Ο Ισραηλινός ΥΠΑΜ Ισραέλ Κατζ απειλεί με κατεδάφιση κατοικιών σε χωριά του νότιου Λιβάνου για δημιουργία ζώνης ασφαλείας. Η κίνηση κλιμακώνει επικίνδυνα την ένταση στα σύνορα με τη Χεζμπολάχ.
Ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Ισραέλ Κατζ δήλωσε ότι όλα τα σπίτια σε χωριά του νότιου Λιβάνου, κοντά στα σύνορα με το Ισραήλ, θα κατεδαφιστούν, καθώς ο στρατός σχεδιάζει τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας που θα εκτείνεται μέχρι τον ποταμό Λιτάνι. Η εξαγγελία σηματοδοτεί μια δραματική κλιμάκωση στη μεθοριακή αντιπαράθεση με τη Χεζμπολάχ και θέτει εν αμφιβόλω τη σταθερότητα ολόκληρου του Λιβάνου.
Σχέδιο ελέγχου μέχρι τον Λιτάνι και απαγόρευση επιστροφής
Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Κατζ, οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις (IDF) σχεδιάζουν να ελέγχουν την περιοχή «μέχρι τον ποταμό Λιτάνι, συμπεριλαμβανομένων των εναπομεινάντων γεφυρών». Ο Ισραηλινός υπουργός εμφανίστηκε αποφασισμένος «να αποσυνδέσει τον Λίβανο από την ιρανική αρένα» και «να αλλάξει μια για πάντα την κατάσταση στον Λίβανο» μέσω μόνιμης ισραηλινής στρατιωτικής παρουσίας σε καίριες τοποθεσίες.
Ο Κατζ επανέλαβε ότι, στο πλαίσιο αυτού του σχεδίου, πάνω από 600.000 εκτοπισμένοι κάτοικοι του νότιου Λιβάνου δεν θα επιτραπεί να επιστρέψουν νότια του Λιτάνι, έως ότου –όπως υποστήριξε– διασφαλιστεί η ασφάλεια των κατοίκων του βόρειου Ισραήλ. Μια τέτοια προσέγγιση, εφόσον εφαρμοστεί, θα παγίωνε de facto μια νέα γραμμή ελέγχου, με βαθιές ανθρωπιστικές και γεωπολιτικές συνέπειες.
Νομικές, ανθρωπιστικές και γεωπολιτικές προεκτάσεις
Η εξαγγελία για συστηματική κατεδάφιση κατοικιών σε ξένο έδαφος και η μακροχρόνια απαγόρευση επιστροφής εκατοντάδων χιλιάδων εκτοπισμένων εγείρουν σοβαρά ζητήματα συμβατότητας με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Παρόμοιες πρακτικές μπορούν να χαρακτηριστούν ως συλλογική τιμωρία και παράνομη μεταβολή του δημογραφικού χάρτη μιας περιοχής, επιβαρύνοντας περαιτέρω τη θέση του Ισραήλ στη διεθνή σκηνή.
Παράλληλα, η προοπτική μόνιμης ισραηλινής στρατιωτικής παρουσίας μέχρι τον Λιτάνι έρχεται σε αντίθεση με το πνεύμα των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τον Λίβανο, που προβλέπουν αποστρατιωτικοποίηση της ζώνης νότια του ποταμού και ρόλο της UNIFIL. Μια μονομερής ανατροπή του status quo θα μπορούσε να οδηγήσει σε γενικευμένη ανάφλεξη με τη Χεζμπολάχ και, δυνητικά, σε εμπλοκή περιφερειακών δυνάμεων.
Σε εσωτερικό επίπεδο, η επίκληση της ασφάλειας των κατοίκων του βόρειου Ισραήλ λειτουργεί ως εργαλείο νομιμοποίησης μιας ιδιαίτερα επιθετικής στρατηγικής. Ωστόσο, η επιλογή στρατιωτικής λύσης εις βάρος του νοτίου Λιβάνου ενδέχεται να ενισχύσει τη ριζοσπαστικοποίηση και να τροφοδοτήσει έναν κύκλο βίας χωρίς σαφή διέξοδο.
Σχόλιο 
: Η ρητορική Κατζ δείχνει ότι το Ισραήλ εξετάζει de facto ανασχεδιασμό των συνόρων ασφαλείας του, με κόστος την εδαφική ακεραιότητα και την κοινωνική συνοχή του Λιβάνου. Αν υλοποιηθεί, το σχέδιο θα παγιώσει μια νέα, εξαιρετικά εύφλεκτη πραγματικότητα, ενισχύοντας την αποσταθεροποίηση στην Ανατολική Μεσόγειο και περιπλέκοντας τις διπλωματικές πρωτοβουλίες αποκλιμάκωσης.
