Η Βρετανίδα υπουργός Οικονομικών Ρέιτσελ Ριβς απέδωσε μέρος της νέας ανόδου του πληθωρισμού στις επιπτώσεις του πολέμου στο Ιράν. Τόνισε ότι προτεραιότητά της παραμένει η συγκράτηση του κόστους για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Η νέα επιδείνωση του πληθωρισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο, που ανέβηκε από 3% σε 3,3% τον Μάρτιο, βρίσκει την κυβέρνηση να αναζητά εξηγήσεις και πολιτικά αφηγήματα. Η υπουργός Οικονομικών Ρέιτσελ Ριβς απέδωσε σημαντικό μέρος της πίεσης στις διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις, δηλώνοντας ότι ο πόλεμος στο Ιράν «δεν είναι ο δικός μας πόλεμος, αλλά αυξάνει τους λογαριασμούς για οικογένειες και επιχειρήσεις».
Η σύνδεση γεωπολιτικής έντασης και πληθωρισμού
Η τοποθέτηση της Ριβς εντάσσει την άνοδο των τιμών στο πλαίσιο ενός εξωτερικού σοκ, επιχειρώντας να μετατοπίσει το βάρος από τις εσωτερικές επιλογές πολιτικής. Οι συγκρούσεις σε μια τόσο κρίσιμη για την ενέργεια περιοχή, όπως η Μέση Ανατολή, τροφοδοτούν ανησυχίες για την προσφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου, με άμεσο αντίκτυπο στο ενεργειακό κόστος, τις μεταφορές και, τελικά, τις τιμές λιανικής.
Για μια οικονομία όπως η βρετανική, που εξακολουθεί να παλεύει με τις μετασεισμικές δονήσεις του Brexit και της προηγούμενης ενεργειακής κρίσης, κάθε νέα γεωπολιτική ένταση λειτουργεί πολλαπλασιαστικά στις πληθωριστικές πιέσεις. Η Ριβς επιχειρεί να πείσει ότι η κυβέρνηση έχει σχέδιο θωράκισης, ακόμη κι αν η βασική αιτία εμφανίζεται ως «εισαγόμενη».
Στοχευμένα μέτρα στήριξης και πολιτικό διακύβευμα
Η υπουργός υπογράμμισε ότι «νούμερο ένα προτεραιότητά» της παραμένει η συγκράτηση του κόστους ζωής. Επικαλέστηκε συγκεκριμένα μέτρα: μείωση κατά 117 λίρες στους λογαριασμούς ενέργειας, πάγωμα των σιδηροδρομικών ναύλων και διατήρηση της παγωμένης φορολογίας στα καύσιμα. Κατά την ίδια, αυτά τα βήματα αποδεικνύουν ότι το οικονομικό σχέδιο της κυβέρνησης «είναι το σωστό» και έχει θέσει τη χώρα σε «ισχυρότερη θέση» απέναντι στη νέα κρίση.
Πέρα από την οικονομική ουσία, η παρέμβαση της Ριβς έχει και σαφές πολιτικό αποτύπωμα: επιχειρεί να αποδείξει ότι η κυβέρνηση μπορεί να διαχειριστεί ταυτόχρονα πληθωρισμό, γεωπολιτικούς κινδύνους και κοινωνική δυσαρέσκεια, οικοδομώντας μια «ισχυρότερη, πιο ασφαλή οικονομία». Το αν οι στοχευμένες ελαφρύνσεις επαρκούν για να αντισταθμίσουν τις συνολικές αυξήσεις στο κόστος ζωής θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό και την αξιοπιστία αυτής της αφήγησης.
Σχόλιο
: Η Ριβς επενδύει σε ένα αφήγημα «εισαγόμενου πληθωρισμού» για να αποσείσει την κριτική στις εσωτερικές πολιτικές, όμως η αντοχή των βρετανικών νοικοκυριών θα αποτελέσει το πραγματικό τεστ για την αποτελεσματικότητα του σχεδίου της.






