Ο πόλεμος ΗΠΑ–Ισραήλ με το Ιράν αποδεικνύεται πολιτικά τοξικός στο εσωτερικό των Ρεπουμπλικανών. Η βάση του κινήματος Maga εμφανίζει αυξανόμενη δυσφορία και αμηχανία.
Ο συνεχιζόμενος πόλεμος ΗΠΑ–Ισραήλ με το Ιράν αναδεικνύεται σε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα κεφάλαια της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών. Όπως περιγράφει ο ανταποκριτής διεθνών θεμάτων Andrew Roth, η σύγκρουση χαρακτηρίζεται από απουσία σαφούς στρατηγικού σχεδίου και από μια ιδιότυπη πολιτική «ζαλισμένης οδήγησης», με συνεχείς αλλαγές πορείας από τον Λευκό Οίκο.
Πόλεμος χωρίς σαφές σχέδιο και πολιτικούς στόχους
Κατά τον Roth, αυτό που ξεχωρίζει στη σύγκρουση με το Ιράν είναι ότι μοιάζει να λείπει η παραδοσιακή αμερικανική προετοιμασία: δεν διαφαίνεται συνεκτικό σχέδιο για το πού θα βρίσκεται η περιοχή σε έξι εβδομάδες ή έξι μήνες, ούτε ξεκάθαροι πολιτικοί στόχοι για το ίδιο το Ιράν και τη Μέση Ανατολή. Η αίσθηση αυτοσχεδιασμού ενισχύεται από κινήσεις όπως η αιφνιδιαστική απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να ακυρώσει τελεσίγραφο για βομβαρδισμό ιρανικών ενεργειακών υποδομών, επειδή –όπως αποκαλύφθηκε– βρίσκονταν σε εξέλιξη μυστικές συνομιλίες.
Αυτού του τύπου οι παλινωδίες δημιουργούν, όπως σημειώνει ο Roth, ένα κλίμα «μαστιγίου» για όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις: κάθε πρωί μπορεί να ανατρέπεται πλήρως η γραμμή της προηγούμενης ημέρας. Για την αμερικανική κοινή γνώμη, κουρασμένη από δύο δεκαετίες πολέμων στη Μέση Ανατολή, η προοπτική μιας ακόμη μακράς και δαπανηρής εμπλοκής χωρίς ορατό τέλος είναι εξαιρετικά αντιδημοφιλής.
Η βάση Maga ανάμεσα σε απομονωτισμό και επιθετική ρητορική
Το ενδιαφέρον πολιτικά στοιχείο, όπως αναλύεται στο podcast, είναι η αντίδραση εντός του στρατοπέδου Maga. Από τη μία πλευρά, ένα σημαντικό τμήμα της βάσης του Τραμπ έχει διαμορφωθεί πάνω σε μια ρητορική «Πρώτα η Αμερική», με έντονο απομονωτισμό και καχυποψία απέναντι σε «αιώνιους πολέμους» που κοστίζουν ζωές και χρήμα χωρίς απτό όφελος για τον μέσο Αμερικανό.
Από την άλλη, στον πυρήνα της ηγεσίας του κινήματος Maga συνυπάρχουν σκληροπυρηνικοί υπέρμαχοι της χρήσης στρατιωτικής ισχύος, ιδιαίτερα όταν στο κάδρο βρίσκεται το Ιράν και η ασφάλεια του Ισραήλ. Αυτή η αντίφαση δημιουργεί ένα επικίνδυνο ρήγμα: η ρητορική του «ισχυρού ηγέτη» που δεν υποχωρεί σε αντιπάλους πρέπει να συνυπάρξει με τη βαθιά κούραση της βάσης από τους πολέμους.
Κίνδυνος εσωτερικής διάσπασης και εκλογικό κόστος
Το κρίσιμο ερώτημα που θέτει ο Roth είναι αν ο πόλεμος με το Ιράν μπορεί να μετατραπεί σε σημείο καμπής για το ίδιο το κίνημα Maga. Αν η σύγκρουση παραταθεί, με ανθρώπινες απώλειες και οικονομικό κόστος, χωρίς σαφή νίκη ή ορατό πολιτικό αποτέλεσμα, είναι πιθανό να ενταθούν οι φωνές εντός της Δεξιάς που θα κατηγορούν την ηγεσία για προδοσία των αντι-παρεμβατικών υποσχέσεων.
Παράλληλα, η στάση της αμερικανικής κοινής γνώμης –όπως αποτυπώνεται σε δημοσκοπήσεις και ρεπορτάζ– δείχνει ότι η υποστήριξη προς τον πόλεμο είναι ρηχή και εύθραυστη. Σε ένα ήδη πολωμένο πολιτικό περιβάλλον, η Ιρανο-αμερικανική σύγκρουση κινδυνεύει να γίνει καταλύτης για νέες γραμμές ρήξης, όχι μόνο ανάμεσα σε Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους, αλλά και εντός του ίδιου του Ρεπουμπλικανικού κόμματος.
Σχόλιο 
: Η σύγκρουση με το Ιράν απογυμνώνει την εγγενή αντίφαση του Maga: υπόσχεται ταυτόχρονα απομονωτισμό και αδιάλλακτη ισχύ. Αν ο πόλεμος εξελιχθεί σε νέο «ατελείωτο μέτωπο», μπορεί να υπονομεύσει τη συνοχή της βάσης του Τραμπ και να αναδιατάξει συνολικά τον χάρτη της αμερικανικής Δεξιάς, με επιπτώσεις τόσο στην εξωτερική πολιτική όσο και στη σταθερότητα της ευρύτερης Μέσης Ανατολής.
#ΗΠΑ #Ιράν #Maga #Τραμπ #ΜέσηΑνατολή #Ρεπουμπλικανοί
