Μια ανάρτηση της Ραλλίας Χρηστίδου για πασχαλινή φωτογραφία του Κώστα Μπακογιάννη με οβελία άναψε πολιτική και αξιακή συζήτηση στα social media.
Μια φαινομενικά «ανώδυνη» πασχαλινή ανάρτηση του πρώην δημάρχου Αθηναίων, Κώστα Μπακογιάννη, με έναν ψημένο οβελία στο τραπέζι, εξελίχθηκε σε πεδίο πολιτικής και αξιακής αντιπαράθεσης. Η ανεξάρτητη βουλευτής Ραλλία Χρηστίδου, η οποία πρόσκειται στο κόμμα του Στέφανου Κασσελάκη, επέλεξε να ασκήσει δημόσια κριτική, ανοίγοντας συζήτηση για τα όρια της πολιτικής εικόνας, της παράδοσης και της «αισθητικής προόδου».
Η κριτική Χρηστίδου και το μήνυμα για τη δημόσια εικόνα
Με ανάρτησή της στα social media, στην οποία έκανε tag τον Στέφανο Κασσελάκη και το κόμμα του, η Ραλλία Χρηστίδου υποστήριξε ότι «το θέμα δεν είναι τι επιλέγει να καταναλώνει ένα πολιτικό πρόσωπο στην ιδιωτική του ζωή, αλλά τι και με ποιον τρόπο επιλέγει να το προβάλλει δημόσια». Κατά την ίδια, όταν το κεντρικό θέαμα μιας εορταστικής ανάρτησης είναι «το σώμα ενός ζώου εκτεθειμένο σε πρώτο πλάνο», αυτό δεν συνιστά τιμή στην εθνική παράδοση, αλλά «αισθητική και πολιτισμική επιλογή» που παραπέμπει σε «παρωχημένη, παλαιοκομματική και οπισθοδρομική κουλτούρα κυριαρχίας».
Η βουλευτής συνέδεσε έτσι μια καθιερωμένη πασχαλινή πρακτική με ένα ευρύτερο αφήγημα περί κοινωνικής προόδου και σεβασμού προς τα ζώα, δηλώνοντας ότι «τέτοιες εικόνες δεν μας εκφράζουν». Η παρέμβασή της εντάσσεται σε μια τάση μέρους της κεντροαριστερής και προοδευτικής ρητορικής που επιχειρεί να επανανοηματοδοτήσει παραδοσιακά έθιμα υπό το πρίσμα δικαιωμάτων και σύγχρονων ευαισθησιών.
Αντιδράσεις χρηστών και το όριο παράδοσης – πολιτικής εκμετάλλευσης
Ωστόσο, η πλειονότητα των σχολίων κάτω από την ανάρτηση της Χρηστίδου κινήθηκε σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Πολλοί χρήστες επισήμαναν ότι «όλη η Ελλάδα αρνί έφαγε» και ότι αντίστοιχες φωτογραφίες με οβελία κατέκλυσαν τα social media, διερωτώμενοι γιατί στοχοποιείται ειδικά ο Κώστας Μπακογιάννης. Άλλοι μίλησαν για «παράδοση» που δεν μπορεί να ποινικοποιείται πολιτικά, κατηγορώντας την βουλευτή ότι αναζητεί αφορμές για αντιπολίτευση ακόμη και τις άγιες ημέρες.
Η ειρωνική φράση «εσύ τι έφαγες, σπανακόρυζο;» συμπύκνωσε την αντίδραση μέρους της κοινής γνώμης, που βλέπει σε τέτοιου τύπου παρεμβάσεις μια απόσταση της πολιτικής τάξης από τις συνήθειες της κοινωνικής πλειοψηφίας. Το επεισόδιο αναδεικνύει πώς η πολιτική αντιπαράθεση μεταφέρεται ολοένα και περισσότερο στο πεδίο των συμβολισμών, της αισθητικής και της καθημερινής κουλτούρας, με τα social media να λειτουργούν ως πολλαπλασιαστής έντασης αλλά και ως άμεσος δείκτης αποδοχής ή απόρριψης τέτοιων τοποθετήσεων.
Σχόλιο
: Η υπόθεση δείχνει ότι ένα τμήμα της αντιπολίτευσης ρισκάρει να εγκλωβιστεί σε συμβολικές μάχες χαμηλής απήχησης, την ώρα που η κοινωνία αναμένει πειστικό λόγο για ακρίβεια, εισοδήματα και θεσμούς· η απόσταση ανάμεσα σε διαδικτυακή ηθική καταγγελία και πραγματικές πολιτικές προτεραιότητες γίνεται όλο και πιο ορατή.






