash λανσάρει την εφαρμογή «Tasks», πληρώνοντας διανομείς για βίντεο και ήχο που εκπαιδεύουν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης. Η κίνηση ανοίγει νέο μέτωπο στη γιγκο-εργασία δεδομένων και στα εργασιακά δικαιώματα.
Η αμερικανική DoorDash, ένας από τους μεγαλύτερους παρόχους υπηρεσιών διανομής φαγητού, κάνει ένα βήμα πέρα από το κλασικό μοντέλο gig economy, λανσάροντας μια νέα αυτόνομη εφαρμογή «Tasks». Μέσω αυτής, οι διανομείς της θα μπορούν να πληρώνονται όχι μόνο για παραδόσεις, αλλά και για την εκτέλεση μικρο-εργασιών που στοχεύουν στην εκπαίδευση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης και ρομποτικής.
Πώς λειτουργεί η νέα εφαρμογή Tasks
Σύμφωνα με την εταιρεία, οι διανομείς θα αναλαμβάνουν συγκεκριμένες αποστολές, όπως η βιντεοσκόπηση καθημερινών δραστηριοτήτων ή η ηχογράφηση του εαυτού τους σε διαφορετικές γλώσσες. Τα δεδομένα αυτά –πρωτότυπο βίντεο και ήχος– θα χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση και βελτίωση τόσο των εσωτερικών μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης της DoorDash όσο και λύσεων που αναπτύσσονται από συνεργάτες της στους κλάδους λιανεμπορίου, ασφάλισης, φιλοξενίας και τεχνολογίας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποστολής είναι η καταγραφή βίντεο με κάμερα σώματος, όπου ο διανομέας πλένει τουλάχιστον πέντε πιάτα, κρατώντας κάθε καθαρό πιάτο στο κάδρο για λίγα δευτερόλεπτα. Η αμοιβή για κάθε task εμφανίζεται εκ των προτέρων και, όπως υποστηρίζει η DoorDash, καθορίζεται από την προσπάθεια και την πολυπλοκότητα της δραστηριότητας.
Παράλληλα με την αυτόνομη εφαρμογή, η εταιρεία ενσωματώνει ψηφιακά «Tasks» και στην υφιστάμενη εφαρμογή Dasher. Εκεί, οι διανομείς μπορούν να αναλάβουν εργασίες όπως η φωτογράφιση πραγματικών πιάτων ενός εστιατορίου για την καλύτερη παρουσίαση του μενού ή η λήψη φωτογραφιών από την είσοδο ξενοδοχείων, ώστε να διευκολύνεται ο εντοπισμός του σημείου παράδοσης.
Στρατηγική ψηφιοποίησης του φυσικού κόσμου και εργασιακά διλήμματα
Η DoorDash παρουσιάζει την πρωτοβουλία ως εργαλείο που επιτρέπει στις επιχειρήσεις να κατανοούν καλύτερα «τι συμβαίνει στο πεδίο» και να αντλούν νέες πληροφορίες, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει στους διανομείς έναν επιπλέον, ευέλικτο τρόπο εισοδήματος. Με βάση τα στοιχεία της εταιρείας, περισσότεροι από 8 εκατ. διανομείς στις ΗΠΑ μπορούν να συμμετάσχουν, δημιουργώντας ένα τεράστιο αποκεντρωμένο δίκτυο συλλογής δεδομένων από τον φυσικό κόσμο.
Η κίνηση εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση: η Uber είχε ήδη ανακοινώσει ότι θα επιτρέπει σε οδηγούς να κερδίζουν επιπλέον χρήματα μέσω μικρο-εργασιών όπως η ανάρτηση φωτογραφιών για την εκπαίδευση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης. Στην πράξη, οι πλατφόρμες διανομής μετατρέπονται σε «εργοτάξια δεδομένων», αξιοποιώντας τον χρόνο και την κινητικότητα των gig εργαζομένων.
Ωστόσο, η νέα πραγματικότητα εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την προστασία προσωπικών δεδομένων, τη διαφάνεια ως προς τις τελικές χρήσεις του υλικού, αλλά και για το αν η αμοιβή αντανακλά την πραγματική αξία των δεδομένων που παράγονται. Επιπλέον, το γεγονός ότι η υπηρεσία λανσάρεται μόνο σε επιλεγμένες περιοχές των ΗΠΑ, εξαιρώντας πολιτείες και πόλεις με αυστηρότερο ρυθμιστικό πλαίσιο για την gig economy (όπως η Καλιφόρνια, η Νέα Υόρκη και το Σιάτλ), δείχνει ότι η DoorDash κινείται προσεκτικά σε ένα νομικά ευαίσθητο περιβάλλον.
Για τις ευρωπαϊκές αγορές –και ειδικά για χώρες όπως η Ελλάδα, όπου συζητείται έντονα το καθεστώς των διανομέων πλατφορμών– τέτοια μοντέλα αποτελούν προάγγελο του επόμενου κύματος ψηφιακής εργασίας: από την παράδοση φαγητού στην παραγωγή δεδομένων για την τεχνητή νοημοσύνη.
Σχόλιο
: Η DoorDash δεν κυνηγά απλώς επιπλέον έσοδα, αλλά χτίζει στρατηγικό πλεονέκτημα σε δεδομένα πραγματικού κόσμου, χρησιμοποιώντας ως «αισθητήρες» εκατομμύρια διανομείς. Το μοντέλο αυτό μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά κερδοφόρο, όμως μεταφέρει ακόμη περισσότερο ρίσκο και ασυμμετρία ισχύος στους gig εργαζόμενους, που αμείβονται για μικρο-εργασίες χωρίς ουσιαστικό έλεγχο στη μελλοντική αξιοποίηση των δεδομένων τους.






