Το Ριάντ επιδιώκει την αποδυνάμωση των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων πριν λήξει ο πόλεμος, αποφεύγοντας όμως πλήγματα σε υποδομές.
Η Σαουδική Αραβία επιδιώκει την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αποδυνάμωση των βαλλιστικών πυραυλικών δυνατοτήτων του Ιράν πριν από τον τερματισμό του πολέμου, σύμφωνα με δημοσίευμα που επικαλείται περιφερειακό αξιωματούχο με γνώση της στάσης του Ριάντ. Η θέση αυτή φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο η σαουδαραβική ηγεσία αντιλαμβάνεται την τρέχουσα σύγκρουση ως κρίσιμο παράθυρο αναδιαμόρφωσης των περιφερειακών ισορροπιών.
Αποδυνάμωση πυραύλων χωρίς κατάρρευση της ιρανικής οικονομίας
Κατά το ρεπορτάζ, η Σαουδική Αραβία δεν επιθυμεί την καταστροφή ή εκτεταμένη ζημιά στην πολιτική υποδομή του Ιράν. Ο αξιωματούχος φέρεται να τονίζει ότι το Ριάντ «δεν μπορεί να έχει έναν επιθετικό γείτονα, αλλά ούτε και έναν πληθυσμό στο Ιράν που να ζει σε εξαθλίωση». Υπογράμμισε δε πως «στο τέλος της ημέρας, είμαστε γείτονες και θέλουμε μια ειρηνική γειτονιά».
Η διττή αυτή γραμμή –σκληρός περιορισμός των στρατιωτικών ικανοτήτων, ειδικά των βαλλιστικών πυραύλων, αλλά αποφυγή οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης στο εσωτερικό του Ιράν– αντανακλά τον φόβο της Σαουδικής Αραβίας για ένα ενδεχόμενο χάος στα ανατολικά της σύνορα. Ένα αποσταθεροποιημένο Ιράν θα μπορούσε να τροφοδοτήσει προσφυγικές ροές, διασυνοριακή αστάθεια και ενίσχυση μη κρατικών ένοπλων ομάδων, παράγοντες που το Ριάντ θέλει να αποφύγει.
«Ιστορική ευκαιρία» και η στρατηγική του Ριάντ
Προηγούμενες αναφορές έφεραν τον πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν να πιέζει τις Ηνωμένες Πολιτείες να συνεχίσουν τις στρατιωτικές τους επιχειρήσεις κατά του Ιράν, χαρακτηρίζοντας τη σημερινή συγκυρία «ιστορική ευκαιρία» για την αναδιαμόρφωση της Μέσης Ανατολής. Αν και το Ριάντ δημοσίως προβάλλει την ανάγκη ειρηνικής συνύπαρξης, φαίνεται να θεωρεί ότι μια στοχευμένη αποδυνάμωση των ιρανικών στρατιωτικών δυνατοτήτων μπορεί να περιορίσει μακροπρόθεσμα την επιρροή της Τεχεράνης σε περιφερειακές εστίες κρίσης.
Η έμφαση στο βαλλιστικό πρόγραμμα δεν είναι τυχαία: οι πύραυλοι αποτελούν κεντρικό εργαλείο προβολής ισχύος του Ιράν, τόσο απέναντι σε γειτονικά κράτη όσο και μέσω υποστηριζόμενων οργανώσεων. Η μείωση αυτής της ικανότητας θα αναδιατάξει τον συσχετισμό δυνάμεων στον Περσικό Κόλπο και θα προσφέρει στο Ριάντ μεγαλύτερο περιθώριο κινήσεων στην ασφάλεια και την ενέργεια.
Ωστόσο, η προσπάθεια εξισορρόπησης ανάμεσα στην στρατιωτική αποδυνάμωση και την αποφυγή ανθρωπιστικής κρίσης στο Ιράν ενέχει κινδύνους. Τυχόν υπέρβαση σε στρατιωτική πίεση μπορεί να οδηγήσει σε σκληροπυρηνική συσπείρωση στην Τεχεράνη, ενώ μια πρόωρη λήξη των επιχειρήσεων χωρίς σαφή περιορισμό του πυραυλικού οπλοστασίου θα άφηνε ανέπαφη την απειλή για τη Σαουδική Αραβία και τους συμμάχους της.
Σχόλιο
: Το Ριάντ επιχειρεί λεπτή γεωπολιτική ισορροπία: αξιοποιεί την τρέχουσα σύγκρουση για να περιορίσει το ιρανικό οπλοστάσιο, χωρίς όμως να προκαλέσει κατάρρευση της γειτονικής χώρας, η οποία θα γεννούσε νέα, ανεξέλεγκτα ρίσκα για την περιφερειακή ασφάλεια και την ενεργειακή σταθερότητα.






