Η ελληνική κεντροαριστερά εμφανίζεται ενιαία στη στήριξη του Πέδρο Σάντσεθ, αλλά βαθειά διχασμένη για τον δρόμο προς τις κάλπες. Η επιλογή της αυτονομίας και οι διαφωνίες για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή σηματοδοτούν το τέλος των παραδοσιακών συνεργασιών.
Η συζήτηση για το μέλλον της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα κορυφώνεται, την ώρα που ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή λειτουργεί ως επιταχυντής πολιτικών ανακατατάξεων. Ενώ σχεδόν όλοι στον χώρο υψώνουν πολιτικό ανάστημα υπέρ της στάσης του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ απέναντι στις ΗΠΑ και το Ιράν, στο εσωτερικό επικρατεί στρατηγική αποσύνθεση: κάθε κόμμα επιλέγει τη μοναχική του πορεία, ακυρώνοντας στην πράξη το αφήγημα των προοδευτικών συνεργασιών.
ΠΑΣΟΚ σε αυτονομία, ΣΥΡΙΖΑ–Νέα Αριστερά σε ατελέσφορη συνεννόηση
Το ΠΑΣΟΚ οδεύει στο συνέδριό του για να επικυρώσει επίσημα την αυτόνομη κάθοδό του στις επόμενες εθνικές εκλογές. Η επιλογή Νίκου Ανδρουλάκη κλείνει οριστικά –τουλάχιστον για αυτή τη φάση– κάθε συζήτηση περί προεκλογικών συμπράξεων με άλλες δυνάμεις της κεντροαριστεράς.
Στον αντίποδα, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά εμφανίζουν εικόνα διαλόγου, χωρίς όμως απτό αποτέλεσμα. Παρά τις πολύμηνες συζητήσεις, η σύμπλευση δεν έχει επιτευχθεί, με ισχυρές εσωτερικές αντιδράσεις και στις δύο πλευρές. Στελέχη όπως ο Παύλος Πολάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο Γαβριηλίδης από τη Νέα Αριστερά εκφράζουν ανοιχτά τις επιφυλάξεις τους, αποδυναμώνοντας την προοπτική ενιαίου σχήματος.
Την ίδια στιγμή, τα ποσοστά των κομμάτων της αντιπολίτευσης, όπως καταγράφονται σε δημοσκοπήσεις, δεν δημιουργούν πειστικό αφήγημα εναλλακτικής διακυβέρνησης. Όπως υπενθύμισε πρόσφατα ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, αν απλώς «προσθέσεις όλες τις φθορές, πάλι φθορά θα είναι το αποτέλεσμα», αποδομώντας την ιδέα μιας μη στρατηγικής «λογιστικής» σύμπραξης.
Ο Σάντσεθ ως σύμβολο και οι ρωγμές στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ
Η σθεναρή αντίθεση του Πέδρο Σάντσεθ στον πόλεμο –με άρνηση παραχώρησης αμερικανικής πρόσβασης σε ισπανικές βάσεις για χτυπήματα στο Ιράν– τον ανέδειξε σε σημείο αναφοράς για την ευρωπαϊκή κεντροαριστερά. Η Ισπανία βρίσκεται σε μειοψηφική θέση εντός Ε.Ε., ωστόσο η στάση της παράγει πολιτικό συμβολισμό που ξεπερνά τα εθνικά της σύνορα.
Στο ΠΑΣΟΚ, η ηγεσία επιχειρεί λεπτή ισορροπία: να αναγνωρίσει την αξία της στάσης Σάντσεθ χωρίς να ταυτιστεί πλήρως. Ο εκπρόσωπος Τύπου Κώστας Τσουκαλάς απάντησε στις κυβερνητικές αιτιάσεις ότι ο Ισπανός πρωθυπουργός «έσπασε» την ευρωπαϊκή γραμμή για τα εξοπλιστικά της Τουρκίας, υπενθυμίζοντας ότι και άλλες χώρες, όπως η Γερμανία, συνεχίζουν τις πωλήσεις όπλων στην Άγκυρα.
Την ίδια ώρα, στελέχη όπως ο Χάρης Δούκας και η Άννα Διαμαντοπούλου στήνουν γέφυρες με τον Σάντσεθ, παρουσιάζοντάς τον ως τη «μόνη φωνή» ευρωπαϊκής κυβέρνησης που αντιστέκεται στον Ντόναλντ Τραμπ και ως ηγέτη που εκφράζει το μυαλό και την ψυχή πολλών Ευρωπαίων. Αντίθετα, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος υψώνει τείχη, επισημαίνοντας ότι η Ισπανία, παρότι μέλος του σκληρού πυρήνα της Ε.Ε., πουλά όπλα σε μια χώρα που απειλεί την Ελλάδα και κατέχει ευρωπαϊκό έδαφος στην Κύπρο, χωρίς να συνεισφέρει σε αμυντικές αποστολές όπως η Γαλλία.
Πόλεμος, στρατιωτική εμπλοκή και νέο δίλημμα Τσίπρα για την Ευρώπη
Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συσπείρωσε την κυβέρνηση και, σύμφωνα με πληροφορίες, της απέφερε και δημοσκοπικά κέρδη. Παράλληλα, όμως, ανέδειξε τις διαφοροποιήσεις εντός της αντιπολίτευσης. Η Νέα Αριστερά καταγγέλλει ως «επικίνδυνη στρατιωτική εμπλοκή» την αποστολή φρεγάτας και μαχητικών F-16 για την ενίσχυση της Κύπρου, κάνοντας λόγο για παραβίαση της διεθνούς νομιμότητας και κίνδυνο ανάφλεξης της περιοχής.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω Σωκράτη Φάμελλου, κρατά πιο ήπια γραμμή: ζητεί Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξει εμπλοκή της Ελλάδας και ότι οι βάσεις δεν θα χρησιμοποιηθούν για τη στρατιωτική επιχείρηση. Ο Αλέξης Τσίπρας, από την Κοζάνη, συνδέει το ζήτημα με ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό δίλημμα: «Ευρώπη με τον Μερτς ή με τον Σάντσεθ;», θέτοντας ως κόκκινη γραμμή να μην χρησιμοποιηθούν ελληνικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις για επιχειρήσεις που μπορεί να θέσουν τη χώρα σε άμεσο κίνδυνο.
Έτσι, η κεντροαριστερά εμφανίζεται με κοινό σημείο αναφοράς τον Σάντσεθ, αλλά χωρίς κοινή στρατηγική. Το μήνυμα προς τους ψηφοφόρους είναι θολό: ισχυρή ηθική ρητορική, αλλά κατακερματισμένη πολιτική πρόταση.
Σχόλιο 
: Η κεντροαριστερά επενδύει στον συμβολισμό Σάντσεθ, αλλά αρνείται να κάνει το δύσκολο βήμα της στρατηγικής ενοποίησης. Όσο ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά επιλέγουν την αυτοαναφορική καθαρότητα αντί της συγκροτημένης συνεργασίας, αφήνουν στην κυβέρνηση τον μονοπωλιακό ρόλο του σταθερού πόλου εξουσίας. Το κόστος δεν είναι μόνο εκλογικό, αλλά και θεσμικό: απουσιάζει μια πειστική, συνεκτική εναλλακτική σε μια περίοδο γεωπολιτικής αστάθειας και αυξημένων κινδύνων για την Ελλάδα.
#κεντροαριστερά #ΠΑΣΟΚ #ΣΥΡΙΖΑ #ΝέαΑριστερά #Σάντσεθ #ΕΕ #ΜέσηΑνατολή
