Η Μαδρίτη παίρνει αποστάσεις από τη ρητορική Βρυξελλών, ζητώντας ενεργή υπεράσπιση της πολυμερούς διεθνούς τάξης και προειδοποιώντας για κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή. Η παρέμβαση Αλμπάρες αποκαλύπτει τις ενδοευρωπαϊκές διαφωνίες για τον ρόλο της ΕΕ.
Σαφείς αποστάσεις από τη γραμμή της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν πήρε ο Ισπανός υπουργός Εξωτερικών Χοσέ Μανουέλ Αλμπάρες, ανοίγοντας νέο κύκλο συζήτησης για τον στρατηγικό ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο διεθνές σύστημα. Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου, αντέκρουσε τη θέση ότι η ΕΕ δεν μπορεί πλέον να είναι «θεματοφύλακας της παλαιάς παγκόσμιας τάξης» και κάλεσε την Ευρώπη να υπερασπιστεί ενεργά τη διεθνή τάξη.
Η ισπανική γραμμή: πολυμερής τάξη και ελεύθερο εμπόριο
«Η Ευρώπη πρέπει να υπερασπιστεί τη διεθνή τάξη, γιατί η εναλλακτική είναι η αταξία», τόνισε ο Αλμπάρες, ευθυγραμμιζόμενος με τις πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα. Προειδοποίησε ότι «αν συνεχίσουμε να αγκαλιάζουμε την αταξία, θα καταλήξουμε στο χάος», περιγράφοντας τη διεθνή τάξη ως το πλαίσιο πολυμέρειας που επιτρέπει την αντιμετώπιση των μεγάλων παγκόσμιων προκλήσεων και στηρίζεται στο ελεύθερο εμπόριο.
Η παρέμβαση της Ισπανίας φωτίζει μια βαθύτερη διαφωνία εντός της ΕΕ: από τη μία η πιο ρεαλιστική-γεωπολιτική ανάγνωση που θεωρεί ότι η «παλιά τάξη» έχει ήδη διαβρωθεί από συγκρούσεις και αναθεωρητικές δυνάμεις, και από την άλλη όσους –όπως η Μαδρίτη– επιμένουν ότι η Ευρώπη οφείλει να λειτουργεί ως εγγυητής κανόνων, θεσμών και ανοιχτών αγορών, ακόμη και σε ένα πιο κατακερματισμένο περιβάλλον.
Προειδοποίηση για Λίβανο και ο κίνδυνος γενικευμένης ανάφλεξης
Ο Αλμπάρες άσκησε παράλληλα δριμεία κριτική στα σχέδια του Ισραήλ για χερσαία εισβολή στον Λίβανο, υπογραμμίζοντας ότι μια τέτοια κίνηση «θα ήταν τεράστιο λάθος» και άμεση απειλή για την κυριαρχία του Λιβάνου. Η τοποθέτηση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της ευρύτερης κρίσης στη Μέση Ανατολή και των εντάσεων που συνδέονται με το ιρανικό ζήτημα, σε μια συγκυρία όπου η ΕΕ αναζητά ενιαία φωνή αλλά εμφανίζει αισθητές ρωγμές.
Για χώρες όπως η Ελλάδα, που παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, η ισπανική στάση αναδεικνύει την αξία μιας συνεκτικής ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, ικανής να συνδυάζει αρχές διεθνούς δικαίου, σταθερότητα στις αγορές και αποτροπή κλιμάκωσης.
Σχόλιο
: Η δημόσια διαφωνία Ισπανίας – φον ντερ Λάιεν δείχνει ότι η μάχη για τον ρόλο της Ευρώπης στο νέο γεωπολιτικό σκηνικό μόλις ξεκινά. Αν η ΕΕ δεν καταφέρει να ισορροπήσει ανάμεσα σε ρεαλισμό ισχύος και υπεράσπιση κανόνων, κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε εσωτερικές αντιφάσεις, χάνοντας τόσο διπλωματική επιρροή όσο και οικονομικά οφέλη από ένα σταθερό, προβλέψιμο διεθνές περιβάλλον.






